สวัสดีหลังปีใหม่ไทย ครับ

หากชีวิตเราเปรียบเสมือนเกมโยนบอล 5 ลูกสลับกันไปในอากาศคล้ายนักเล่นกล

บอลทั้ง 5 เปรียบได้กับ งาน, ครอบครัว, สุขภาพ, เพื่อน และจิตใจ 

เราคงต้องบอกว่างานนั้นคงต้องเป็นลูกบอลยาง

ซึ่งแม้ว่าเราจะพลาดพลั้งทำตกกี่ครั้งมันก็สามารถที่จะกระเด้งกระดอนกลับมาให้เรานำกลับมาเล่นต่อได้

แต่บอลอีก 4 ลูกที่เหลือ คือ ครอบครัว สุขภาพ เพื่อน และจิตใจ นั้นเป็นเช่นลูกแก้ว

การพลาดพลั้งทำลูกใดลูกหนึ่งตกไปนั้น แม้เป็นเพียงแค่รอยถลอก รอยตำหนิเล็กๆ รอยหัก

แหว่งหรือแตกละเอียด

ก็ล้วนแต่เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถแก้ไขให้มันกลับมาเป็นลูกแก้วที่แววใสดังเดิมได้

ดังนั้นเราจึงควรระลึกอยู่เสมอว่า.....ชีวิตเราคือ.....

การต่อสู้ประคับประคองบอลทั้ง5

ลูกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงให้สมดุลมากที่สุด.....

ทำอย่างไรน่ะหรือ อย่างแรก.....

จงอย่าประเมินค่าของตัวเองให้ต่ำต้อยโดยการเปรียบเทียบกับคนอื่น

พึงระลึกเสมอว่าเราทุกคนล้วนแตกต่างกัน

และทุกคนก็มีความพิเศษเป็นของตนเองโดยเฉพาะ

อย่าปล่อยให้ชีวิตผ่านไปอย่างไร้ค่าการปล่อยเวลาให้ผ่านไป

จงคิดว่าทุกๆวันที่ผ่านพ้นไปคือส่วนหนึ่งของชีวิตเรา

อย่าเพิ่งละความพยายามเมื่อเจอปัญ­หา

จงจำไว้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะจบสิ้นเมื่อคุณทิ้งความพยายามของคุณเอง  

อย่ากลัวที่จะยอมรับว่าเราไม่ใช่คนที่สมบูรณ์พร้อมในทุกอย่าง

เพราะการหลงตัวเองจะเปรียบผมเส้นบาง ๆ

ที่บังตาไม่ให้คุณมองเห็นผู้คนรอบข้าง

จงอย่ากลัวการเสี่ยงเพราะมันคือโอกาสที่คุณจะได้เรียนรู้ถึงความกล้าหา­  

อย่าทิ้งความรักไปจากชีวิตโดยการบอกว่ามันไม่มีทางที่จะหาพบ

หนทางที่ง่ายที่สุดที่จะได้รับความรัก

คือการรู้จักให้ และการรักษาความรักที่ดีที่สุดคือการให้อิสระกับมัน

จำไว้ว่า ยิ่งคุณพยายามไขว่คว้ามันไว้กับตัวคุณมากเท่าไร

มันก็ยิ่งจะจากไปจากคุณได้เร็วเท่านั้น

อย่าพิจารณาชีวิตของคุณเร็วเกินไปจนคุณลืมที่จะนึกว่าคุณมาจากที่ไหนและคุณกำ ลังจะไปที่ใด

พึ่งตระหนักว่าความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มนุษย์เราต้องการคือความประทับใจ

จงอย่ากลัวการรับรู้ หรือเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

ความรู้นั้นไร้น้ำหนักแต่เป็นทรัพย์สมบัติอันมีค่าที่มันจะติดตัวคุณไปและจะ

ไม่มีใครที่สามารถขโมยมันไปจากคุณได้

จงใช้เวลาและคารมอย่างระมัดระวังเพราะทุกสิ่งที่ผ่านไปจะไม่สามารถย้อนกลับคืนมาได้

เหมือนสายน้ำที่ไม่มีวัน จะไหลย้อนกลับ

จงรู้ว่าชีวิตไม่ใช่การแข่งขันแต่ชีวิตคือการเดินทางคือการสัมผัสรับรู้ในแต่ ละก้าวที่เดินไป

และสุดท้าย จงจำไว้ว่า

ความดีไม่มีขายอยากได้ต้องทำเอง.......