สวัสดีทุกคน.... วันนี้เป็นวันที่ลุงภูมิใจมากมาย ลุงตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวไปร่วมงานที่กรมทหารราม ๑๑  ตรงข้ามกับวัดพระศรี  บางเขน  ทางองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกเขาจัดพิธีสวนสนามให้กับเหล่าทหารผ่านศึกอย่างสมเกียรติจริง ๆ ลุงตื่นเต้น พอไปถึง ราบ ๑๑  ก็ผ่านการตรวจจากทหารด้านหน้าอย่างเข้มแข็งมาก ด้านในจะมีรายการสำหรับกิจกรรมของทหารผ่านศึกก็เริ่มด้วยการรับทานอาหารที่ทางองค์การ ฯ เขาจัดให้เหล่าทหารผ่านศึก ลุงงี้อิ่มเลย  พอเสร็จจากการรับทานอาหาร ก็มาช่วยเขาจัดเต้นบ้าง ช่วยเขาเรื่อย ๆ ไป พอได้เวลาสัก สามโมงเย็น ก็เตรียมตัวเพื่อจะเดินสวนสนาม กัน ลุงในฐานะของทหารผ่านศึกยังรู้สึกภูมิใจกับกิจกรรมดังกล่าว รู้สึกภูมิใจที่ทางราชการโดยองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ไม่ลืมเหล่าทหารที่อุตสาห์ ออกรบจนต้องเสียแขนขา นิ้ว กระดูด ตา หรือหัว หางตรงกลาง ถึงกับพิการจนบางคนไม่สามารถจะช่วยเหลือตนเองได้  กิจกรรมการเดินสวนสนามวันนี้ เหล่าทหารผ่านศึกทุกคน ได้มาพบปะสังสรรค์กัน ได้มาเดินสวนสนามกับ เหล่าทหาร ทั้งสามเหล่าทัพ  แถมท้ายด้วย การจัดอาหารเลี้ยงทหารผ่านศึกในช่วงตอนห้าโมงเย็น พร้อมด้วยการแสดงดนตรีจากทหารด้วยกันเอง

กิจกรรมแบบนี้ ต้องขอขอบคุณทางองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ที่จัดทำเป็นประจำทุกปี แล้วก็สิ่งหนึ่งที่จะอดลืมเสียไม่ได้ก็คือ  มูลนิธิสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ที่ได้ปลูกดอกไม้สีแดงที่เรียกว่าดอกป้อบปี้ เพื่อนำเงินรายได้มาช่วยเหลือเหล่าทหารผ่านศึก เป็นประจำทุก ๆ ปี 

ความดีของทหารผ่านศึก ที่พิการเพื่อประเทศชาติแบบนี้แล้ว พวกพรรคการเมืองยังมาแย่งแบ่งเค็ก ทางการเมืองกันอย่างอิ่มหนำสำราญดี เขาใช้เงินภาษีของประเทศของประชาชนชาวไทยทุกคนมาที่น่าจะนำมาปกป้องรักษาเกียรของประเทศ   กลับเอามาเพื่อรักษาเกียรติของตนเอง  นั้นมันเป็นเงินภาษีของประชาชนชาวไทยทุก ๆ คน เงินภาษีของท่านของลุงด้วยเหมือนกัน จะเป็นสลึง หรือบาทหนึ่งก็ตาม   ไม่ว่าคุณเองจะเกลียดพลังประชาชน หรือรักประชาธิปัต  หรือบางคนอาจจะเกลียดประชาธิปัตย์ แต่กลับรักพลังประชาชนก็ตาม  คุณลองมาให้ใจ ลองทำใจกลับการตัดสินใจของคนในประเทศดู ว่าสิ่งที่เขาเลือกเป็นจำนวนมากนั้นถูกหรือผิด  อย่าตัดสินใจด้วยการแสดงอารมณ์ของตนเองแล้วบอกเป็นเสียงของประชาชนจำนวนมาก อย่างตัดสินใจแทนใครบางคน  ต้องทำใจ  วางตน  และเขียนอย่างเป็นกลางกรุณาอย่าตัดสินใจแทนคนจำนวนมาก  ลุงเองก็ชอบสมัคร มาตั้งแต่ปี2526 สมัยประชากรไทย ปัจจุบัลุงเกลียดสมัคร ตั้งแต่สมัยเป็นผู้ว่ากรุงเทพมหานคร เขาไม่ลงมาดูแลเหมือนกัน ท่าน ดร.พิจิต  รัตนกุล  คนนึ่งลงมาดูแล แต่อีกคนไม่ลงมาดูแล กลับว่าไม่ใช่หน้าที่ เพียงแค่สั่งก็พอ แบบนี้หลาน ๆ จะชอบไหมละ  สมัยนี้ เขาก็เลิกเล่นการเมืองไปแล้ว  แค่ชิบไปบ่นไป เขาก็มีความสุข ก็ไปลากเขามาให้เป็นให้ เขาถูกด่าแทนตน เพื่อรักษาเกียร และพรรคพวกตนเองเท่านั้น  กับอีกฝ่าย ก็พยายามสาดน้ำโคลนให้มันดำไปเลย  ทั้งเหน็มทั้งแนบ ดักคอ ยุยง  แบบปากปราศรัย น้ำใจเชือดคอน้ำลายคงหนึดทีเดียว จนกลายเป็นเด็กปัญญาอ่อนที่ถูกผู้ใหญ่ข้างหลังเป่ามนต์ ตรึงใจ พ่นน้ำลายใส่ไปกับนโยบายของตนเอง จมูกน่าจะบานมากกว่าฝ่ายตรงข้าม  แถบจะเอาเชือกใส่แทนได้ เหมือนกับทั้งพรรคหมดน้ำยา ไม่มีผู้หลักผู้ใหญ่ที่เป็นหลักคอยแนะคอยนำทางเอาเลย ......  เชื่องช้าเหมือนเดิม

สุดท้ายแก้วนี้จะเป็นแก้วสุดท้ายแล้ว ...  บ่นสะจมูกบาน น้ำลายหนึดเลย

เอ๋....  ใครจาเป็น รมว.กห.  ดูแลทหารผ่านศึกหว่า