พิมพ์หน้านี้
|
ความลับ ถึงตอนนี้ผมกลับไม่เหลือแม้น้ำตาสักหยด ทุกอย่างกระจ่างชัดในมโนนึก สิ่งที่ผมเคยสงสัย หรือสิ่งที่ดูเหมือนจะคลุมเครือ มันชัดเจนในความคิด ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นโดยตั้งใจหรือความบังเอิญ หากเป็นความตั้งใจ เธอคงอยากให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง หากไม่ใช่คงเป็นความไร้ซึ่งมารยาทของผมเองกระมัง บางทีผมก็ดูเหมือนหลอกตัวเอง.... ผมชังตัวเอง มันไม่มีศักดิ์ศรีเอาเสียเลย ผมเฝ้ามองเธออย่างอ่อนโยน ผมรู้ว่ามันมีโอกาสของความเป็นไปไม่ได้ที่ค่อนข้างสูง แม้ตอนนี้ผมจะ((แอบ))รู้อะไรมาบ้างแล้ว เหลือเพียงแค่....ผมจะพูดมันออกไป สักวันหนึ่งเธอจะได้รู้จากปากผม แหละวันนั้นคือวันที่ผมจะรู้คำตอบของหัวใจตัวเอง.... |