เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมได้ไปแปดริ้ว

โอ้ ... แม่เจ้า ร้อนสุดๆ ขนาดจอยพาผมขี่รถมอเตอร์ไซด์เล่นริมแม่น้ำบางประกงแล้ว ผิวไหม้เลยครับ

อารมณ์ประมาณว่า อยากจะกระโดดลงแม่น้ำซะเลย แต่ก็ดันไหว้น้ำไม่เป็นกะเขานี่สิ ... ที่แม่น้ำบางประกงเนี่ย น้ำนิ่งมากๆ

เขาเลี้ยงไว้เป็นร้อยเลย แต่ไม่มีการแสดงโชว์จระเข้นะครับ ผมสันนิษฐานว่า น่าจะเลี้ยงไว้ขายหนังมากกว่า ไม่รู้ว่า เขาเลี้ยงมันไว้ทำไม

พอพูดถึงแม่น้ำบางประกง ผมก็นึกถึงตำนานหลวงพ่อโสธรที่ท่านลอยแม่น้ำมาเรื่อยๆ จนกระทั่งชาวบ้านสามารถอัญเชิญท่านมาประทับที่ฉะเชิงเทราได้ มันเป็นตำนานที่ไม่น่าจะจริงบางส่วนครับ แต่จะให้พูดกับคนที่นั่นว่าไม่จริงไม่ได้เลย เพราะเขามีแรงศรัทธาต่อองค์หลวงพ่อสูงมาก เช่น น้ำหนักองค์หลวงพ่อมีมากแต่ลอยแม่น้ำมาได้ไกล ไม่มีใครสามารถอัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้นมาได้ จนกระทั่งท่านสามารถขึ้นได้โดยอัศจรรย์ที่เมืองฉะเชิงเทรา สิ่งที่ผมไม่เชื่อเลย คือ ในส่วนที่เล่ากันว่าองค์หลวงพ่อลอยผ่านแม่น้ำ คนสามแสนคนไม่สามารถอัญเชิญท่านขึ้นมาได้

จนเรียกว่า คลองสามเสน ซึ่งเพี้ยนมาจากคำว่า สามแสน ผมว่าตำนานตรงนี้ออกจะเป็นข่าวลือกันมากกว่า  ถ้าผิดขออภัยมา ณ ที่นี้ วานผู้อ่านเล่าขานกันอีกที

แค่นับปริมาณคนก็น่าจะเพี้ยนแล้ว ขนาดตอนเขาประท้วงรัฐบาลทักษิณ เต็มท้องสนามหลวง อย่างมากก็สองแสนเท่านั้น แล้วคนในเมืองนั้นยุคนั้นจะเกณฑ์ชาวบ้านจากไหนมาพร้อมเพรียงกันถึงสามแสนคนให้มาช่วยอัญเชิญท่านขึ้นมา ซึ่งท่าน

ลอยแม่น้ำมาเรื่อยๆ ... ตำนานองค์หลวงพ่อ จะเป็นอย่างไรก็ตาม ชาวบ้านทั่วทุกสารทิศก็มาทำบุญ กราบไหว้เนืองแน่น  ทุกอาทิตย์เลยครับ ขอบอกว่าแน่นจริงๆ  ซึ่งตัวผมเองก็ศรัทธาในฐานะพุทธศาสนิกชนคนหนึ่งเช่นกัน

เดี๋ยวนี้ เวลาไปไหนมาไหน เห็นคนแน่นๆ ผมรู้สึกเบื่อครับ ไม่ชอบเอาซะเลย รู้สึกว่าจะทำอะไรก็ขัดหูขัดตา ดูแก่งแย่งไปซะหมด ยิ่งถ้าเป็นผู้หญิงแล้ว เวลาจะเข้าห้องน้ำก็ต่อแถวรอคิวยาวเป็นหางงูออกมาจากห้องน้ำเลย

พวกผู้ชายก็สะดวกหน่อย ยืนต่อคิวไม่นานนัก แต่ก็มีบ้างที่เวลายืนฉี่ที่โถ ก็โดนกดดันจากผู้ที่ยืนรอ จนฉี่ไม่ออกเหมือนกัน  จากเร็วก็กลายเป็นช้าโดยปริยาย ...

วันนี้ ทักทายเท่านี้ก่อน งานกองเต็มโต๊ะเลย