.....สิบสองปีที่ผ่านมา......
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจเพราะทรงงานหนักเกินไป
ในขณะเดียวกัน
สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระประชวรหนักอยู่
ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน
เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราชชนนีไม่กี่วันหลังจากการผ่าตัดใหญ่ถวาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ
และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถือม้วนแผนที่กรุงเทพฯ
เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่
ยังจำกันได้ไหม?...........
............... เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่
..... 34 ปีที่ผ่านมา.....
วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516
เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่สุด
วันนั้น
นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่นนับแสนเดินขบวนประท้วง
รัฐบาล
เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้น
ตำรวจทหารยิงประชาชนในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็
เผาสถานที่ราชการเกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า
คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกันเอง
คืนนั้น
สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจากพระราชวังสวนจิตรลดา
พระบาท
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า
คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน
และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน
..หลังจากนั้นไม่นาน
มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า
เป็นไปได้อย่างไร ที่คนๆเดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั้งประเทศได้อย่างนั้น?
ผมไม่ได้ตอบ........แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่
มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมชฯ
ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์BBC ว่า
พระองค์ทรงเป็น "SOUL OF THE NATION"
หรือ
จิตวิญญาณของคนไทยทั้งชาติ
ยังจำกันได้ไหม?.......
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
เราสร้างค่านิยมผิดๆ
ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด
เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส
เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึงแต่ สิทธิ
แต่ลืมคำว่า หน้าที่
เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้
เราสร้าง
กฎหมู่ ให้เหนือ
กฎหมาย
เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วย
เราก้าวร้าวต่อกัน
เราแตกแยกกัน
และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่
เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา
จะทรงเสียพระทัยเพียงใด?
80 ชันษาของพระองค์ท่าน
หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่
ได้รับการดูแลและระมัดระวังเป็นพิเศษ
ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก
หรือ
กระทบกระเทือนใจแต่อย่างใด
แต่กลับเป็นว่าในปีที่ครบ 80 ชันษาของพระองค์ท่าน
ยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ
ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์
พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ
ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้
ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม
แห่ล้อมด้วยข้าราชบริพาร
ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวย
หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้คือ
เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน
รู้จักความพอเพียงและมีสติ-เพียงเท่านี้เอง
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของเรา?