เป็นปีที่ 4 แล้ว กับการเดินหน้าล่าฝัน

ของเหล่าผู้ต้องการเป็นดวงดาวคนต่อไป 

ต้องออกตัวก่อนว่า ช่วงเเรกรู้สึกตื่นเต้นไปกับ

การประกวดเชิง เรียลลิตี้ เช่นนี้

แต่เมื่อผ่านไป ประกอบกัยมีรายการประเภทนี้มากขึ้น

จึงค่อนข้างเบื่อและ ค่อนข้าง อคติด้วยซ้ำ

เพราะอดมองไม่ได้ว่า "ฝัน" ที่ว่ากันเนี่ย

ไม่มีเรื่องอื่นหรืออาชีพอื่นอีกหรือไม่

กลับมาเรื่อง เดอะสตาร์ ล่าสุดได้ดูเทปย้อนในช่วงกลางคืน

             บทสนทนาหนึ่งในบรรยากาศไม่สู้ดีเนื่องจากจะมีการโหวต
หนุ่มคนหนึ่ง ผมสั้นๆ ไฮไลต์สีทองๆ ตามเทรนด์ เค-ป๊อป ที่กำลังเป็นกระแสอยู่ในขณะนี้ คาดว่าจะเป็น "น้องแม็ก-จิรายุทธ คันธยศ"

           ที่ออกอาการใจแป้ว หลังกระเเสความนิยมในตัวไม่สู้ดีนักเมื่อเทียบกับเพื่อนๆอย่าง "รุจ ศุภรุจ"ที่กระแสสแรงมาก เท่าที่ฟังจับใจความได้ประมาณนี้

            "ช่วงขึ้นร้องเพลงผมเห็น ป้ายผมเล็กมาก (พร้อมทำท่าประกอบว่ารูปเล็กแค่คืบ)ของคนอื่นใหญ่มาก ร้อเสร็จก็เห็นคนอื่นเข้ามาขอถ่ายรูปคู่กัน แต่ของผมไม่มี จริงๆผมก็อยากให้มีคนมาถ่ายรูปนะ ผมก็ทั้งพยายามทำหน้าตาเเละเรียกให้เขามาถ่ายรูปด้วยแต่ก็(มิทันไร จากคำบอกเล่ากลายเป็นเสียงร่ำไห้)"
            

            ในใจของผมในฐานะผู้ชมคนหนึ่ง ซีกหนึ่งรู้สึกสงสารที่น้องคนนี้ไม่มีคนนิยม แต่อีกด้าน การตัดสินใจเดินเข้าสู่เกม ซึ่ง ต้องเอาตัว-ชีวิตมาเป็นเดิมพัน ซึ่งไม่รู้ว่าจะได้ผลแพ้-ชนะเช่นไร
             

            และเมื่อผลการพนันออกมาไม่สู้ดี อาการท้อแท้ใจ-น้อยใจย่อมบังเกิด นี่อาจจะเป็นบทเรียนสำคัญ สำหรับ เด็กรุ่นใหม่ที่เฝ้าดูหน้าจอและอยาก"ล่าฝัน"ตามด้วยว่า วงการบันเทิง ไม่ได้บันเทิงดังที่คิด ทุ่มเทเต็มร้อยอาจได้มาไม่ถึง 10 และนี่ต้องเป็นบทเรียนที่ต้องจำเอาไว้ก่อนที่คิดจะก้าวเข้ามา
               เพราะคนที่เสียใจที่สุดไม่ใช่ใคร คือเหล่านักล่าฝันทั้งหลายนั่นเอง

                ปล.ไม่นับถึงเมื่อคราวที่กระแสร่วงหล่น และกลับไปอยู่ในมุมที่ไร้คนรู้จักอีกครั้ง เหล่านักล่าฝันจงพึงตระหนักไว้ให้ดี ...   
              

                ปล.บทความนี้ ไม่ได้เขียนเพื่อตีกระแส หรือช่วยใครก็ตาม โปรดเข้าใจด้วย เพียงต้องการให้ เยาวชนรู้เท่าทันและไม่มอง วงการบันเทิงเป็นเพียง ความบันเทิงเท่านั้น..และอย่าลืมว่านี่เป็นเพียงแค่เกมส์เท่านั้น

                                   ด้วยจิตคารวะ