พิมพ์หน้านี้
|
อ้อมอก..นั้น
หวนคำนึงถึงอ้อมอกปกปักมั่น ในรางเลือนเหมือนฝันขวัญเพ้อหา เป็นที่พักที่พึ่งพิงอิงเสมอมา เป็นยิ่งกว่าใครอื่นหมื่นแสนคน
น้ำตาน้องหมองไหม้ในค่ำนี้ เงากรายหนีห่างหายอีกกี่หน เคว้งจนคว้างร้างอีกหรือเงากมล ดวงใจจนสิ้นหนทางหมางเหลือแล้ว
ใครอื่นที่โลมรื่นเฝ้าชื่นใกล้ เพียงเงาใจใช่ใจจริงดั่งดวงแก้ว จะหาไหนใครมาเหมือนคงสิ้นแวว มั่นภักดิ์แน่วแน่ใจจันทร์ฝันหนึ่งใคร
ยามนี้น้องหมองท้นล้นแบกรับ เกินนิ่งกับอารมณ์หวนหาไหน คิดถึงอกอุ่นละมุนปลอบนุ่มละไม บริสุทธิ์ดุจสายใยของใจเรา
ในอ้อมแขนที่แหนหวงดั่งดวงแก้ว ไร้วี่แววหาญหักรักเร่งเร้า โอบประคองตระกองน้องเพียงแผ่วเบา ไร้เชิงเย้าหยอกหมายเช่นชายชาญ
สะอื้นอ้อนอ่อนล้าในครานั้น ไว้วางพลันหมดใจบริสุทธิ์สาน น้ำตาแห้งเกาะนวลแก้มแซมรอนราน เจ้าของอกปานบ้านของหัวใจ
พักพิงนิ่งตาหลับทับไหวหวั่น ในอาทรวอนขวัญย่อมหวั่นไหว ทั้งปกปักทั้งรักษาทั้งยาใจ เป็นเพียงหนึ่งที่สุดใครในชีวิต
แผ่วจุมพิตเปลือกตารื้นคืนวันผ่าน รับรู้ซ่านผ่านสัมผัสรัดลิขิต ต่อแต่นี้ไม่มีใครไหนจะแทนรอยนิมิต ในไร้สิทธิ์กลับสนิทแนบนิรันดร์
รู้ฉันรู้ว่าเธอนั้นดีแค่ไหน ยิ่งรู้เท่าไรยิ่งทำให้ใจฉันหวั่น เห็นฉันเห็นทุกๆ สิ่ง ที่เธอได้ทำให้ฉัน ก็เข้าใจดีว่าเธอรักฉันมาก
แต่อย่าโกรธฉันเลย เธอจะพยายามเท่าไหร่คำตอบก็เหมือนเคย เพราะว่าใจของฉัน มีไว้ให้เขาเท่านั้น
เผื่อว่าวันพรุ่งนี้ พรุ่งนี้ เขาจะกลับมาหาฉัน กลับมารักอีกที จะนานเท่าไรก็จะรอเขาอย่างนี้ เชื่อฉันเถิดอย่าเสียเวลาอีกเลย
เพลง: เผื่อว่าวันพรุ่งนี้ บอย ตรัย ภูมิรัตน์ ฉันรู้ว่าเธอนั้นดีแค่ไหน . . . |
| << | ธันวาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||