ขอเล่าเรื่อง uav ไทยๆต่อ

              การที่ searcher(อ่าน www.oknation.net/blog/Projectmangpornoi/2007/07/17/entry-1 ) ที่กองทัพบกไทยซื้อจากอิสราเอล มีมูลค่าทั้งตัวยานและระบบเกือบ 100 ล้านบาท และค่าบำรุงรักษาอีก ปีละ  30 ล้านบาท ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการวิจัยและพัฒนาอากาศยานไร้คนขับมีความจำเป็นและสำคัญมาก ทั้งแง่ของความมั่นคง และการลดการขาดดุล นอกจากนี้หากประเทศไทยเป็นประเทศแรกๆในโลกที่บุกเบิก อุตสาหกรรมด้านนี้ UAVs ยังสามารถ ทำเงินได้มหาศาลอีกด้วย

                      ขั้นตอนแรกของการพัฒนา ปักษิณไทย หลังจากออแบบแล้ว ได้มีการย่อส่วนเป็นเครื่องบินย่อส่วนขนาดความยาวประมาณ 3 เมตรโดยจำลองมาจาก UAV ขนาดจริง ทั้งนี้เพื่อใช้ในการฝึกฝนการบินเพื่อเตรียมพร้อมให้นักบินเกิดความชำนาญจำนวน 4 ลำได้แก่ PUKSIN Prototype MKI ได้ออกแบบอย่างคร่าวๆเพื่อจะดูกระบวนการสร้างโดยผู้ช่วยนักวิจัยและนักวิจัยเป็นผู้ออกแบบและสร้างเอง ปรากฏว่ายังต้องมีการปรับปรุงแก้ไขแต่ละส่วนตามทฤษฎี ทั้งนี้มุ่งความต้องการหาองค์ความรู้ในการออกแบบ 
                       ลำต่อมาจึงได้ว่าจ้างให้บริษัทเอกชนที่มีความเชี่ยวชาญด้านการผลิตเครื่องบินเล็กมาสร้างได้แก่ PUKSIN Prototype MKII-1 โดยพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์และวางโครงสร้างตามแบบที่ทีมวิจัยคำนวณตามหลักทฤษฎีวิศวกรรมอากาศยาน และได้ทดสอบบินในเที่ยวบินที่ 7 เกิดสัญญาณรบกวนจึงทำให้เครื่องตก จากนั้นจึงพัฒนาขึ้นมาเป็นลำที่ 3 ได้แก่ PUKSIN Prototype MKII-2 และส่งต่อให้กับกลุ่มออกแบบสร้างระบบควบคุมการบินอัตโนมัติ และลำที่ 4 ได้แก่ PUKSIN Prototype MKII-3 ที่ทดสอบบินได้ 7 เที่ยวบินปรากฏว่าได้ผลเป็นที่น่าพอใจ โดยประสิทธิภาพในการบินของ UAV  ทั้ง 4 ลำจะมีความเหมือนกันทุกประการ เช่น บินได้ในระยะทาง 20 กิโลเมตร ทั้งนี้การพัฒนาขึ้นมาใช้งานหลายลำเนื่องจากจะให้สามารถทดแทนกันได้ขณะปฏิบัติงาน

ภาพการทดสอบ ปักษิณไทย mK 3