มืด ..... มรสุม

๑

มืด ... ... หม่น

มรณา กระหึ่มชล ตรงข้างซ้าย

ธรณี วิปโยค แลโศกไห้

สุมภัยพล พระพาย ดั่งอาดูร

๒

มืด.. มา มรสุม ณ. กลุ่มเมฆ

คลุมครืนเสก เป่าป้าย คล้ายอสูร

โยคอุษา กลับกลาย ว่าสิ้นบุญ

กร่นพฤกษ์หุน- หันพลัน สนิทแด

ม้วยวายม์ สิ้นอินทรีย์ จตุปัจ

นอนเกยทับ ดับดิ้น ณ.ถิ่นแท้

วาตภัย ธรณี พลิกกล แพลง

โลกตรีเลื่อน ขยับแรง แต่เที่ยงวัย

๓

 ณ. มนุษย์ ฤาสิ้น ก้าวขาย่ำ

สบโลกภัย ทางธรรม แลจิตไร้

มืด.... มรณา มืดไหม้ ทั่วแดนไพร

มรสุม ชาติไสย จรบกระแส

ยาวอู่ข้าว อู่นา อิยอวดี*

รุกรามเข้า น้ำสี่สาย ปลายแม่แยง**

โลกกระหน่ำ คร่ำฆ่า นิสิต***แม่

บุตรแท้แท้ แห่งจ้าว คราวพรากพ้น

๔

มืด .... คำรบ มรสุม ที่ลุ่มราบ

กรุงท่าทาบ จรุงด้วย กลิ่นไผ่สณฑ์ 

กลบกับกลิ่น น้ำตา อัสสุชล

ดุจดั่งปลา อานนท์ บิดลำตัว

คตินี้ ให้รู้พลั้ง ธรรมชาติ

อย่าโกรธฆาต เพราะแม่ ผองเราทั่ว

ครั้นยีย่ำ มากเกิน ว่าเคยตัว

แม่เอาคืน กลัวเกรง เพลงสังหาร

มืด..... เมลือง เมฆนภา ทั่วทิศไท

มรณา กลับคืน อ้อมแขนธาร

สุมพลัง ลุกสู้ อย่าทายท้า

จงศรัทธา ยำเกรง แก่..... ธรรมา

                                     พีร์  ระพิชญ์

* อิยอวดี (สำเนียงพม่า) =   แม่น้ำอิรวดี

** แม่น้ำแยงซีเกียง ( แม่น้ำเหลือง )

*** นิสิต ( ผู้อยู่อาศัย)

ภาพประกอบ จาก สำนักข่าว รอยเตอร์ และ เอเอฟพี