ณ สำนักจอมขมังเวทย์ "หมอผีแม้ว"

ในค่ำคืนอันดึกสงัด เสียงสับสนอลหม่านของบรรดาผีลูกกรอกทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ ดังหวีดหวิวโหยหวน ประสานเสียงเห่าหอนของหมารับเป็นทอดๆ ชวนขนหัวลุก

ลูกกรอกจมูกหมูปากหมา ฉายา"ลูกกรอกคะนองปาก  " : ไอ้ธี..มันพูดหาหอกอะไร เลว เฮงซวย คืนนี้ ใครก็ได้ ไปหลอกให้มันจับไข้หัวโกร๋นหน่อย ใครจะอาสา...

ลูกกรอกเพ็ญ ฉายา"ลูกกรอกคะนองอำนาจ" : ไม่ต้องหลอกมันก็โกร๋นอยู่แล้วล่ะฮ้า..ต้องใช้วิธีอื่น..รับรองเริ่ดดด...

ลูกกรอกจิ๊กโก๋ฝั่งธน ฉายา "ลูกกรอกคะนองฤทธิ์" : ไม่ต้องไปหลอกมันหรอก ให้มันด่าเรายังงั้นแหละ มันด่ามา เราก็ด่าไป ด่ากันไป ด่ากันมา สนุกดี..

ลูกกรอกคะนองปาก : (อารมณ์เริ่มฉุนเฉียว จมูกบานเพยิบๆ)สนุกกะผีอะไร ให้เป็นผีรุ่นไหนไม่เป็น เสือกมาให้เป็นผีลูกกรอก..ห่า..ทำไรก็รีบทำ..ปั่ดโธ่..หอก..เลว..เฮงซวย..(บ่นพึมพำมือไขว้หลัง ก้มหน้าหมูมองพื้น เดินพล่านเป็นวงกลม)

ยมเลี้ยบ : (ครุ่นคิดท่าทีสุขุมสมกับผีมีระดับ)..ใจเย็นๆ ทุกปัญหาย่อมมีทางออก เหนือคนก็ยังมีผี..เหนือผีก็ยังมีลูกกรอก..

รักมิ่ง : (ขยี้ตาทำท่าเซคล้ายจะวูบ)..ว่าไงจ๊ะ..ลูกกรอกเพ็ญจ๋า..เอ๊ย...ลูกกรอกคะนองอำนาจ..หล่อนจะทำยังไงล่ะฮ้า..ที่ว่า..เริ่ดดดๆ น่ะ..มันเป็นยังล่ะหือ..

ลูกกรอกเพ็ญ : เรื่องขี้ปะติ๋ว..จะต๊ายจะตาย...เอางี้..ฟังนะ..ให้ทุกคนแก้ผ้าเหมือนไอ้จอย พระประแดง..โชว์จู๋เหี่ยวๆ ของพวกเราใส่หน้ามันเลย..

สิ้นเสียงลูกกรอกคะนองอำนาจเพ็ญ บรรยากาศของสำนักจอมขมังเวทย์"หมอผีแม้ว"ก็ตกอยู่ในความเงียบ เหลือเพียงเสียงหวีดหวิวโหยหวนของบรรดาผีลูกกรอกทั้งหลาย  รับกับเสียงเห่าหอนของฝูงหมาเป็นระยะ
 

   ถ้าใครเดินผ่านบริเวณนี้ บรรยากาศขณะนี้ ถ้าไม่ขนหัวลุกก็เกินคน...