สายฝนแห่งกวีนิพนธ์ ฤดูกาลที่ 2

อาหารกายฉันหล่อเลี้ยงมันด้วยการทำงาน ส่วนวิญญาณฉันหล่อเลี้ยงมันด้วยกวีนิพนธ์:::สายฝน ตรีณาวงษ์
Permalink : http://www.oknation.net/blog/SAMBUNDID-SAO

<<	สิงหาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
					1	2
3	4	5	6	7	8	9
10	11	12	13	14	15	16
17	18	19	20	21	22	23
24	25	26	27	28	29	30
31

• บทกวีแปล:บทกวีเหมา เจ๋อ ตุง
• บทกวีแปล:บทกวีโรเบิร์ต ฟรอสต์
• บทกวีแปล:บทกวีสีนิล
• รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
• รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน

• บ้านพี่ซัน ตะวันยิ้ม
• บ้านพี่สุ
• บ้านพี่รักษ์
• คุยกับโอเคเนชั่น
• บ้านจอมยุทธ์ฟาง
• บ้านพี่วสันต์ สิทธิเขตต์
• 9/29 บ้านพิทักษ์ ใจบุญ
• 9/28บ้านกวีพีร์
• 9/27บ้านกวีฮาริส
• 9/26บ้านปฐม
• 9/25บ้านโชติช่วง
• 9/24บ้านธรรมโชติ
• 9/23บ้านอาจารย์ขุน
• 9/22บ้านกวีไพวรินทร์
• 9/21บ้านอาจารย์เนาว์
• 9/20บ้านคุณจอย
• 9/19บ้านจันทร์เจ้าขา
• 9/18บ้านกวีเกริก
• 9/17บ้านคุณแสน
• 9/16บ้านนิรันศักดิ์
• 9/15บ้านกวีมัคคุเทศก์
• 9/14บ้านปฏิจจชน
• 9/13บ้านคุณม่วง
• 9/12บ้านจอมยุทธ์ล่าง
• 9/11บ้านสองเจ
• 9/10บ้านพี่มะอึก
• 9/9บ้านอารี
• 9/8เรือนกวีอดิสัน
• 9/7บ้านลานเทวา
• 9/6บ้านเทพชัย
• 9/5 บ้านท่านสุทธิชัย
• 9/4บ้านนักบุญ
• 9/3บ้านคุณชมพูภูคา
• 9/2 บ้านกวีปุถุชน
• 9/1บ้านท่านลำภา

• เกมส์ถ่อยใต้ดินของพวกพาล ( เกียรติพงศ์ )
• ขอบคุณมาก....เพื่อน ( ญาใจ )
• ความรุนแรงของตำรวจ ตอกลิ่มความแตกแยก ( kittinunn )
• หนึ่งเสียงของคนที่เคยอยู่ตรงกลาง ( lotslikelove )
• คำสอนของพ่อ...ที่อยู่กับคุณบนธนบัตร ( fairytale )
• "ไหนบอกว่าไม่มีปืนจี้หัวไงละ...ท่านครับ..555 " ( รัตติกาลแห่งราตรี )
• ..........โจรในเครื่องแบบ........ที่ประเทศไทย ( ซันญ่า )
• เมื่อรักเก่าหายไป เมื่อรักใหม่เข้ามา ( hesse004 )
• Bangkok>>>>>>>>Dangerous (ภาคการเมือง) ( สายลมที่ผ่านมา )
• ปิดสนามบินนานาชาติภูเก็ต ( pichacha )

more

ท่านคิดอย่างไรกับผลงานของฝนเดือน
	พอจะนับได้ว่าเป็นงานวรรณกรรมที่ใช้ได้
	0 คน
	ควรรักษาระดับ และพัฒนาต่อไป
	0 คน
	มีความสร้างสรรค์ ชวนคิด และติดตามบ้าง
	1 คน
	พออ่านได้ แต่ก็ยังต้องปรับปรุง
	0 คน
	ไม่น่าสนใจ เพราะไม่มีอะไรใหม่ ๆ
	0 คน
	โหวต 1 คน

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 21 , 09:19:25 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

เพลงไพเราะสักเพลงเมรัยที่บ่มเพาะอย่างดีสักจอกกัลยาณมิตรเพียงหนึ่งท่ามกลางสงครามอันเหี้ยมโหดโลกอาจไม่ร้ายไปกว่าที่เราคิดปล่อยให้การโรมรันดำเนินต่อไปเถิดหรือจะเข้าร่วมขบวนแห่งการรณรงค์นั้นด้วยใจฮึกเหิมเพื่อมีชัยเพียงครั้งเหนือหัวใจตนเองโลกก็มิใช่สถานที่เลวร้ายเกินไปที่จะมีชีวิตอยู่จะดื่มกินหรือซื้อหาความสุขชั่วแล่นไม่หรอก...พวกเขาต่างต้องการมากกว่านั้น ถึงความสุขนิรันดร์แต่จะหาจากหนใดเมื่อโลกร้อนเป็นท....

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 31 , 08:36:54 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว  
พิมพ์หน้านี้

ฉันไม่ได้อยู่บนชายหาดและไม้ได้ยินเสียงคลื่นและเสียงสะอื้นของผืนทรายฉันอยู่กับตัวเองและได้ยินเสียงความคิดสาดซัดไปมาดุจคลื่นเป็นเสียงสะอื้นของความรู้สึกทว่ามันก็หลอกหลอนฉันได้ตลอดเวลาเป็นภาพหลอนเกิดจากการซ้อนสลับระหว่างอดีต อนาคต และปัจจุบันฉันไม่อาจปฏิเสธกาลเวลาได้เช่นเดียวกับอาหารและปัจจัยสี่แต่ฉันปรารถนากาลเวลาที่ไร้กาลเวลาคงเป็นเช่นนี้เอง  บทเพลงแห่งคลื่นเคลื่อนไหวประกอบอยู่ในความสงบและความคึกโครม....

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 42 , 09:51:34 น.   | หมวดหมู่ : บทกวีแปล:บทกวีโรเบิร์ต ฟรอสต์  
พิมพ์หน้านี้

ไกลออกไปจากท้องทุ่งและป่าเขาและเหนือไปจากบรรดากำแพงที่ฉันได้ก่อไว้ฉันปีนขึ้นเนินเขาแห่งรูปทรงและมองลงมายังโลกและลาดต่ำลงไปฉันมาจากบ้านโดยทางหลวงและต่ำลงไปสู่จุดสิ้นสุดบรรดาใบไม้ต่างตกตายบนผืนดินเก็บไว้เพียงใบของต้นโอ๊คที่ความรักเก็บรักษาเอาไว้เพื่อปลดปล่อย ปลิดปลิวไปทีละใบ ๆ และปล่อยให้มันกวัดไกว คืบคลานไปเหนือผืนหิมะ ขณะใบไม้อื่น ๆ กำลังหลับใหลใบไม้แห้งเหี่ยวนอนสงบแน่นิ่งไม่นานนักก็ถูกกวัดไกวเหี่ยว....

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 80 , 09:03:34 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

มีคนบอกว่าหากปรารถนาสวรรค์จงมองท้องฟ้าและปรารถนาภาพนรกจงมองไปที่ใต้ฝ่าเท้าบนราวสะพานแห่งนี้ก้าวซ้ายที่อ่อนล้าคือนรกและเท้าขวาที่เหยียดย่างต่อไปคือสวรรค์ซึ่งเพิ่มพื้นที่การค้นพบในโลกนี้เสียงดนตรีดังมาจากริมบึงในความลึกและเล็กเรียวเหมือนปลายเข็มเสียดร้อยการกระจัดกระจายให้อยู่ในสายตาของเอกภาพเพียงหนึ่งเดียวข้ามฝั่งทั้งสองของความคิดถูกและผิดดีและเลวฆาตกรคนนั้นยืนอยู่บนราวสะพานเป็นคนดีของลูกและเมียเป็นคน....

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 94 , 08:37:50 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

เหมือนใยแมงมุมขึงอยู่บนความปรารถนาสงบเสงี่ยมเหมือนไร้ตัวตนเพียงแต่การตกกระทบของสายลมว่างเปล่าความซ่านกระจายแผ่ไปทุกเส้นใยและตัวแมงมุมใบไม้สีเขียวถูกกัดเป็นแผลสีน้ำตาลในแสงแดดสดใสเหมือนหยดน้ำหยดน้ำร้องเพลงกามา กามากาไม่ได้มาบริเวณตึกกาไม่ได้อยู่ที่นั่นทว่าโบยบินอยู่ในป่าสีแดงเส้นใยใสและบางเหมือนกลีบกุหลาบกุหลาบเหล็กสีสนิมด้วยกลิ่นคาวเหมือนกำมะถันถันและโยนีสีดำเหมือนนักพรตกำลังข่มความปรารถนาฆ่ามันด้วย....

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 /26