| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
ลมหายใจของเรากองรวมกันไว้บนถนนสีเทา ข้างในรถโดยสารร้อนระอุ รวมเอาถ้อยคำและเสียงกรีดร้องโหยหวนของเราเอาไว้ แม้จะอยู่ใกล้กันเพียงเนื้อผ้าสัมผัส แต่เรากลับอยู่กันคนละโลกความคิด ถนนของเธอนำไปสู่ทิศทางใด ถนนของฉันเหมือนไร้จุดหมาย เราต่างถูกจองจำด้วยความคิดและภาษา เราต่างเพ่งมองกันและกันด้วยสายตาของศีลธรรม แต่ฉันก็มั่นใจว่า ร่างกายของเราจะแนบชิดกันและกัน เมื่อถึงวันสิ้นลมหายใจ เถ้าถ่านจากร่างกายจะคละเคล้าอยู่ในสายลมสายใหม่ เป็นความจริงที่ทุกคนไม่อาจหลีกเร้น เป็นความคิดที่ทุกคนหวาดระแวง ถนนสีเทามีรถ ควัน และสองข้างทาง สองข้างทางมีตึก บ้าน และร้านค้า ข้างหน้าของเราคือสัญญาณไฟจราจร ทว่าถนนของเราตรงปลายทางโค้งหน้าร่วมกัน เราจะอยู่ใกล้ชิดกันตลอดไป แม้เราไม่อาจรู้จักกัน หากเพียงสักนาทีที่สัญญาณไฟแดงยืดยาวออกไป ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต |