| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
![]() เมื่อฝ่ามือแห่งความเลวร้ายสัมผัสกันผ่านการมองเห็นของดวงตาแห่งความเกลียดชัง ความรักเมื่อวันวานกลับกลายเป็นของเล่นสีสวยของลิ้นที่เปียกชื้น สัมผัสแรกที่แข็งกร้าวซึ่งย่ำเดินสู่การปฏิเสธที่เข็งแกร่ง เหมือนบานประตูเหล็กแห่งความมุ่งร้าย ภายในที่ซ่อนซุกไว้ด้วยความปรารถนาการจากไป จากความสัมพันธ์สีชมพู จากรอยยิ้มของดอกไม้ เป็นเสียงโหยหวนของความปรารถนาจากความอ่อนโยน ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ด้วยดวงตามุ่งร้ายและชิงชังคู่นั้น ได้ทำลายความฝันทั้งหมดของฉันลงเกลี้ยงเกลาเหมือนสายลม เจ็บปวดเหมือนดื่มยาพิษ ถ้อยคำที่เคยกล่อมเกลาความโหยหาด้วยสัมผัสแผ่วเบา กลับกระแทกกระทั้นเหมือนความจงใจให้ร้าย และยื่นความตายให้กับลมหายใจที่ขุ่นเคือง ทว่าติดขัดและแน่นเหนียวจากความรู้สึกพลุ่งพล่าน ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย เป็นคำพูดเดียวที่ดังออกมาจากหัวใจของตัวเอง ในขณะที่ปากโต้ตอบความหยาบคายด้วยความหยาบคาย และตอบโต้ความมุ่งร้ายด้วยความมุ่งร้ายที่ยิ่งกว่า ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วย เป็นเสียงเรียกที่ปลุกตัวเองให้กลับขึ้นมาจากความตาย ออกมาเพื่อเปิดประตูความเลวร้ายข้างหน้านี้ ช่วยฉันด้วย ฉันกำลังจะจากไป ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต |