| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
![]() วันนี้ฉันตายไปแล้วร่างของฉันไม่ใช่ฉันอีกต่อไป เป็นหน้าที่ของความตายเป็นผู้นำพา ยามสนธยาและหมอกควันในหมู่บ้าน ไม่ใช่ความเศร้าสร้อยอย่างที่ฉันคิด มันเป็นเพียงความคิดของชีวิตที่มีวันตาย และพร้อมจะตายจากไปอย่างสม่ำเสมอ เช่นเดียวกับท่วงทำนองที่ฉันขับขานเพื่อสรรเสริญความตาย เพราะฉันได้ตายไปแล้วพร้อมเสื้อคลุมสีสวย เพราะฉันได้ปฏิเสธการมีชีวิตอยู่ของลมหายใจ ฉันเป็นเพียงใบไม้ใบหนึ่งในราวป่า ฉันเป็นเพียงธุลีหนึ่งในหมอกควันอ้อยอิ่ง ซึ่งเคลื่อนพัดจากเชิงตะกอนของป่าช้า โอ...ความตาย รอยยิ้มที่น่าสะพรึงกลัวของท่านนั้นช่างงดงาม โปรดโอบกอดฉันไว้ด้วยเถิด โปรดนำร่างที่ปราศจากชีวิตของฉันไปด้วยเถิด ฉันรักท่านเท่ากับชีวิต ดังนั้นชีวิตของฉันคือท่าน ความตายผู้เงียบขรึม ผู้ผ่านมาและมอบสาส์นที่เต็มไปด้วยถ้อยคำอ่อนโยน ยักย้ายถ่ายเทความกลัวและความสับสนจากไป โอ...ความตายหญิงงามผู้ไม่เคยปรากฏโฉมหน้าท่ามกลางแสงสว่าง ทว่ายังคงดำรงไว้ซึ่งชีวิตของตัวเองในเส้นเลือด เอ็น และกระดูก บทเพลงอันต้อยต่ำนี้เพื่อท่าน ร่างที่นอนเหยียดยาวนี้เป็นของท่าน โอ...ความตาย โปรดจุมพิตแล้วมอบชีวิตให้กับฉันด้วยเถิด ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต |