| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
|
ไม่มีคำพูดใด ๆ ในยามเช้าของวันที่เขาตื่นขึ้น สูญเสียคำพูดและความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งที่เคยมี สูญเสียใบหน้าที่เคยกำหนดหมายเป็นความงาม ที่สุดแล้วเขากลับไม่มีความรู้สึกใด ๆ เลย โบกโบยไปมาเช่นสายลม และหากใครจะถามถึงใบหน้าเก่าก่อนหรือเพียงคำพูดสักคำ ก็เป็นยามสายเกินกว่าจะเอ่ยคำทักทายอรุณสวัสดิ์ แต่เป็นการเอ่ยคำอำลาที่เยียบเย็น สงบจากความฟุ้งกระจาย ชายผู้นั้นมีจุดหมายใดหรือจึงล่องลอยไป เคลื่อนไหวไปดุจผู้ไร้วิญญาณ เขาไม่รู้สิ่งใดเลย เขาไม่มีความทรงจำใดเลย จะหลับลง ณ ที่ใดก็คือ บ้าน เขาถึงบ้านแล้ว เขาไปถึงแล้ว และลืมทางต่างๆ ทั้งทางแยกและทางต่างระดับ เขาลับตาจากไปแล้ว ไม่มีใบหน้า ไม่มีแววตา ไม่มีที่มา ไม่มีที่ไป และเวลานี้ยามบ่ายซึ่งทุกสิ่งควรจบลง เขาไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่ไว้ให้เป็นที่สังเกต ใคร ๆ ต่างกล่าวขานถึงเขา ในฐานะผู้มีใบหน้าคล้ายเทพแห่งเหล้าองุ่น ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต |