| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
|
ขอบใบบัวกรอบไหม้เพราะถูกแดดเผา ดอกยังคงบานชูไสวในแสงแดดยามเช้า ตะไคร่เขียวจับขอบด้านในอ่างดินเผา ความยะโสของแพลงก์ตอนและพืชน้ำเล็ก ๆ จะค่อย ๆ ถูกบดย่อยในขดลำไส้ของปลาหางนกยูง ปลากิม และปลาเข็ม ลูกน้ำจะกลายเป็นยุง บินวนเวียนในอากาศเหนืออ่างบัว ดอกสีม่วงอมชมพู ดอกสีเหลืองสะอาดและสีขาว เหมือนผ้าขาวที่ยังไม่เคยสัมผัสมือมนุษย์ สรรพสิ่งดำรงอยู่อย่างปกติ ฝูงปลาแหวกว่าย ดอกบัวบาน สรรพแมลงโบยบิน ผึ้งจะอาสาเก็บกวาดเกสรบอบบางให้บัว และจะกลายเป็นน้ำหวานในที่สุด ปลาจะทำความสะอาดอ่างบัว และเริ่มชีวิตชีวาให้กับอ่างดินเผาเคลือบไร้ชีวิต ทุกอย่างลงตัวเมื่อมีมนุษย์ ชื่นชม เหนื่อยหน่าย เบื่อหน่าย แล้วกลับมาชื่นชม เติมน้ำลงในอ่างบัวที่แห้งขอด เด็ดก้านบัวที่เหี่ยวเฉาออก สิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดคือการชื่นชม ในความมีอยู่และไม่มีอยู่ของสรรพสิ่ง
|