สายฝนแห่งกวีนิพนธ์ ฤดูกาลที่ 2

สุนทรีย สัจจะ วาทะ โดย สายฝน ตรีณาวงษ์
Permalink : http://www.oknation.net/blog/SAMBUNDID-SAO

<<	มิถุนายน 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28
29	30

• บทกวีแปล:บทกวีเหมา เจ๋อ ตุง
• บทกวีแปล:บทกวีโรเบิร์ต ฟรอสต์
• บทกวีแปล:บทกวีสีนิล
• รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
• รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน
• แผ่นดินร้าง : บทกวี ที.เอส.เอลเลียต

• kajohnrit
• บ้านพี่ซัน ตะวันยิ้ม
• บ้านพี่สุ
• บ้านพี่รักษ์
• คุยกับโอเคเนชั่น
• บ้านจอมยุทธ์ฟาง
• บ้านพี่วสันต์ สิทธิเขตต์
• 9/29 บ้านพิทักษ์ ใจบุญ
• 9/28บ้านกวีพีร์
• 9/27บ้านกวีฮาริส
• 9/26บ้านปฐม
• 9/25บ้านโชติช่วง
• 9/24บ้านธรรมโชติ
• 9/23บ้านอาจารย์ขุน
• 9/22บ้านกวีไพวรินทร์
• 9/21บ้านอาจารย์เนาว์
• 9/20บ้านคุณจอย
• 9/19บ้านจันทร์เจ้าขา
• 9/18บ้านกวีเกริก
• 9/17บ้านคุณแสน
• 9/16บ้านนิรันศักดิ์
• 9/15บ้านกวีมัคคุเทศก์
• 9/14บ้านปฏิจจชน
• 9/13บ้านคุณม่วง
• 9/12บ้านจอมยุทธ์ล่าง
• 9/11บ้านสองเจ
• 9/10บ้านพี่มะอึก
• 9/9บ้านอารี
• 9/8เรือนกวีอดิสัน
• 9/7บ้านลานเทวา
• 9/6บ้านเทพชัย
• 9/5 บ้านท่านสุทธิชัย
• 9/4บ้านนักบุญ
• 9/3บ้านคุณชมพูภูคา
• 9/2 บ้านกวีปุถุชน
• 9/1บ้านท่านลำภา

• เตาเผาถ่าน 'หนองโพรง' อีกหนึ่งนวัตกรรมประหยัดพลังงาน ( energy )
• "ซานชิงซาน" เขาสวรรค์แห่งแรกในพิภพ ( ลิกอร์ )
• อ่านก่อนวันที่ 23 พ.ย. ( ฉันชนบท )
• อ่านก่อนวันที่ 23 พ.ย. ( ฉันชนบท )
• อะไร ... คือจุดจบ ? ( พ.ประเทืองไทย )
• เปาะเปี๊ยะทอด/กรอบ (อาหารยามว่างของคนต่างแดน) ( โรสลิต้า )
• บึงบรเพ็ด ( เกิดมาเพื่อใคร )
• หยุด...เถอะพอได้เเล้วพวกท่านได้ตักตวงทรัพยากร..จากประเทศนี้มา..... ( พันธกิจเก่งการรบ )
• Juno ( สายน้ำที่ไหลเย็น )
• นักฉวยโอกาส : หมาจิ้งจอก นิทานใต้ดาวจิ๊กะโกล๋ ( นางราตรี )

more

ท่านคิดอย่างไรกับผลงานของฝนเดือน
	พอจะนับได้ว่าเป็นงานวรรณกรรมที่ใช้ได้
	0 คน
	ควรรักษาระดับ และพัฒนาต่อไป
	0 คน
	มีความสร้างสรรค์ ชวนคิด และติดตามบ้าง
	2 คน
	พออ่านได้ แต่ก็ยังต้องปรับปรุง
	0 คน
	ไม่น่าสนใจ เพราะไม่มีอะไรใหม่ ๆ
	0 คน
	โหวต 2 คน

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 180 , 08:31:10 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

คนงานยกตู้ใส่เสื้อผ้าลงไปในเสียงเพลงบรรเลงบทเพลงที่เปิดอาณาจักรอันเวิ้งว่างเหมือนความเปล่าเปลี่ยวของบทเรียนเป็นความรู้สึกถึงความหนาวเย็นและอ้างว้างทว่า...โรงเรียน...ไป...เสียงเพลงบรรเลงใช่...เก้าอี้หรือโต๊ะเขียนหนังสือตู้ใส่เสื้อผ้าหรือรถจักรยานเสียงคนงานหายไปเสียแล้วเพลงบรรเลงยังดังแผ่วเบา...โรงเรียน...รถเมล์หรือคำสวดไป...เรียนหรือชีวิตเพลงเปิดความว่างเปล่าเห็นความว่างเปล่าของรอยเท้าบนผืนทรายตลอดเส....

1 /1