| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
เธอหรือใครกันที่หยิบฉวยความฝัน จากความอุดมในรอยแตกของผืนถนน ขณะวิญญาณไร้ผู้นำทำส่งเสียงจากความมืด ณ ที่แห่งนั้น ฉันได้สูญเสียการมองเห็น เก็บกำไว้ได้เพียงภาพลวงในความรู้สึก แสงหิ่งห้อยจากราตรีของทุ่งกว้างกรีดเสียงสะอื้น เธอคือแสงไฟริบหรี่จากบ้านร้าง ในอาณาจักเสียงเพลง บนลานระเริงของเหล่าภูตพราย และความตายของน้ำหยดเดียวแห่งฤดูกาล ฉันอยู่ในป่าฝน อ้อยสร้อยและเฉื่อยชาเหมือนรถโดยสารเก่าแก่ ฉันยังคงรอคอย เช่นเดียวกับเธอ คำภาวนามิอาจสกัดกั้นเสียงเรียกที่มืดดำกว่า รวมทั้งไม่อาจรักษาแบบแผนดั้งเดิมนั้นไว้ได้ ฉันเข้าไปใกล้ทุกขณะแต่กลับยิ่งห่างไกล จากความเป็นจริงของสีและรูปทรง ฝีเท้าของฉันเหมือนกุดด้วน ริมฝีปากไร้รูปของฉันเงียบใบ้ เธอจะไปตามเส้นทางสายรุ้งนั้นหรือ หรือเพียงรอคอยการตัดสินใจ เพื่อก้าวไปบนหนทางที่งดงามกว่า ฉันยังอยู่ที่นี่ ร้องเพลงบทเดิม ณ รุ่งอรุณ |