| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
ยามฉันยังเยาว์ครูของฉันคือผู้เฒ่า ฉันเลิกสุมใส่เชื้อไฟกระทั่งรู้สึกเหน็บหนาว ฉันรู้สึกเจ็บปวดเหมือนเหล็กกำลังหลอมละลาย ฉันไปโรงเรียนด้วยวัยสำหรับการเรียนรู้จากอดีต เดี๋ยวนี้ฉันแก่ชราแล้ว ครูของฉันคือยุวชน สิ่งที่ไม่อาจปั้นแต่งและพิมพ์ออกมา ต้องถูกทุบให้แตกแล้วนำมาหลอมใหม่ ฉันพยายามทุ่มเทเรี่ยวแรงกับบทเรียน เพื่อให้เหมาะสมกับการเริ่มต้นของบาดแผลครั้งใหม่ ฉันไปโรงเรียน เพื่อให้เยาวชนได้เรียนรู้อนาคต |