• ฝนเดือน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : fontree 1970@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2007-07-24
  • จำนวนเรื่อง : 142
  • จำนวนผู้ชม : 21732
  • จำนวนผู้โหวต : 58
  • ส่ง msg :
<< กรกฎาคม 2008 >>
อา จ อ พ พฤ ศ ส
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



ท่านคิดอย่างไรกับผลงานของฝนเดือน
พอจะนับได้ว่าเป็นงานวรรณกรรมที่ใช้ได้
0 คน
ควรรักษาระดับ และพัฒนาต่อไป
0 คน
มีความสร้างสรรค์ ชวนคิด และติดตามบ้าง
2 คน
พออ่านได้ แต่ก็ยังต้องปรับปรุง
0 คน
ไม่น่าสนใจ เพราะไม่มีอะไรใหม่ ๆ
0 คน

  โหวต 2 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 31 กรกฎาคม 2551
เสียงทักทายจากดอกมะขาม
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 150 , 13:34:14 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว  
พิมพ์หน้านี้

 เมื่อฉันกลับมาอีกครั้งพร้อมบาดแผลครั้งใหม่ไร้เสียงโอดครวญหรือแสดงความทดท้อฉันยังคงแบกใบหน้าเย็นชาของตัวเองไว้ผ่านทุกสิ่งด้วยดวงตาและความรู้สึกเฉื่อยชาดอกมะขามผ่านค่ำคืนฤดูฝนบานสะพรั่ง ใบเขียวสดชื่นกลิ่นฝนและอายดินยังอบอวลคละเคล้ากลีบเกสรบอกให้ฉันหัวเราะให้กับการกลับมาของฉันยิ้มให้กับความเปลี่ยนแปลงไปของฉันก้าวแรกเมื่อฉันผ่านประตูบ้าน ยืนอยู่บนลานทรายฉันพบกับสายตาของเธอที่ลอบมองมายังฉันฉันรู้สึกอายต่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 กรกฎาคม 2551
ดั่งสายน้ำ
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 164 , 08:57:22 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

 นกตัวหนึ่งกางปีกบอบบางออกแล้วบินออกไปจากคบไม้ปากคาบอากาศธาตุไว้ด้วยความตั้งใจจากความมุ่งหวังเชื่อมดินกับฟ้าด้วยสายน้ำบางคำเล่าลือถึงความเศร้าโศกที่กระพือไปพร้อมกับลมมรสุมโปรยปรายความเดียวดายให้กับแสงแดดสีเทาดั่งสายน้ำที่ไม่เคยหยุดนิ่งในความหยุดนิ่งดั่งกาลเวลาหยุดนิ่งระหว่างสรรพสิ่งปราศจากความเคลื่อนไหวแดดไม่ดกดาวไม่เด่นนกน้อยอยู่ในท้องฟ้าคาบอากาศธาตุด้วยความใฝ่ฝันให้ถึงฝุ่นละอองเพื่อดำรงอยู่ในเสียงร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
ความตายของกระดิ่ง
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 187 , 14:45:01 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

 เมื่อความตายมาถึงหมายถึงความหมายปราศจากความหมายอีกต่อไปทุกสิ่งคือคำตอบ ทุกสิ่งคือความเงียบงันเพราะคือความตายสายลมไม่ได้พัดมาทุกสิ่งเคลื่อนไหวยกเว้นกระดิ่งกระเบื้องสีน้ำเงินแขวนอยู่ที่บานหน้าต่างดนตรีของความเงียบคือตัวของความเงียบเองความคิดดำดิ่งที่มุ่งสู่ห้วงคำนึงคือความคิดคำนึงเองแต่ความตายก็ได้มาถึงแล้วยิ้มเรียบง่ายเหมือนดอกแก้วรำพึงแผ่วเบาออกมาจากมิติความฝันเมื่อไร้ลมก็ไร้ชีวิตแต่ชีวิตก็ยังมีอยู่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
รหัสนัย
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 174 , 08:34:39 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

 เป็นความลับเสมอมา...ชีวิตเรากำลังค้นหาความโศกเศร้าในใจของเราเองด้วยความปรารถนาเสียงหัวเราะด้วยแรงทะเยอทะยานที่ยังโลดแล่นไปนัยยะไร้นัยยะปรารถนาเป็นขยะของตัวเองมีความคุ้มคลั่งเป็นคัมภีร์มีความตายเป็นครรภ์กำเนิดมีการเกิดและดับเป็นทางเดินด้วยรอยยิ้มของสนธยาที่ปราศจากความหมายวัวควายฝูงสุดท้ายเดินกลับคอกแล้วจากเสียงเพลงกล่อมที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำตาและนัยน์ตาที่ฝ้าฟางด้วยต้อหินความรักยังไม่กลับมาจากความชิงชัง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
ฤดูผลัดใบ
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 173 , 15:08:09 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

 เช่นเดียวกับคนเจ็บปางตายต้นไม้ทิ้งใบโกร๋นทั้งต้นโพธิ์ใหญ่ และหูกวางต่างทิ้งเส้นสายสะบัดไกวไปในอากาศเปล่าเปลือยใครจะรู้ เหล่าใบไม้ในราวป่ามากกว่าหนึ่งกำมือจะมีค่าใดสำหรับไม้หนึ่งต้นที่จะอยู่หรือหักโค่นล้มหายจากไปเป็นผืนดินจากปลายคมฟันของปลวกมอด พายุใบไม้เหล่านั้นพัดวีสายลมเดือนมีนาคมผ่านไปอย่างช้า ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าทิ้งไว้เพียงกองร่างสีน้ำตาล เหลือง เทาพัดปลิวเรี่ยพื้นราวจะลูบไล้แม่ธรณีเพื่อปลอบประ....

อ่านต่อ


/2