| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
พิมพ์หน้านี้
![]() นกตัวหนึ่งกางปีกบอบบางออกแล้วบินออกไปจากคบไม้ ปากคาบอากาศธาตุไว้ด้วยความตั้งใจ จากความมุ่งหวังเชื่อมดินกับฟ้าด้วยสายน้ำ บางคำเล่าลือถึงความเศร้าโศกที่กระพือไปพร้อมกับลมมรสุม โปรยปรายความเดียวดายให้กับแสงแดดสีเทา ดั่งสายน้ำที่ไม่เคยหยุดนิ่งในความหยุดนิ่ง ดั่งกาลเวลาหยุดนิ่งระหว่างสรรพสิ่งปราศจากความเคลื่อนไหว แดดไม่ดก ดาวไม่เด่น นกน้อยอยู่ในท้องฟ้า คาบอากาศธาตุด้วยความใฝ่ฝันให้ถึงฝุ่นละออง เพื่อดำรงอยู่ในเสียงร้องแผ่วเบา เพื่ออยู่ในความเหงาเดียวดายของเมือง นกตัวนั้นบินไปแล้วไม่กลับมา ยังท้องฟ้าสีโศก แทบทางเท้าสวรรค์ คำรำพันของดาวเดือนอ้างว้าง ร่างประชิดร่างระหว่างช่องว่างของอากาศธาตุ ด้วยความฝันใฝ่ของดวงใจดวงเดียว เพื่อการไปสู่หยดน้ำหยดเดียว ดั่งสายน้ำล่องไหลสู่มหาสมุทร นกตัวนั้นนำสรวงสวรรค์เชื่อมต่อกับผืนดิน |