สายฝนแห่งกวีนิพนธ์ ฤดูกาลที่ 2

สุนทรีย สัจจะ วาทะ โดย สายฝน ตรีณาวงษ์
Permalink : http://www.oknation.net/blog/SAMBUNDID-SAO

<<	ตุลาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

• บทกวีแปล:บทกวีเหมา เจ๋อ ตุง
• บทกวีแปล:บทกวีโรเบิร์ต ฟรอสต์
• บทกวีแปล:บทกวีสีนิล
• รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
• รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน
• แผ่นดินร้าง : บทกวี ที.เอส.เอลเลียต

• kajohnrit
• บ้านพี่ซัน ตะวันยิ้ม
• บ้านพี่สุ
• บ้านพี่รักษ์
• คุยกับโอเคเนชั่น
• บ้านจอมยุทธ์ฟาง
• บ้านพี่วสันต์ สิทธิเขตต์
• 9/29 บ้านพิทักษ์ ใจบุญ
• 9/28บ้านกวีพีร์
• 9/27บ้านกวีฮาริส
• 9/26บ้านปฐม
• 9/25บ้านโชติช่วง
• 9/24บ้านธรรมโชติ
• 9/23บ้านอาจารย์ขุน
• 9/22บ้านกวีไพวรินทร์
• 9/21บ้านอาจารย์เนาว์
• 9/20บ้านคุณจอย
• 9/19บ้านจันทร์เจ้าขา
• 9/18บ้านกวีเกริก
• 9/17บ้านคุณแสน
• 9/16บ้านนิรันศักดิ์
• 9/15บ้านกวีมัคคุเทศก์
• 9/14บ้านปฏิจจชน
• 9/13บ้านคุณม่วง
• 9/12บ้านจอมยุทธ์ล่าง
• 9/11บ้านสองเจ
• 9/10บ้านพี่มะอึก
• 9/9บ้านอารี
• 9/8เรือนกวีอดิสัน
• 9/7บ้านลานเทวา
• 9/6บ้านเทพชัย
• 9/5 บ้านท่านสุทธิชัย
• 9/4บ้านนักบุญ
• 9/3บ้านคุณชมพูภูคา
• 9/2 บ้านกวีปุถุชน
• 9/1บ้านท่านลำภา

• พลังชาวใต้ชุมนุมที่จังหวัดตรัง ไม่ต้องการผู้ว่าฯ สมพงษ์ ( กระบี่ทูเดย์ )
• Michael Learns to Rock - 25 Minutes (กับคอนเสิร์ตของพวกเค้าในวันที่ 26 Nov. 2008) ( Yamalee )
• มาชวนไปงาน จุฬาวิชาการ ๕๑ ( ครูเก๋ )
• คนเราเกิดมาเพื่ออะไร ( ShellSort )
• สนุกกัน ( ธรรมทัพบูรพา )
• 5 วิธี ตั้งรับ “เพื่อน” ขี้อิจฉา ( หงส์ทอง )
• สาวน้อย... ที่สดใสยิ่งกว่าแดดบ่าย ( วานิชสุนทรนนท์ )
• 20 พ.ย. มหาวิบัติ ( iboat )
• ส่งเสด็จสมเด็จพระพี่นางสู่สรวงสวรรค์ ( หยาดกวี )
• ผีทักษิณ VS ผีเอกยุทธ ฟันธง! ต้องฆ่ากันถ่อนถึงจะมีปฏิวัติ! ( Canไทเมือง )

more

ท่านคิดอย่างไรกับผลงานของฝนเดือน
	พอจะนับได้ว่าเป็นงานวรรณกรรมที่ใช้ได้
	0 คน
	ควรรักษาระดับ และพัฒนาต่อไป
	0 คน
	มีความสร้างสรรค์ ชวนคิด และติดตามบ้าง
	2 คน
	พออ่านได้ แต่ก็ยังต้องปรับปรุง
	0 คน
	ไม่น่าสนใจ เพราะไม่มีอะไรใหม่ ๆ
	0 คน
	โหวต 2 คน

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 80 , 08:37:59 น.   | หมวดหมู่ : รวมกวีนิพนธ์ : กล่อมท้องฟ้าเดือนเมษายน  
พิมพ์หน้านี้

ฉันร้องไห้ในชั่วโมงภาษาไทยเพราะเรียงความเรื่องของฉันได้สองดาวและมันกลายเป็นสัญลักษณ์ของความอายดวงหนึ่งและความหวาดกลัวอีกหนึ่งดวงสำหรับตัวเองเป็นตัวเองที่พูดถึงตัวเองสำหรับชั่วโมงภาษาไทยและการร้องไห้ที่น่าอับอายฉันไม่รู้ว่าอายสิ่งใดอายความคิดตัวเองหรือเพื่อนร่วมห้องมันเป็นเรื่องการเรียน ความรักที่จะเรียนความวาดหวังที่จะรักและมีอยู่อย่างเงียบ ๆ ฉันขลาดกลัวที่จะกลับไปอ่านข้อความของความทรงจำนั้นฉันเริ่ม....

1 /1