| ดอกไม้ข้างบ้านผมเองแหละ | ||
ดอกไม้ข้างบ้าน อาจเห็นอยู่ทุกวัน แต่ไม่เคยแวะชื่นชม |
||
|
View All |
||
| << | ตุลาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
พิมพ์หน้านี้
|
โอ ยามเช้าแสนบอบบางของตุลาคมที่เงียบสงบ ใบไม้ของเธอถูกพัดไกวร่วงหล่น สายลมของพรุ่งนี้หากมันจะยังคงพัดพรายต่อไป ก็จะทำให้ใบไม้ทั้งมวลเป็นปลิดปลิวลง ฝูงกาเหนือผืนป่าส่งเสียงร้อง วันพรุ่งนี้ของเขาอาจมาและไป โอ ยามเช้าแสนบอบบางของตุลาคมที่เงียบสงบ ความเป็นอยู่ในโมงยามของวันนี้ดำเนินไปอย่างเนิบช้า ทำให้วันเวลาหดสั้นในความรู้สึกของเรา หัวใจไม่ได้รังเกียจที่จะหาความเพลิดเพลิน การฆ่าเวลาในแนวทางที่เธอรู้สึก หาความสำราญให้กับเราอย่างที่เรารู้ ปลดปล่อยใบไม้ใบหนึ่งยามรุ่งอรุณ ยามเที่ยงปลดปล่อยใบไม้อีกใบหนึ่ง หนึ่งจากต้นไม้ของเรา หนึ่งนี้ไกลออกไป เหนี่ยวรั้งดวงอาทิตย์ด้วยหมอกเหมย ทำให้ผืนดินน่าหลงใหลด้วยเขี้ยวหินหนุมาน ช้าก่อน ช้าก่อน สำหรับประโยชน์ขององุ่น หากมันจะเป็นทั้งหมด ซึ่งใบไม้ถูกแผดเผาเรียบร้อยแล้วด้วยหิมะ ซึ่งพวงผลไม้ต้องสูญเสียเพื่อผลองุ่นตามแนวกำแพงทอดยาว |