วันศุกร์ ที่ 28 พฤศจิกายน 2551
ด้วยการมองเห็นจากดวงตาที่หก
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 60
, 13:45:48 น.
| หมวดหมู่ :
รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
พิมพ์หน้านี้
|
ใจเราในใจเขามองเห็นด้วยตาที่หกเปื้อนเปรอะบนพื้นสกปรกรกเรื้อเหมือนสวนร้างดวงใจดวงนั้นที่เต้นอยู่มองดูความรู้สึกของตัวเองด้วยดวงตาดวงนั้นเห็นความฝันปลดเปลือยตัวเองเห็นชีวิตที่เป็นส่วนหนึ่งของบทเพลงด้วยการมองเห็นจากตาดวงที่หกนกไม่ใช่นก คนไม่ใช่คนเป็นแก้วเปล่าที่บ่าล้นด้วยน้ำชาชืดเย็นดวงตาในดวงใจดวงนั้นมองเห็นทุกคนร่ำไห้เงียบ ๆ ในรอยยิ้มทุกคนหัวเราะเงียบ ๆ ในหยดน้ำตาดวงตาดวงที่หกเป็นเรื่องโกหกพกลมเป็นก้....
|
วันจันทร์ ที่ 25 สิงหาคม 2551
เพลงคลื่น
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 134
, 08:36:54 น.
| หมวดหมู่ :
รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉันไม่ได้อยู่บนชายหาดและไม้ได้ยินเสียงคลื่นและเสียงสะอื้นของผืนทรายฉันอยู่กับตัวเองและได้ยินเสียงความคิดสาดซัดไปมาดุจคลื่นเป็นเสียงสะอื้นของความรู้สึกทว่ามันก็หลอกหลอนฉันได้ตลอดเวลาเป็นภาพหลอนเกิดจากการซ้อนสลับระหว่างอดีต อนาคต และปัจจุบันฉันไม่อาจปฏิเสธกาลเวลาได้เช่นเดียวกับอาหารและปัจจัยสี่แต่ฉันปรารถนากาลเวลาที่ไร้กาลเวลาคงเป็นเช่นนี้เอง บทเพลงแห่งคลื่นเคลื่อนไหวประกอบอยู่ในความสงบและความคึกโครม....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 31 กรกฎาคม 2551
เสียงทักทายจากดอกมะขาม
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 160
, 13:34:14 น.
| หมวดหมู่ :
รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
พิมพ์หน้านี้
|
 เมื่อฉันกลับมาอีกครั้งพร้อมบาดแผลครั้งใหม่ไร้เสียงโอดครวญหรือแสดงความทดท้อฉันยังคงแบกใบหน้าเย็นชาของตัวเองไว้ผ่านทุกสิ่งด้วยดวงตาและความรู้สึกเฉื่อยชาดอกมะขามผ่านค่ำคืนฤดูฝนบานสะพรั่ง ใบเขียวสดชื่นกลิ่นฝนและอายดินยังอบอวลคละเคล้ากลีบเกสรบอกให้ฉันหัวเราะให้กับการกลับมาของฉันยิ้มให้กับความเปลี่ยนแปลงไปของฉันก้าวแรกเมื่อฉันผ่านประตูบ้าน ยืนอยู่บนลานทรายฉันพบกับสายตาของเธอที่ลอบมองมายังฉันฉันรู้สึกอายต่....
|
วันศุกร์ ที่ 27 มิถุนายน 2551
กลับบ้าน
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 178
, 09:19:48 น.
| หมวดหมู่ :
รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟเล็ก ๆ ขณะรอรถโดยสารฉันดื่มเบียร์เธอดื่มกาแฟเย็นโต๊ะทุกตัวถูกจับจองเช่นเดียวกับชานชาลาและท้องถนนคนในเมืองสีเทาอยู่ในความฝันสีเทาเศร้าสร้อย เสียงรถอื้ออึงผู้คนขวักไขว่ต่างปรารถนาไปยังปลายทางของตนเองฉันยังอยู่ที่นี่แต่ฉันไม่ใช่คนของที่นี่เธอต้องกลับบ้านเพราะอาจเป็นสถานแห่งเดียวที่เธอได้เรียนรู้คำว่ารักและหวัง แขนขาของวันบนหน้าปัดนาฬิกาแกว่งกวัดลัดเลาะตามความกว้างใหญ่ของกาลสมมติพบแ....
|
วันจันทร์ ที่ 16 มิถุนายน 2551
ฉัน
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 173
, 08:45:31 น.
| หมวดหมู่ :
รวมกวีนิพนธ์ : ฤดูเก็บเกี่ยว
พิมพ์หน้านี้
|
 เธอหรือใครกันที่หยิบฉวยความฝันจากความอุดมในรอยแตกของผืนถนนขณะวิญญาณไร้ผู้นำทำส่งเสียงจากความมืดณ ที่แห่งนั้น ฉันได้สูญเสียการมองเห็นเก็บกำไว้ได้เพียงภาพลวงในความรู้สึกแสงหิ่งห้อยจากราตรีของทุ่งกว้างกรีดเสียงสะอื้นเธอคือแสงไฟริบหรี่จากบ้านร้างในอาณาจักเสียงเพลงบนลานระเริงของเหล่าภูตพรายและความตายของน้ำหยดเดียวแห่งฤดูกาลฉันอยู่ในป่าฝนอ้อยสร้อยและเฉื่อยชาเหมือนรถโดยสารเก่าแก่ฉันยังคงรอคอย เช่นเดียวกับเ....
|