พิมพ์หน้านี้
|
เดิมทีเดียวตั้งใจเอาไว้ว่า จะนำเสนอบรรยากาศของงานมหกรรมพรรณไม้งามอร่ามสวนหลวง ครั้งที่ 20 ในช่วงระหว่างที่ยังมีการจัดงาน เพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์เชิญชวนให้ทุกๆ คนได้เข้าไปเที่ยวชม แต่ทว่า ด้วยช่วงต้นเดือนธันวาคม มีกิจกรรมต่างๆ มากมาย ทั้งการเฉลิมฉลองในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่ทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา การจุดพลุดอกไม้ไฟ การประดับประดาตกแต่งไฟ นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติ หลายกิจกรรมแทบจะแยกร่างไปให้ครบทุกๆ งาน อยากไปเก็บบรรยากาศให้ครบทุกงาน
ตอนแรกก็ตั้งใจอีกว่าจะไปเก็บภาพในช่วงที่งานมหกรรมฯ ยังไม่เปิด คือแวะเข้าไปดูเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2550 แต่ปรากฏว่าทางสวนหลวง ร.9 เค้าปิดไม่ให้ประชาชนเข้าไปภายในบริเวณสวนหลวง ร.9 เพื่อให้เจ้าหน้าที่ได้จัดการปลูกและตกแต่งสถานที่เพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยวในวันเปิดงานจริง
บรรยากาศมหกรรมพรรณไม้งามอร่ามสวนหลวงที่นำมาเสนอนี้ ถ่ายเอาไว้เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2550 หลังจากที่ได้ไปถ่ายภาพการประดับประดาตกแต่งไฟและนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติที่ถนนราชดำเนิน ก็ต้องทยอยนำมาลงทีละเรื่อง เวลาก็ล่วงเลยผ่านพ้นไปจนมหกรรมพรรณไม้งามอร่ามสวนหลวงได้ปิดฉากลงไปเมื่อค่ำคืนของวันที่ 10 ธันวาคม 2550 ใครที่พลาดไม่ได้ไปชมงานด้วยตัวเอง ก็ขอเชิญชมภาพบรรยากาศแบบก้าวต่อก้าว ชมไปพร้อมกับผมถือเป็นการเก็บตก ก็ละกันนะครับ
ถึงแม้ว่าในวันนั้น แสงแดดจะเริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่เวลา 09.30 น. โดยสังเกตได้จากท้องฟ้าที่ปราศจากก้อนเมฆ ก็ไม่เป็นอุปสรรคในการถ่ายรูปของผม ผมเริ่มต้นเดินจากทางด้านหลังของอาคารหอเฉลิมรัชมงคล แล้วเดินวนทางด้านซ้าย แค่เพียงเริ่มต้นก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจ กับภาพที่พบเห็น แล้วยังเหลือที่ยังไม่ได้เห็นอีก ในพื้นที่กว่า 500 ไร่ คิดในใจแล้วเราจะเดินไหว เดินทั่วมั้ยเนี่ย
อาคารหอเฉลิมรัชมงคล ตั้งเด่นเป็นสง่า มีหมู่มวลดอกไม้เป็นฉากหน้า คั่นกลางด้วยบึงน้ำ ไม่ว่าจะถ่ายจากมุมไหนก็ดูสวยงาม ถ่ายได้เรื่อยๆ มุมภาพอาจจะซ้ำๆ แต่ก็ไม่เบื่อที่จะถ่าย ไม่อยากบรรยายให้มากความ ประมวลภาพมาให้ดูกันเลยดีกว่า ตามมาเลยครับ
ขึ้นชื่อว่า มหกรรมพรรณไม้งามอร่ามสวนหลวง ผมก็ไม่ทราบว่าพันธุ์ไม้ทั้งหมดที่นำมาจัดแสดงมีอะไรบ้าง แต่เท่าที่เห็นส่วนใหญ่จะเต็มไปด้วยดอกไม้หลากหลายสีสัน ดูกันเอาเองก็แล้วกันครับ ว่าเป็นต้นอะไรบ้าง
ไม่ว่าจะย่างก้าวไปทิศทางใด ล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยสีสันของดอกไม้ต่างๆ ที่ทำให้เดินจนลืมเหนื่อย ลืมเมื่อย ลืมหิว ผู้คนก็ยังไม่พลุกพล่าน แทบไม่เชื่อว่ากรุงเทพฯ ของเรา ก็สามารถมีดอกไม้สีสันสวยงาม มากมายได้ถึงขนาดนี้
นี่ยังไม่ถึงครึ่งสวนหลวงเลยนะครับ ต้องขอโทษที่ทำให้เมื่อยนิ้ว ในการลากเม้าส์ หรือบางคนอาจจะเมื่อยตา หรือแสบตากับสีสันที่สวยงาม ยังเหลือภาพถ่ายอีกหลายรูป แล้วจะทยอยนำมาลงไว้ให้ได้ติดตามกันต่อไป
|