เป็นที่ทราบกันดีว่า "ว่าที่นายกฯ" ในอนาคต ท่านเป็นคนใจบุญมีเมตตากับสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะ "แมว" ท่านเป็นนักเลี้ยงแมวมืออาชีพ รู้จักนิสัยใจคอแมวประเภทต่างๆ เป็นอย่างดี ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่ เพื่อเป็นการเอาใจ "ว่าที่นายกฯ" ผมก็เลยเก็บเอาภาพ "แมว" สัตว์อันเป็นที่รักของ "ว่าที่นายกฯ" พร้อมเรื่องราวกวนๆ ของ "แมว" ที่มือสมัครเล่นในการเลี้ยงแมวอย่างผม เพิ่งหัดเลี้ยงได้ไม่กี่เดือนได้ประสบพบมา

                    ก่อนหน้านี้ ผมไม่เคยเลี้ยงแมวเลย เพราะลักษณะของแมวมันจะไม่ค่อยเชื่อฟังคำสั่ง นอกซะจากบางเวลาที่มันต้องการกินอาหาร ผมเพิ่งหัดเลี้ยงแมวมาได้ประมาณสามเดือน เลี้ยงไว้ทั้งหมด 3 ตัว แตกต่างจาก "ว่าที่นายกฯ" ที่เลี้ยงไว้มากมาย ไม่แน่ใจว่าจะถึง "232 ตัว" หรือเปล่า แต่ละตัวอายุก็ยังไม่ถึงขวบปี มันช่างซุกซนซะเหลือเกิน เมื่อประมาณต้นเดือน พ.ย. ที่ผ่านมา ที่ผมหายหน้าหายตาไปจาก oknation ใครที่เข้ามาพูดคุยกับผมก็คงพอจะทราบบ้างว่าผมได้รับอุบัติเหตุ สาเหตุก็มาจากเจ้าแมวเหมียวอีกหนึ่งตัวที่นำมาจากต่างจังหวัด เพื่อนำมันไปทำหมัน 

                     มันชื่อ "ไวท์ (White)" ซึ่งกว่าจะได้ทำหมันจริงๆ ต้องรอเวลานัดกับหมอนานเกือบเดือน "เจ้าไวท์" ก็เลยต้องอยู่กินที่บ้านผม รวมกับแมวที่เลี้ยงไว้เป็น 4 ตัว ระหว่างที่มันพักอาศัยอยู่กินที่บ้านของผมเป็นช่วงที่อากาศกำลังเริ่มเย็นสบาย นักการเมืองเริ่มออกหาเสียง ตามธรรมชาติของนักการเมือง เอ๊ย!!! ตามธรรมชาติของแมวก็จะเริ่มเกิดอาการเป็น "สัด" กลางคืนมันก็จะส่งเสียงร้องครวญครางเพื่อเรียกหาตัวเมีย เป็นที่น่ารำคาญ ยิ่งถ้าหากว่ามันได้เจอกับแมวตัวผู้ตัวอื่น มันก็จะยิ่งเกิดอาการวางกล้าม วางท่าเป็นเจ้าถิ่น ข่มขู่ คุกคามตัวที่มีอำนาจน้อยกว่า หรือไม่มีทางสู้ (จะว่าไปก็เหมือนนักการเมือง)

                    เวลาที่ เจ้าไวท์ มันเกิดอาการเป็นสัด มันจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น มีอยู่วันหนึ่งขณะที่ผมกำลังจูงมันเดินเล่นรอบๆ บ้าน มันก็จะคอยดอมดมกลิ่นของตัวเมียที่ทิ้งเอาไว้ตามมุมบ้าน ตามต้นไม้ มันดอมดมอยู่อบ่างมีความสุข ผมก็ดันไปขัดใจมันพยายามลากโซ่ที่ผูกคอเพื่อจะจูงมันเอาไปผูกไว้ โดยที่ไม่ทันได้ระวังตัว ผมหันหลังให้กับมันขณะที่ก้มลงผูกโซ่กับต้นไม้ เจ้าไวท์ กระโดดเข้าขย้ำที่กล้ามเนื้อหลังหัวเข่า ฝังเขี้ยวลึกลงไปจนจมเขี้ยว เท่านั้นยังไม่พอ มันยังฝากรอยแผลจากกรงเล็บทั้งสี่ขาของมันเป็นทางยาว เลือดไหลซิบๆ รอบขาซ้ายของผม ผลจากพิษคมเขี้ยวของมัน ทำให้ขาผมเกิดอาการอักเสบเดินแทบไม่ได้ ลุกลามไปจนผมจับไข้อยู่สามวัน ต้องฉีดยากันบาดทะยัก และพิษสุนัขบ้าอีก 5 เข็ม แต่หลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน เจ้าไวท์ยังสร้างวีรกรรมเอาไว้อีก มันกัดเท้าแฟนผมจนจมเขี้ยวอีกครั้ง ขณะที่แฟนผมกำลังตักอาหารใส่จานให้มันกิน คราวนี้แฟนผมก็ต้องไปฉีดยาพร้อมกับผมแล้ว นี่แหละที่เค้าว่าเอาไว้ สัตว์หน้าขนอย่าไปไว้ใจ มันไม่สนใจเลยว่าผมเป็นคนให้ข้าวให้น้ำ เป็นคนเลี้ยงมัน มันกล้าทำกับผมได้ถึงขนาดนี้ แต่จะไปโทษมันก็คงไม่ได้ มันเป็นสัตว์ย่อมไม่มีความคิด ไม่รู้ชั่วดี แตกต่างกับคนที่มีความคิด แต่ไม่แยกแยะอะไรชั่ว อะไรดี

                     ไม่รู้ว่าแมว ที่ "ว่าที่นายกฯ" เลี้ยงไว้ เกือบ 232 ตัว จะเป็นเหมือนแมวบ้านผมหรือเปล่า ผมว่ามันก็คงไม่แตกต่างกัน มันคงไม่มีความคิด ไม่รู้จักบุญคุณแผ่นดิน แยกแยะไม่ถูกว่าอะไรดี อะไรเลว ใครที่ให้อาหารมันกินมากๆ มันก็ซื่อสัตย์ต่อคนๆ นั้นในบางเวลา ทั้งๆ ที่คนๆ นั้นหาเงินซื้ออาหารมาด้วยการทุจริต แต่อย่างว่า เป็นแมว มันจะไปรู้อะไร มันจะคิดอะไรได้

                      นอกจากวีรกรรมของเจ้าไวท์แล้ว ใช่ว่าอีกสามตัวที่เหลือจะเป็นแมวเรียบร้อย แต่ละตัวถึงแม้ว่าจะไม่มีอารมณ์ฉุนเฉียว แต่ก็ซุกซนเอาเรื่องเหมือนกัน

                 อย่างเจ้า "บิ๊ก" นี่กินเก่ง ถึงขั้นตะกละ เวลาเห็นคนกินอะไร มันก็จะร้องแล้วอ้อนขอกินมั่ง เวลาให้อาหารพร้อมๆ กันทั้งสามตัว เจ้าบิ๊ก จะกินเสร็จก่อนเป็นตัวแรก พอของมันหมด มันก็จะแย่งตัวอื่นกิน ผมต้องคอยสอนอยู่ตลอดเวลาว่า ให้รู้จักประมาณตัว อย่ากินเยอะ ให้กินเฉพาะของตัวเอง ของตัวอื่นอย่าไปแย่งเค้ากิน อย่ากินไม่เลือก เพราะถ้ากินไม่เลือกอาจจะท้องเสียได้ และที่สำคัญที่ผมสอนแมวผมอยู่เสมอๆ ก็คือ "อย่าโกงกิน" เพราะแมวตัวอื่นเค้าจะเดือดร้อน ไม่มีอาหารกิน "ว่าที่นายกฯ" จะเอาคำสั่งสอนของผม ไปสั่งสอนแมวของท่านทั้ง 232 ตัวบ้างก็ได้นะครับ หรือว่าท่านสั่งสอนแล้ว แต่แมวไม่ยอมทำตาม อันนี้ผมไม่ทราบ

                      อีกตัวนึง ผมตั้งชื่อมันว่า "เฉาก๊วย" เพราะตัวมันมีสีดำ ใครๆ ก็จะไม่ค่อยรัก ไม่ค่อยเล่นกับมัน เหตุเพราะหน้าตา และผิวพรรณมันไม่ค่อยน่ารัก แรกๆ มันก็ทำตัวน่ารัก สงบเสงี่ยม เวลาจับอาบน้ำมันก็จะอยู่นิ่งๆ ไม่ดิ้น แต่พอเวลาผ่านไป มันมักเป็นหัวโจก วิ่งพล่านรอบบ้านเวลาปล่อยออกจากกรง ชอบปีนป่ายต้นไม้ มุ้งลวด จนบางทีคิดว่าเป็นลูกลิง ผมต้องคอยจับเอาไว้ไม่งั้นหลุดออกนอกบ้านแล้วตามจับยาก "เฉาก๊วย" มันไม่ชอบให้ใครถ่ายรูป ไม่ชอบให้ใครไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของมันมาก ทั้งๆ ที่มันก็เป็นแมวธรรมดา ไม่ได้ทำผิดคิดร้ายกับใคร แต่ทำไมถึงไม่ชอบให้ถ่ายรูป ชอบปิดกั้นแทรกแซงการทำงานของผม ในฐานะที่ผมเป็นเจ้าของมัน มีสิทธิ์ที่จะเผยแพร่ชีวิตของมัน มันก็ไม่น่าจะปิดกั้นกันเลย ถ้ามันไม่ได้ทำอะไรผิด

                       เคยรู้มาว่า แมวตัวเมีย 1 ตัว สามารถตั้งท้องได้ ปีนึง 3 ครั้ง แต่ละครั้งอาจจะหลายๆ ตัว แล้วคิดดูนะครับ แมวจรจัดทั้งหลายที่ไม่ได้ทำหมัน ปีนึงๆ มันจะให้กำเนิดแมวเพิ่มขึ้นปีละกี่ตัว นี่เป็นปัญหาสังคมอย่างหนึ่ง ที่บอกว่าเป็นปัญหาสังคมนั้น เพราะว่าแมวเหล่านี้ อาจจะเป็นพาหะของโรคพิษสุนัขบ้า เป็นสาเหตุของโรคหอบหืด ยิ่งเป็นแมวจรจัดมันก็จะเที่ยวไปเรื่อยเปื่อย ขโมยของคนอื่นกินบ้าง เวลาที่มันเป็นสัด มันก็จะส่งเสียงร้อง เป็นที่น่ารำคาญ บางทีเจ้าของแมวเองที่ไม่ได้ทำหมัน เลี้ยงแมวไม่ไหว ก็ต้องเอาไปปล่อยวัด สร้างปัญหาและภาระให้กับพระต้องมาคอยเลี้ยงดู แต่สำหรับแมวของผมทั้งสามตัวผมจัดการพามันไปทำหมันหมดแล้ว รวมทั้งเจ้าไวท์ เพื่อไม่ให้มันแพร่พันธุ์สร้างปัญหาให้กับสังคม

                       "คลินิกสัตวแพทย์กรุงเทพมหานคร" ถ.มิตรไมตรี ดินแดง สังกัดฝ่ายควบคุมโรคพิษสุนัขบ้า สำนักอนามัย กรุงเทพมหานคร เป็นหน่วยงานที่ให้บริการ ทำหมัน ฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า ให้บริการทั้งสุนัขและแมว เปิดให้บริการทุกวันจันทร์-ศุกร์ ตามเวลาราชการ ผมมีโอกาสพาแมวของผมไปรับบริการมาแล้ว 2 ครั้ง ไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ เลย ทำหมันก็ฟรี ฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าก็ฟรี การพาสุนัขและแมวไปทำหมันต้องไปติดต่อนัดหมายกับเจ้าหน้าที่ไว้ล่วงหน้า แล้วทางเจ้าหน้าที่จะนัดวันผ่าตัดอีกครั้ง ทุกวันจะมีคนพาสุนัขและแมวมาเข้ารับบริการอย่างต่อเนื่อง

                        ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับคนที่พาแมวจรจัดมาทำหมัน เค้าบอกกับผมว่า แมวทั้งหมดที่เค้าพามาเกือบยี่สิบตัว สุนัขอีก เกือบสิบตัว เค้าไม่ได้เลี้ยงไว้เอง แต่เค้าจะคอยจับสุนัขและแมวจรจัดตามข้างถนน เอามาทำหมัน เพราะว่าเค้าไม่อยากให้สัตว์เหล่านี้เป็นปัญหาสังคม ป้องกันการแพร่ขยายพันธุ์ ที่เค้าทำไป เค้าไม่ได้หวังผลตอบแทนอะไร ค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการจ้างรถขนสัตว์เหล่านี้ ค่ายาแก้อักเสบให้สัตว์ ยาฉีดป้องกันเห็บหมัด ขี้เรื้อน เค้าก็ออกของเค้าเอง บางคนทำงานธนาคารก็ต้องลาพักร้อนเพื่อมาทำงานเพื่อสังคมแบบนี้ 

                        เค้ายังตัดพ้อให้ผมฟัง ถึงบรรดาคุณหมอ ที่อยู่ในคลินิก ว่าบางครั้งก็ไม่ได้รับการบริการที่ดี แถมยังโดนคุณหมอต่อว่าอีก ว่าพาหมาแมวมาทำไมเยอะแยะ ทั้งๆ ที่เจตนาของเค้าก็คือ ต้องการช่วยลดปัญหาการแพร่ขยายพันธุ์ของหมา แมวจรจัด จริงๆ แล้วอีกมุมนึงที่บรรดาคุณหมอต่อว่า อาจจะเป็นเพราะ การพาหมา แมวจรจัดมาเยอะเกินไป คนที่เค้าเลี้ยงหมา แมวจริงๆ เค้าจะต้องมารอคิวนาน ก็เป็นได้

                       แต่ถึงอย่างไร ผมเองซึ่งเป็นคนเลี้ยงแมวมือใหม่ ก็อยากจะฝากถึงท่านผู้ที่กำลังเลี้ยงแมว และประสบปัญหาประชากรแมวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนเลี้ยงไม่ไหว ยังมีหน่วยงานที่ให้บริการ แก้ไขปัญหาเหล่านี้อยู่ ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ เลย สามารถไปจองคิวแล้วพา สุนัข แมวของท่านไปทำหมันได้ ตามหน่วยงานที่ได้บอกไว้ "คลินิกสัตวแพทย์กรุงเทพมหานคร" ตั้งอยู่บน ถ.มิตรไมตรี เขตดินแดง เพื่อเป็นการช่วยลดปัญหาสังคม ลดจำนวนประชากรสุนัข แมว จรจัด หรือถ้าท่าน "ว่าที่นายกฯ" จะพาแมวเกือบ 232 ตัวของท่าน ไปเข้ารับการทำหมัน ก็สามารถพาไปได้นะครับ บางทีแมวของท่านอาจจะกำลังสร้างปัญหาให้สังคมอยู่ก็เป็นได้ รีบป้องกันการแพร่ขยายพันธุ์แมว (ที่นิสัยไม่ดี) ก็จะเป็นกุศลและเป็นประโยชน์ต่อบ้านเมืองในภายภาคหน้านะครับ