| shuttertd ลุยทุ่ง | ||
กลับบ้านที่อยุธยา ต้นข้าวกำลังออกรวง เขียวขจีเต็มท้องทุ่ง |
||
|
View All |
||
| ใครโยกเก้าอี้ | ||
เงาใครโยกเก้าอี้ |
||
|
View All |
||
| << | กุมภาพันธ์ 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | |
พิมพ์หน้านี้
|
ทิ้งระยะไปนานทีเดียว จากครั้งที่แล้ว ที่พาไปเที่ยวค่ายบางกุ้ง มาคราวนี้ยังคงอยู่ที่ จ.สมุทรสงคราม ผมจะพาไปเดินเที่ยวตลาด เป็นตลาดที่ระทึกใจที่สุดในประเทศไทยก็ว่าได้ ไปเดินดูบรรยากาศ พ่อค้า แม่ค้า ที่ตั้งวางของขายกันแบบเกาะติด ชิดขอบรางรถไฟ ที่ตลาดหุบร่ม กลางเมืองสมุทรสงคราม
ตลาดหุบร่มนี้ตั้งอยู่บริเวณ ริมทางสถานีรถไฟแม่กลอง ด้วยความที่บรรดาพ่อค้าแม่ขายทั้งหลาย ต่างตั้งขายสินค้าที่พื้น จนติดกับรางรถไฟ ชนิดที่ว่าหากไม่สังเกตให้ดี ก็ไม่รู้เลยว่า เรากำลังเดินช้อปปิ้งอยู่บนทางรถไฟ ที่สำคัญเวลาที่รถไฟมา แม่ค้าต่างๆ ก็จะหุบร่มที่กางและเก็บข้าวของภายในพริบตาเลยทีเดียว แต่ปัจจุบัน ร่มต่างๆ ได้แปรสภาพเป็นลักษณะของผ้าใบแทน แผงค้าก็มีการเสริมล้อเหล็กและรางสำหรับเข็น เพื่อความสะดวกและรวดเร็วในการเก็บนั่นเอง
ทันทีที่คุณก้าวเข้าไปในตลาดแห่งนี้ก็จะพบกับสินค้าต่างๆ มากมายไม่ว่าจะเป็นผักสด ผลไม้ เนื้อสัตว์ต่างๆ ส่วนมากก็จะเป็นสินค้าที่มาจากผลิตผลของแม่ค้าเอง อันได้แก่ ผักและผลไม้ต่างๆ ทั้งยังขายในราคาไม่แพงอีกด้วย
ผมเดินถ่ายรูปไปพร้อมกับคิดอยู่ในใจ นี่คงเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่ขึ้นชื่อ และดึงดูดให้ประชาชนนิยมเดินจับจ่ายสินค้าที่ตลาดแห่งนี้ เพียงแค่สิ้นเสียง "รถไฟมา" พร้อมเสียงหวูดรถไฟขานรับเป็นการเตือนให้ทุกคนที่เดินอยู่ในตลาดทั้งพ่อค้า แม่ค้าได้ทำการเก็บข้าวของ และหลบเข้าข้างทาง ตัวผมเองถึงแมัจะเตรียมตัวเตรียมใจไว้เป็นอย่างดี แต่ไม่ได้เลือกทำเลที่ดี พอเอาเข้าจริงๆ พอรถไฟมาผมแทบจะทำอะไรไม่ถูก เพราะระยะห่างที่ยืนถ่ายรูป มันอยู่ชิดกับตัวรถไฟเป็นอย่างมาก เรียกว่า เฉี่ยวปลายจมูกกันเลยทีเดียว นับว่าเป็นบรรยากาศที่ระทึกใจจริงๆ
พอรถไฟผ่านพ้นไป พ่อค้า แม่ค้าก็กางร่ม กางผ้าใบกันเหมือนเดิม ภายในพริบตาเดียวอีกเหมือนกัน
อีกหนึ่งชั่วโมงรถไฟก็จะออกจากสถานีผ่านตลาดอีกครั้ง คราวนี้ ผมเดินไปขึ้นรถไฟที่จอดอยู่ในสถานีแม่กลอง โดยได้รับอนุญาตให้ขึ้นรถไฟโดยไม่ต้องจ่ายค่าโดยสาร เพื่อเก็บภาพบรรยากาศตอนรถไฟผ่านตลาดอีกครั้ง
ตอนแรกตั้งใจจะโผล่หัวออกนอกหน้าต่างเพื่อเก็บภาพตัวรถไฟตอนผ่านตลาด แต่พอเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่สามารถทำอย่างที่ตั้งใจไว้ได้ เพราะระยะห่างของหน้าต่างรถไฟจะอยู่ชิดกับขอบหลังคาของตลาด ซึ่งเป็นสังกะสี ขืนยื่นหน้าออกไปมีหวัง ได้ทำศัลยกรรมใหม่ทั้งหน้าแน่ๆ ใช้ระยะเวลาอีกเพียงไม่กี่นาทีก็ผ่านพ้นช่วงนาทีระทึกใจ คนขับรถไฟก็ค่อยๆ ชะลอรถให้พวกผมลงจากรถไฟ และรถไฟก็ค่อยๆ เร่งเครื่องมุ่งสู่สถานีปลายทางต่อไป
หากอยากไปสัมผัสกับความตื่นเต้นและหวาดเสียว ก็ลองแวะไปที่ "ตลาดหุบร่ม" แห่งนี้ดูแล้วกัน - เปิดทุกวัน เวลา 06.00-18.00 น.
|