ความรักเป็นความรู้สึกชนิดหนึ่งที่มีพลังมาก ความรักมิได้มีเพียงพลังทางบวกที่จะเพิ่มความสุข สดชื่นและความสำเร็จให้แก่ชีวิตเท่านั้น แต่ความรักยังมีพลังทางลบที่เป็นการทำลาย ถ้าเรารักไม่เป็นก็จะนำมาซึ่งความทุกข์อย่างมหันต์

                  ความรักมิใช่ความเกลียดชัง มิใช่การใช้ความรุนแรง มิใช่การแข่งขันเอาชนะ หรือความทะเยอทะยานอยากได้ในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

                  ความรักมิใช่ความหลงใหล ความรักมิใช่การตอบสนองทางเพศ (Sex) คนเรามีความสัมพันธ์ทางเพศได้โดยไม่มีความรัก และมีความรักได้โดยไม่มีความสัมพันธ์ทางเพศ

                  ความรัก คือความปรารถนาที่จะอยู่ร่วมกับบุคคลคนหนึ่งมากกว่าคนอื่น และเป็นความต้องการจะช่วยเหลือเกื้อกูลบุคคลนั้นทุก ๆ ด้าน เท่าที่จะทำได้ ได้แก่ การช่วยเหลือคนรักให้มีความงอกงามทางอารมณ์ ทางความคิด และทางจิตใจ ความรักทำให้บุคคลเอื้อให้คนรักของตนมีอิสระ ที่จะเป็นตัวของตัวเองและยอมรับเขาหรือเธอตามที่เป็น โดยไม่พยายามจะเปลี่ยนแปลงให้อีกฝ่ายหนึ่งเป็นดังที่ตนต้องการ

                 ดังนั้นเมื่อมีความรักและคนรัก เราจำเป็นต้องเปิดตา เปิดหู และเปิดปัญญาของตนเองให้กว้าง นอกเหนือจากการเปิดใจสำหรับความรัก

                 สิ่งสำคัญประการหนึ่งคือ "การยอมรับและเคารพในความมีค่า และความแตกต่างระหว่างกัน" เมื่อเราเคารพและนับถือในความมีค่าของกันและกัน ยอมรับในความแตกต่างของกันและกันแล้ว ทั้งสองฝ่ายก็จะไม่พยายามที่จะเปลี่ยนให้อีกฝ่ายหนึ่งเหมือนกับตน หรือไม่พยายามที่จะสร้างนิสัยใหม่ๆ ให้กับคู่ของตน เราจะยอมรับในการแสดงออกทั้งทางกาย กิริยา วาจา ยอมรับในความคิดของกัน ความเข้าใจในอีกฝ่ายหนึ่งเป็นอย่างดี

                หญิงและชายที่มั่นใจในความรัก และ ตัดสินใจแต่งงาน ต้องระลึกอยู่เสมอว่าตนและคู่สมรสย่อมมีคุณสมบัติที่ต่างกัน หากเราเริ่มชีวิตคู่ด้วยการยอมรับความแตกต่าง และเห็นคุณค่าของจุดต่างที่อีกฝ่ายหนึ่งมีอย่างจริงใจ เราย่อมได้ประโยชน์จากความแตกต่างของการคิดและการกระทำร่วมกัน แม้ว่าในชีวิตข้างหน้าเราจะพบอุปสรรคใดๆ เราย่อมสามารถดำเนินชีวิตไปด้วยกำลังใจ และมีมุมมองที่รอบด้านยิ่งขึ้น

                 ในความสัมพันธ์ฉันคู่รัก คู่สมรส ที่สมดุลนั้น เราต้องเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ ความต้องการของคู่รักคู่สมรส จะต้องได้รับการตอบสนองด้วยกันทั้งสองฝ่าย จึงจะเสริมให้สัมพันธภาพยั่งยืน

                  ชีวิตการแต่งงานมิใช่การรวม "คนสองคน" ให้เป็น "คนเดียว" หากแต่เป็นการนำบุคคลสองคนที่ปรารถนาจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกันอย่างยิ่งมาอยู่ร่วมกัน ดังนั้นเราจึงไม่ควรจะคาดหวังจะให้คู่รักคู่สมรสของเราเหมือนเราหรือไม่ควรพยายามจะเปลี่ยนแปลงอีกฝ่ายหนึ่ง

                   ความรัก ความเย้ายวนใจ ความสนุก ตื่นเต้น จะเกิดขึ้นได้เมื่อเราเปิดโอกาสให้คนรักได้แสดงความเป็นตัวของเขา(เธอ) เอง

                   เวลาที่เราจะใช้ร่วมกันอย่างมีคุณค่ามาจากการรู้จักความเป็นตัวตนของอีกฝ่ายหนึ่ง รู้จักที่จะแลกเปลี่ยนลักษณะที่ดีงามของกันและกัน รู้จักนำจุดแข็ง จุดเด่นของอีกฝ่ายหนึ่งมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เกื้อกูลกัน ให้กำลังใจกันในจุดอ่อนของกัน ทั้งนี้เพื่อเสริมให้ทั้งสองฝ่ายต่างก็เป็นที่เข้มแข็งยิ่งขึ้นด้วยความดีงามนี่เป็นโอกาสที่คู่รัก คู่สมรสจะได้ใช้เงื่อนไขของความรักและการอยู่ร่วมกัน มาเสริมสร้างให้ต่างคนก็ต่างงอกงาม เติมเต็มในชีวิต และมีความสุขความสำเร็จจากการมีความรักและการแต่งงานอย่างแท้จริง

                    ลักษณะของบุคคลที่ไม่เหมาะสมสำหรับชีวิตสมรส - คนเก็บตัว ไม่สามารถเปิดเผยความคิด ความรู้สึกของตนให้ผู้อื่นรับฟังได้

                          - คนอารมณ์ร้าย เจ้าอารมณ์ ใจน้อย หงุดหงิดง่าย

                          - ดื่มจัด

                          - คนชอบเล่นการพนัน

                          - คนขาดความรับผิดชอบ

                          - คนเจ้าสำราญ

                          - คนเห็นแก่ตัว

                    การแต่งงาน คือ ท้องทะเล ซึ่งยังไม่มีใครประดิษฐ์เข็มทิศไว้ใช้เลย Matrimony, the high sea for which no compass has yet been invented.

                    ผู้ที่รักกันย่อมมีความสัมพันธ์อย่างน่ารักต่อกัน มีความเชื่อใจและใว้วางใจกันไม่เกิดความกลัวหรือความกังวลใด ๆ ไม่มีความเสเแสร้ง มีแต่ความเปิดเผยจริงใจต่อกัน

                    ความรัก คือ การให้ มิใช่การยึดครอง

                    ความรักเป็นเรื่องของจิตใจมากกว่า ร่างกาย

                    การสร้างรัก : จงเป็นผู้เริ่มให้ความรักและเมตตา ผู้ที่ให้ความรักผู้อื่นย่อมจะได้รับพลังความรักเพิ่มในตนเอง