ตั้งแต่ผมเริ่มเป็นวัยรุ่น ..  และเริ่มมีความคิดเป็นของตัวเอง  ช่างว่างระหว่าง ความสัมพันธ์ของผมกับเธอ .. ก็ดูเหมือนค่อยๆ ถอยห่างออกไปทีละนิด ..
ด้วยความที่เป็นลูกคนเล็ก ..   ผมเองก็เป็นคนนึงที่เอาแต่ใจตัวเองมาก.. ไม่แพ้ใคร  หลายๆ ครั้ง ที่เราทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กๆ แต่กลับลุกลามใหญ่โต

แม้กระทั้งตอนนี้ ... ที่ผมคิดว่า  ผมโตพอที่จะคิด และตัดสินใจกับสิ่งที่เข้ามาในชีวิต ด้วยตัวของตัวเองได้แล้ว  แม้กระนั้น  ..  ความสัมพันธ์ของเรา ก็ยังดูเหมือนไม่ดีขึ้นเท่าที่ควร หลายๆ ครั้ง ที่ผมทำให้เธอต้องเสียใจ และร้องไห้ .. หลายๆ ครั้ง ที่ผมทำเรื่องร้ายแรง ...   อย่างไม่น่าให้อภัย

ตั้งแต่เด็กๆ ผมไม่เข้าเคยใจว่า ทำไมครอบครัวของเรา ไม่สนิทสนมกัน เหมือนครอบครัวอื่นๆ  ทุกๆ อย่างดูเป็นระบบ ระเบียบ  พ่อ คือ พ่อ   แม่ คือ แม่    พี่ คือ พี่ เราไม่สนิทกันขนาดคุยกันได้ในทุกๆ เรื่อง ..  เราไม่สนิทกัน จนขนาดที่ แต่ละคน รู้สึกอาย ที่จะแสดงความรักต่อกัน ..  เท่าที่จำได้ ...  ตั้งแต่โตขึ้นมา  ผมไม่กล้าที่จะกอดแม่เลย .. ไม่น่าเชื่อว่า การแสดงความรัก ในครอบครัว เป็นสิ่งที่ผมรู้สึกว่า เขิน และ อายที่จะแสดงมันออกมา .. และด้วยความที่ผมไม่เหมือนใคร ผมไม่ได้หัวอ่อน เหมือนพี่ชายทั้ง 2  คน  จริงๆ แล้ว ผมอาจจะไม่เหมือนใคร ในสังคมส่วนใหญ่เลยด้วยซ้ำ .. การกระทำ หลายๆ อย่างของผม .. ทำให้เธอไม่เข้าใจ   เก็บตัว .. เงียบขรึม.. พูดน้อย   อารมณ์รุนแรง นั้นคือสิ่งที่เธอเห็น และรับรู้ว่าผมเป็น ... ความอ่อนไหว .. ความละเอียดอ่อน ...  ...  นั่นคือสิ่งที่เธอไม่เคยรู้ ...

บางครั้งที่เราทะเลาะกัน ...  ผมจะเขียนรูป ละเลงสี ..    เพื่อจะแสดงความรู้สึก ผ่านงานเหล่านั้น ...  แน่นอนผมรู้ว่าเธอไม่เข้าใจ แต่นั่นคือวิธีการแสดงออกของผม ..   ผมก็ไม่เข้าใจนะ ... ว่าทำไม

พี่ชายคนโต เคยบอกผมว่า ...  มันไม่ใช่ความผิดใครหรอก ..   ผม ก็ไม่ผิด แม่เค้าก็ไม่ผิด .. ต่างคนต่างมีลักษณะบางอย่างของตัวเอง .. ที่มันไม่ได้ผิดอะไรเลย  เพียงแต่ว่ามัน เขากันไม่ได้ แค่นั้นเอง ....  พี่ชายบอกว่า .. ถ้าเรามีแฟน ..   แล้วเราพบว่า เราไม่ถูกใจเค้า .. หรือนิสัยเข้ากันไม่ได้  เราก็เลิกได้ ..    แต่ กับแม่ ...  เราเลือกไม่ได้ ว่าแม่เราจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่เราเลือกได้ก็คือ  เลือกที่จะเข้าใจและยอมรับ ในสิ่งที่เค้าเป็น .. เพราะถึงแม้ว่า ลักษณะการแสดงออกของเค้าจะแสดงออกมายังงัย นั่นมันก็เพราะ   " ความรัก "  ที่เค้ามีให้เรา .. ให้ลองคิดว่า ..  " แม่ "  เป็น " แฟน "  เราสิ .. หลายๆ อย่างเรายอมแฟนได้  แต่ยอมแม่ไม่ได้ ..  ลองชวนแม่ไปดูหนังสิ ..   พาแม่ไปทานร้านอร่อยๆ  บรรยากาศดีๆ ดูบ้างสิ ... แล้วลองมองดูใหม่สิว่า ... แม่เราเป็นผู้หญิงที่น่ารักหรือเปล่า .. แม่ .. ไม่ว่ายังไง  ก็คือ " ผู้หญิง "  ต้องการความดูแล เอาใจใส่ จากคนที่เค้ารัก อยู่ดี

ตอนนี้ผมกับแม่ อยู่ห่างกันเกินกว่าหมื่นกิโล ... ในวันนี้ ในวันที่  ...  ผมต้องอยู่ในบ้านคนเดียวจริงๆ ..  ผมเข้าใจอะไรมากขึ้นหลายๆ อย่าง ..  เข้าใจแล้วว่า ทำไมแม่ต้องบ่น ทุกที ที่ผมทำบ้าน รก ...เพราะตอนนี้ ...  ในบ้านหลังเดิม ..  ได้รับการทำความสะอาด  2 เดือนต่อครั้ง ..  แน่นอนมันรกกว่าตอนที่แม่อยู่ ..  มันรก จนผมมีอาการภูมิแพ้บ่อยๆ   เข้าใจแล้วว่า ...  ทำไมแม่ชอบไล่ไปอาบน้ำ .. ชอบจัดแจงโน่นนี่ให้กับชีวิต .. แต่ก่อนผมโครตเซ็งเลย  ที่แม่จะมาสนใจทำไม ว่าผมอาบน้ำรึยัง ?  กินอะไรรึยัง ?ในตอนนี้ ... บางครั้ง ที่ผมต้องทำ Project ใหญ่ๆ ผมแทบไม่มีเวลาอาบน้ำ ..   ขนาดที่เรียกได้ว่า บางที มันซกมกขนาด เกือบเน่า  ...  สิวขึ้นเต็มหน้า .. ดูไม่ค่อยเหมือนมนุษย์ด้วยซ้ำ .. เดี๋ยวนี้ ...    ถ้ายังมีแม่ คอยมาถามว่า " กินอะไรรึยัง ? "   ก็คงดีสินะ   เพราะบางที ... ผมไม่มีอะไรจะกิน ด้วยเหตุผล ปัญญาอ่อน ..  คือ ขี้เกียจออกไปซื้อ ..

ผมก็แค่ผู้ชายคนคนนึง ...  ในวันที่ ไม่มีผู้หญิงอีกคนนึง .. มาดูแลเอาใจใส่ ผมรู้แจ้งด้วยตัวเองแล้วว่า ...    ผู้ชายอย่างผม ..  ( อาจรวมถึงอีกหลายๆ คน ) มีความสามารถในการ ดูแลเอาใจใส่ผู้หญิงหลายๆ คนได้ดี ...   แต่กลับมองข้าม ผู้หญิงอีกคนนึง ที่สมควรต้องดูแลเอาใจใส่ที่สุด .. และวันที่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เธอคนนั้น  ...   ยิ่งทำให้เข้าใจว่า   ผู้ชายคนนี้ มีความขีดความสามารถในการดูแลตัวเอง ต่ำ ...   ถึงต่ำมาก ..

แม่ครับ ...  เราอาจจะจูนกันยาก เหมือนที่พี่ชายเคยบอกไว้ แต่ผมเชื่อมั่น และรับรู้อยู่เต็มหัวใจ ...  ว่าแม่ " รัก "  และหวังดีมาตลอด  อย่าเป็นห่วงผมจนมากเกินไป ...  ผมสบายดี เท่าที่จะทำได้   ไอ้ตัวเล็ก / ไอ้ตัวแสบ ...  มันโตพอที่จะดูแลตัวเองได้ระดับนึงแล้ว  อาจจะไม่ดีเท่าที่แม่เคยดูแล ...  แต่เค้าก้อมีความสุข จากสิ่งรอบข้าง   จากความเป็นตัวของตัวเอง ด้วยวิถีทางของเค้าเอง

แม่อยู่โน่นกับน้าๆ และพี่คนกลาง  มีอากาศดีๆ มีพี่ๆ น้องๆ หลานๆ รวมทั้งคุณตา
ผมก็มีความสุขและอุ่นใจ  ..  อย่างน้อยแม่คงไม่เหงา อืม ...

" คิดถึงแม่นะ "

หญิงสาวในรูป  ตอนนี้ เธออายุ 60 กว่าๆ แล้วครับ  ...แต่เธอยัง คงผู้หญิง ที่สวยที่สุดอยู่เสมอครับ .. รักแม่ครับ ..

หลายๆ  คนอาจจะ งง ๆ ที่เห็นผม มาตั้งกระทู้ห้องนี้  เพราะอาจจะคุ้นเคย กับการที่เห็นผม อยู่ในห้องกล้อง ซะมากกว่า จุดประสงค์ ที่มาตั้งห้อง นี้ ..  หากจะ  protect  ตัวเองหน่อย ไม่ให้กระทู้นี้ ดู  " ผิดหัวข้อ "  ก็คงอ้างได้ว่า ...  อยากให้ดู แฟชั่น ย้อนยุค สมัยหลายสิบปีก่อนโน้น เพราะ มานั่งดูรูป เก่าๆ  สมัยแม่ผม ยังสาว  นับได้ว่า  ก็เป็นคนนึง ที่น่าจะดู ทันสมัยมาก  ในยุคนั้น  แต่ ..  ไม่ใช่  เหตผลนี้หรอกครับ ..

จริงๆ อยากบอก สาวๆ ว่าในมุมมอง ของผู้ชาย ( อย่างผม คนนึงละกัน )  ผมว่า .. ผู้หญิง ทุกคน  ย้ำว่าทุกคน  ... " สวย "   ในตัวเอง อย่างสมบูรณ์  ที่สุดแล้วครับ  ผู้หญิง " สวย "    ก็เพราะ ผู้หญิง มีความเป็น " ผู้หญิง "  เนี่ยแหละ ความอ่อนโยน ละเอียดอ่อน ..  ใจดี ในแบบผู้หญิง   ผมว่า น่ารักที่สุด

ที่มา....ห้องโต๊ะเครื่องแป้ง@พันทิพ