เก็บมาฝาก....กระโปรงที่(เราคิดว่า)มันแปลกที่สุดในโลก

หลังจากที่อิชั้นหายตัวหน้าไปหลายวันจริงๆก็ไม่ได้ไปทำอะไร  อยู่บ้านนี่แหละเพียงแต่เกิดอาการ"ตัน"เรื่องที่จะเขียนบล๊อกอ่ะดิ  วันนี้หลังจากที่เรียนเสร็จหมดแล้วทั้งวัน  อิชั้นก็ถึงได้
มานั่งพิมพ์บล๊อกในหน้าของวันนี้นี่แหละ

ผ่านไปแล้วกับการเปิดเทอม1วัน เมื่อวานก็ไม่ได้เรียนอะไรเลย  วันนี้วิชาที่เรียนบ้างแล้วก็คือ
ไวยากรณ์อังกฤษ1   เพื่อนๆชาวoknationหรือเพื่อนๆที่แวะมาอ่านไม่ต้องตกใจว่าอิชั้นยังเรียน
ไวยากรณ์อังกฤษอยู่อีก  แต่นั่นคือเป็นวิชาบังคับโทที่นศ.วิชาโทอังกฤษทุกคนต้องเรียน
พูดถึงก็สนุกดี  แต่บรรานากาศในห้องเรียนยังกะป่าช้า............(เลยว่ะ) เพราะว่าจากประสบการณ์
ของอิชั้นที่เรียนภาษามาหลายภาษาบ้างแล้ว ไม่ว่าจะเป็นอังกฤษ ฝรั่งเศส หรือเกาหลี  อิชั้นคิดว่า
การเรียนภาษาเป็นสิ่งที่สนุกมากๆๆ ได้เรียนรู้  ได้ตอบได้ฟังจากอาจารย์  แต่มาวิชาไวยากรณ์-
อังกฤษ1ที่เงียบยังกะป่าช้า  มีแต่กลุ่มเพื่อนและอิชั้นเท่านั้นที่ได้แต่ถามตอบกับอาจารย์  แล้วที่
เหลือนั่งในห้อง30กว่าคน  เป็นอะไรล่ะ  ยังกะว่าวิชานี้มีคนเรียน4-5คนแค่นั้น....ไม่เข้าใจเลยกันจริงๆ
ว่าตอนเรียนมัธยมพวกเด็กปี1พวกนี้เรียนกันมายังไง  ถึงไม่มีปากไม่เสียง  มาเรียนนั่งเงียบ  ไม่ถามไม่ตอบ (อ้อ ลืมบอกไปว่าอิชั้นต้องนักเรียนกับเด็กวิชาเอกอังกฤษปี1เพราะเด็กวิชาเอกต้องลงเรียน
วิชาไวยากรณ์อังกฤษ1ก่อนและเด็กวิชาโทลงเรียนร่วมด้วย)

วันนี้ก็ได้ไปอ่านอะไรบางอย่างจากเว็บหนึ่งมาก็ต้องต๊กกะใจกับไอเดียของพี่ยุ่นเสียจริงๆ แหม ...
ช่างคิดกันเหลือเกิน  เอาเป็นว่าเรามาดูกันดีกว่า

ลูกเล่นเพิ่มความปลอดภัยในแดนปลาดิบ

นางสาวอายะสึกิ โอกะ หยิบ "กระโปรงเพิ่มความปลอดภัย" ที่เธอคิดค้นขึ้นออกมาอวดหลังจากที่สามารถขายกระโปรงแบบเดียวกันนี้ไปได้ในสนนราคาสูงถึงตัวละ 800 ดอลลาร์ (ราว 27,200 บาท)

"ฉันขายกระโปรงแบบนี้ไปได้สัก 20 ตัวแล้วล่ะ" สาวญี่ปุ่นวัย 29 ปีรายนี้ เล่าให้ฟัง


หากดูเผินๆกระโปรงนี้ก็เหมือนๆ กับกระโปรงยาวคลุมข้อเท้าทั่วๆ ไป แต่เจ้าของไอเดียลูกเล่นเพิ่มความปลอดภัยสาธิตให้ดูว่ากระโปรงนี้สามารถคลี่ออกมาเป็นผ้าผืนใหญ่และมีลวดลายเหมือนตู้ขายน้ำอัตโนมัติยังไงยังงั้น

หลังจากเธอกางผ้าผืนนั้นออกมาเต็มที่แล้วไปยืนข้างตู้ขายน้ำอัตโนมัติอื่นๆคนที่เดินผ่านไปผ่านมาดูเหมือนจะไม่ทันได้สังเกตว่ามีผู้หญิงปลอมตัวเป็นตู้ขายเครื่องดื่มอยู่


"ฉันคิดสร้างกระโปรงแบบนี้ขึ้นมาเพราะได้รับแรงบันดาลใจจากพวกนินจา ในสมัยก่อน นินจาจะหลบซ่อนในความมืดด้วยการใช้ผ้าดำคลุมตัวเอง อีกอย่างในปัจจุบัน ตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติในญี่ปุ่นก็มีเยอะแทบทุกหัวมุมถนน จึงน่าจะสามารถอาศัยเป็นฉากช่วยปลอมแปลงได้" นางสาวสึกิโอกะ เผย


เธอยอมรับว่ายังไม่เคยได้ยินว่ากระโปรงแบบนี้สามารถป้องกันอาชญากรรมได้จริงๆมาก่อน แต่ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะว่ากระโปรงแปลงโฉมนี้ยังไม่ได้วางขายอย่างแพร่หลายและญี่ปุ่นเองก็ไม่ได้มีอัตราการเกิดอาชญากรรมสูงนั่นเอง


"ตอนนี้ ฉันก็ยังอยู่ในช่วงทดลองแนวคิดนี้อยู่เท่านั้นเพราะฉันรู้ว่าถ้าผู้ใช้มือสั่น กระโปรงนี้ก็อาจจะไม่ได้ช่วยอะไรพวกเขาเลย" เธอยอมรับอย่างตรงไปตรงมา

กระนั้นก็ตามนางสาวสึกิโอกะ ยังคงมุ่งมั่นว่าจะพยายามพัฒนาแบบและแนวคิดนี้ต่อไปเพื่อหาลูกเล่นเพิ่มความปลอดภัยที่น่าจะวางขายในตลาดอย่างแพร่หลายได้


นายเคนจิ คาวากามิ ผู้ผลิตสิ่งประดิษฐ์แหวกแนวชื่อดังในญี่ปุ่น ระบุว่า ถึงอุปกรณ์เพิ่มความปลอดภัยในญี่ปุ่นยังจะดูเหมือนเรื่องเด็กๆ ที่ไม่น่าจะใช้ได้ผลจริง แต่ก็เป็นสิ่งที่มีประโยชน์มากสำหรับการพัฒนาสิ่งประดิษฐ์ที่จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อไป


"ผมจะบอกให้ว่าไม่มีสิ่งประดิษฐ์ไหนที่ไม่มีประโยชน์หรอก การประดิษฐ์ของขึ้นมาสักชิ้นจะช่วยให้เรามองเห็นความเป็นไปได้ต่างๆ อย่างชัดเจนมากขึ้น"


นายคาวากามิเองก็เป็นเจ้าของแนวคิดประดิษฐ์รองเท้าผ้าถูพื้นสำหรับแมวเพื่อให้แมวทำหน้าที่ถูบ้านไปในตัวระหว่างเดินเล่นเยื้องย่างอยู่ในบ้าน แทนที่จะก่อริ้วรอยขีดข่วนหรือรอยเปรอะเปื้อน


นายทากูมิ ฮิราอิ ประธานสมาคมนักประดิษฐ์รายบุคคลแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น กล่าวเสริมว่า วัฒนธรรมแดนปลาดิบนั้นส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักคิดเป็นอย่างดี


"ที่นี่ คนจะไม่หัวเราะเยาะเวลาเห็นสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ ซึ่งช่วยกระตุ้นให้คนพยายามขายความคิดอะไรใหม่ๆ ออกมาอยู่เรื่อย" เขาแสดงความคิดเห็น


ปัจจุบันชาวญี่ปุ่นหัวใสจำนวนไม่น้อยหันมาคิดค้นสิ่งประดิษฐ์เพื่อเพิ่มความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินเพราะต่างหวาดหวั่นกับข่าวอาชญากรรมน่ากลัวๆ ที่ปรากฏอยู่ตามหน้าหนังสือพิมพ์และสื่อต่างๆ

ถึงแม้ว่าอัตราการเกิดอาชญากรรมในประเทศนี้จะน้อยกว่าในอเมริกาถึง7 เท่าตัว แต่ชาวญี่ปุ่นที่เคยคุ้นกับชีวิตปลอดอาชญากรรมอดวิตกไม่ได้ว่าสังคมนี้อาจจะไม่ได้ปลอดภัยสำหรับพวกเขาเหมือนอย่างที่เคยคิดกันอีกแล้ว นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่พ่อแม่ผู้ปกครองจำนวนไม่น้อยเริ่มซื้อโทรศัพท์มือถือติดตั้งระบบติดตามตำแหน่งผ่านดาวเทียมให้แก่ลูกหลานเพื่อคอยสอดส่องว่าเด็กๆเดินทางถึงบ้านหรือถึงโรงเรียนอย่างปลอดภัยแล้วหรือยัง


นอกจากนี้แล้วผู้หญิงบางคนยังเลือกซื้อที่ครอบแว่นตาสีเข้มจัดมาใช้เพื่อให้คนอื่นไม่รู้ว่าตาของพวกเธอกำลังจับจ้องมองไปทางไหน โดยอุปกรณ์นี้ออกแบบมาเพื่อป้องกันปัญหาที่สาวๆ หลายคนต้องเผชิญกับบรรดาผู้ชายมือไวฉวยโอกาสจับต้องส่วนสัดบนร่างกายขณะที่อยู่บนรถไฟที่คนแออัดยัดเยียด หากไม่รู้ว่าพวกเธอจับจ้องทางไหนคนมือไวก็จะไม่อยากเสี่ยง


นางคาโอรินากาโนะ นักประวัติศาสตร์ด้านแฟชั่น ไม่ได้คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ มาช่วยเพิ่มความคุ้มครอง แต่เธอมีคำแนะนำดีๆ เรื่องการแต่งตัวมาเพิ่มความปลอดภัย


"สังคมญี่ปุ่นให้ความสำคัญต่อเรื่องการแต่งกาย ดังนั้น ถ้าคุณเปลี่ยนวิธีแต่งตัว คุณก็สามารถช่วยให้ตัวเองมีความปลอดภัยเพิ่มมากขึ้นได้" นางนากาโนะ ให้ความเห็น


คำแนะนำดีๆจากเธอ คือ หากคุณเป็นนักเรียน ให้เลือกใส่เข็มขัดสีขาวประดับวัตถุแวววาวหรือกระจก พร้อมสวมถุงเท้าสั้นลวดลายฉูดฉาดแทนที่จะแต่งตัวเรียบร้อยตามระเบียบเป๊ะๆ

"เวลาแต่งตัวซ่า คนอื่นก็จะคิดว่าคุณเป็นเด็กซ่า และไม่ค่อยอยากมาหาเรื่อง" นางนากาโนะ อธิบาย

เพื่อนๆล่ะคิดกันยังไง  อิชั้นคิดว่ามันเป็นทั้งกระโปรง+ของเล่นไปในตัว
เจ๋งที่สุดเลย...

ที่มา

อุริสรา โกวิทย์ดำรงค์ --แหล่งข้อมูล เดอะนิวยอร์ก ไทม์ส