คำร้อง + ขับร้อง : เจ้าของบล็อก
ทำนอง : ชาตรี คงสุวรรณ

** สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่ภายในใจ
ไม่เคยลืมไปในชีวิตเรา
ผ่านวันเวลามีเรื่องราว
ยังจดยังจำทุกครั้งคราว
เมื่อก่อนที่เราผ่านมาด้วยกัน

ผ่านคืนและวัน ไม่เคยเดียวดาย
รับรู้ในใจ ไม่เคยจะหวั่น
เมื่อเรามีเรา อยู่เคียงกัน
นั่นแหละ..คือสิ่งที่ผูกพัน
ต่อเติมความฝันและกำลังใจ

* วันที่อ่อนล้า เวลาที่เงียบเหงา
เพื่อนพาให้เราพ้นมันไป
เมื่อวันใดเจอเรื่องเลวร้าย จะหนักสักเพียงไหน
เราจะฝ่ามันไปให้สุดฝัน

นี่แหละคือเพื่อนแท้ เก็บอยู่ในใจนี้ วันเวลาดี ๆ ที่มีกัน
(แกร่งดังภูผา กล้าดั่งใจสิงห์ คือเพื่อนรักจริงไม่ทิ้งกัน)
อาจจะต่างกันในความคิด ต่างกันในความฝัน
แต่รักของเพื่อนนั้น..ไม่ต่างไป

***ผ่านคืนและวันมานานเพียงใด
รับรู้ในใจว่ายังมีกัน (และกัน)
บนทางที่เดินไปตามฝัน
จะเก็บเรื่องราวความผูกพัน
ความเป็นเพื่อนนั้นไม่มีวันตาย...

Solo...

ซ้ำ * / ** / ***

ภาพโดยคุณต๊อก ที่สวนรถไฟ

พอได้ฟังและอ่านเนื้อร้องของเพลงนี้แล้ว ทำให้อยากเขียนถึงเพื่อนคนหนึ่ง เพื่อนที่มีน้ำใจให้เราเสมอ เพื่อนคนที่เรากล้าเอ่ยปากขอความช่วยเหลือยามที่เราเดือดร้อน

สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่ภายในใจ
ไม่เคยลืมไปในชีวิตเรา
ผ่านวันเวลามีเรื่องราว
ยังจดยังจำทุกครั้งคราว
เมื่อก่อนที่เราผ่านมาด้วยกัน

ท่อนนี้โดนใจมากค่ะ พรยังจำเรื่องราวที่ได้รู้จักเพื่อนคนนี้ ได้เสมอถึงแม้จะจำไม่ได้ทุกอย่าง จริงๆแล้วเพื่อนคนนี้เป็นรุ่นน้องถึงสองปี แต่เขาซิ่วมาสองปี ทำให้อายุเราไล่เลี่ยกัน แถมไม่ใช่รุ่นน้องคณะเดียวกันอีก แต่กลับกลายมาเป็นเพื่อนกันได้ยาวนานจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ช่วงหลังเราจะไม่ค่อยได้เจอะเจอกันก็ตาม แต่เราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันเสมอ ยังนึกถึงอดีตที่มีเรื่องราวที่น่าจดจำ
ครั้งหนึ่งเป็นวันลอยกระทงเราสามคน ก็ไปเที่ยวกันที่สวนสยาม อยากจะเข้าไปดูคอนเสิร์ตกัน แต่ตอนนั้นเราสามคนก็ยังเป็นนักศึกษาจนๆ ไม่มีเงินพอค่าเข้างาน เราก็เลยมาเที่ยวที่เกษตรแทน