คนพูดโดยไม่ระวัง...ไม่ดี

คนพูดโดยความระมัดระวังเป็นความดี

การสำรวมวาจาหรือการสำรวมปาก

...ยังเป็นประโยชน์ให้สำเร็จ...

ถ้ามีเรื่องจะพูดจงพูดแต่วาจางาม

การเปล่งวาจางามเท่านั้นยังประโยชน์ให้สำเร็จ

คนพูดชั่ว...ฆ่าตัวเองและบุคคลอื่น

ความทุกข์เกิดขึ้นเพราะการทำชั่วมีมาก

จงปิดประตูของปากให้มั่นคง ใจของท่านจะไม่เดือดร้อน

...ลาที่อยู่ในหนังราชสีห์...

ถ้าไม่ร้องออกมาความเป็นลาก็จะไม่ปรากฎ จึงถูกฆ่า..

เต่าปากไม่นิ่ง...ต้องตกลงมากระดองแตก

อำมาตย์...พูดมากจนพระราชาต้องให้กินมูลแพะ

คนพูดมากบางคนจึงถูกหมัดหยัดปาก...จึงเดือดร้อน

ปากไม่ดีเป็นทุกข์ ปากดีนำสุขสงบมาให้

จงปิดปากของท่านเสียเถิด ปิดเป็นครั้งเป็นคราว

...........................................

บางคนพูดเพื่อนไม่พอใจ

ก็ถูกเพื่อนว่า ข้าเกลียดขี้ปากเจ้าคนนั้นจริง

ปากจึงดีก็ได้...ชั่วก็ได้

บางคนเขาเรียกว่าปากหวาน

แต่ปากหวานมักมีใจเปรี้ยวต้องระวัง

คนพูดเก่ง...พูดคล่อง

ภาษาเมืองเหนือชมว่า คนนั้นช่างปากแท้ๆ