มาทำความรู้จักกับชาวอินโดฯ อีกนิดนะคะ หน้าตาก็เหมือนคนไทยภาคไต้บ้านเรา

คนนอนข้างถนน คนเก็บขยะ และขอทานกลายเป็นภาพธรรมดา ที่เห็นชินตา

ที่อินโดฯ นี่หาเอกสารประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวยากมาก .. ไม่มีวางแจกจ่ายตามสนามบินหรือหน้าห้างเหมือนสิงคโปร์.. ต้องไปหาที่ตึกการท่องเที่ยวอินโดฯเลยทีเดียว ถ้าใครจะไปคงต้องซื้อหนังสือ Lonely Planet หรือหนังสือ แนะนำการท่องเที่ยวอินโดฯ น่าจะง่ายกว่า แล้วโบร์ชัวประชาสัมพันธ์ลดราคาตามห้างก็ไม่มีเราต้องลองเสี่ยงเข้าไปดูแต่ละห้างเองว่ามีลดราคาอะไรบ้าง......

และแล้วก็มาถึง... สวนสัตว์  Pusat Primata Schmutzer  

มีสัตว์ 3 ชนิดที่เป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวคือคอโมโด

ลิงอุลังอุตัง

ที่นี่จะทำเป็นอุโมงกำแพงล้อมรอบอาณาเขตของอุลังอุตัง เราต้องเดินภายในอุโมงนั้น แล้วจะมีจุดแวะชมลิงเป็นจุด ๆ ไป .. แต่ละจุดจะสร้างด้วยห้องกระจกติดฟิล์มกรองแสงที่เราสามรถมองออกไปข้างนอกดูลิงได้แต่ลิงมองไม่เห็นเรา  

ลิงตัวนี้เลี้ยงลูกน้อยอยู่ในห้องเล็ก ๆ ที่มีเครื่องปีนป่ายทำด้วยยางล้อรถยนต์ และเชือก.. เธอเดินวนไปวนมา.. นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง.. เขาคงขังเธอไว้ให้นักท่องเที่ยวได้ดู เราเพราะเห็นตามต้นไม้ข้างนอก มีลูกน้อยเกาะอกแม่ปีนป่ายตามสบายได้เลย..

ลิง 2 ตัวนี้กำลังเล่นซนกันอย่างเมามันส์... 

พอเห็นคนมองดูก็เลยเปลี่ยนใจมาดูคนดีกว่า... คิดว่าลิงตัวนี้คงเรียนรู้ว่าการเอาแขนปิดแสงแบบนี้ทำให้มองเห็นคนภายในอุโมงได้แน่..
เด็กบางคนทำท่าจูบผ่านกระจกเขาก็ยิ้มเอาปากถูกระจกซะน้ำลายเลอะไปเลย

ขอบคุณค่ะที่ติดตามชมครั้งหน้าไปไหนแล้วจะเอามาเล่าให้ฟังนะคะ