พิมพ์หน้านี้
![]() .. เมื่อลมฤดูร้อน เริ่มแผ่วปลาย หลังจากโดนแทนที่ด้วยฝนต้นฤดู . ที่กระหน่ำลงมาอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ . คงถึงเวลาของฤดูแห่งความเหงา . ที่จะเข้ามาดูแลแทนเพื่อผันเปลี่ยนฤดูกาลให้ครบไตรมาสของมันอย่างแท้จริง ... ใครที่มีความรัก . คงมีความสุขใต้ร่มคันเดียวกัน . ฝนฟ้าจะตกก็ตกไป ยิ่งตกยิ่งนาน ยิ่งดีฉันจะได้อยู่ใกล้ๆ กับเธอ . ส่วนคนที่ไม่มี..คงสุข เศร้า เหงา หงอย ไปตามเรื่องตามราวแหล่ะนะ ... ![]() หายไปไหนแล้วนะ......ความรัก ปลิวหายไปกับลมฝนแล้วหรือไร .... เอาน่าอย่ากลัว...ฉันจะกางร่มรอเธอ เพราะไม่อยากให้เธอเปียกปอนจากมรสุมใด ใด .. ![]() .. ฝนเริ่มจางแล้วนะที่รัก .. ฉันปลูกดอกไม้จากแสงของดวงดาว .. เธออยากนอนดูแสงหิ่งห้อยใกล้ ๆ กับฉันไหม .. .. ![]() .. ถ้าความรัก..อยู่ในดินฟ้าอากาศ อยู่ในสายน้ำก็คงดี .. ฉันจะใช้เวลาทั้งหมดที่ฉันมี .. นั่งอยู่ตรงนี้..เผื่อความรักดีดี...จะผ่านมา . ปล.รู้ไหมน๊า...ว่าเหยื่อที่อยู่ปลายคันเบ็ด...เป็นหัวใจของฉันเอง . ![]() .. ฉันจะรดน้ำพรวนดิน .. แสงศรัทธาแห่งหัวใจ..อย่างเชื่อมั่นว่าสักวัน .. ใครบางคนจะเข้ามาอยู่ในสวนแห่งความรัก..ด้วยกัน ... และสวนแห่งนี้จะงดงาม มากกว่าที่แห่งใด .. ![]() . ฉันเคยได้ยินบางประโยค นานมากแล้ว.. . ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ต้องเอาด้วยกล .. รดน้ำพรวนดินสวนแห่งศรัทธาก็แล้ว.... .. นั่งหายใจอยู่ข้างสายน้ำก็นานเต็มที... .. คนรักของฉันก็ยัง...คงไม่มา....งั้นขอสักทีนะ .. โอมเพี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง .. สักครั้งเถอะ...ฉันยังไม่อยากที่จะเหงา และ เศร้าอยู่คนเดียวท่ามกลางฤดูฝน .. ขอคนรักสักคน.....มาอยู่ในร่มคันเดียวกัน.. ... ก่อนที่ม่านฝนจะจากไป...และปล่อยให้หัวใจ...เดียวดายไปจนหมดฤดู.... ..... ![]() .. สุดที่รัก |