พิมพ์หน้านี้
![]() .
. . . สวยงาม....ดูพริ้วไปกับทุกดินฟ้าอากาศ . อวดโฉมอันบอบบาง...คล้ายกับว่าตัวเองแข็งแรง . ภายนอกของความสวยงาม . คือภายในที่รอวันสูญสลายไป . เปรียบได้ทั้งความรักและทุกความรู้สึก . ที่พยายามประคับประคอง..ให้ความสวยงามนั้นยังคงอยู่ . ทั้ง ๆ ที่แท้จริงแล้ว ทำได้เพียงแค่รอวัน แตกสลายแค่นั้นเอง . รู้ทั้งรู้แต่ขอให้ได้ล่องลอย อวดโฉมให้เห็นความงดงาม . ก่อนที่จะเหลือทิ้งไว้ เพียงร่องรอย ของการเดินทาง . ไว้ให้เล่าขาน เป็นตำนานของหัวใจ . ![]() . และเบื้องหลังของนางฟ้า ก็คือนางมารร้ายอย่างชัดเจน . . ![]() . วันนี้ อยากพาความรู้สึกไปล้อลมที่ทะเล . ปลดปล่อยให้ความหนักที่แบกรับไว้ลอยไปตามกระแสลมและดินฟ้าอากาศ . เหมือนปลดปล่อยพลังใจให้เคลื่อนไหวไปตามใจตามตัวตนของตัวเอง . ไม่ตามใจ ไม่กังวลกับใคร ไม่แบกรับหน้าที่และความรู้สึกของใคร . ไว้กับตัว . ![]() . ไปทำงานวันนี้เหมือนไปสนามรบ แล้วแต่ว่าใครจะซ่อนอาวุธอะไรไว้ข้างหลัง . ใครที่มีเพื่อนสมัยเรียน สมัยเด็ก รักษาไว้เถิด . เพราะเมื่อท่านทำงานแล้วจะรู้ว่า น้อยนัก ที่เราจะขุดความจริงใจพบจากที่นั่น . เวลาเป็นสิบปีที่ผ่านมา ทำให้เราเรียนรู้ว่าไม่ว่าเราจะพกพาความจริงใจ . หรือให้ใจใครไปขนาดไหนก็ตาม สุดท้ายตัวเองเท่านั้น . จึงจะให้คำตอบของตัวเองว่า ควรจะเว้นระยะห่างและความพอดี . ไว้แค่ไหน ถึงจะไม่เจ็บปวดและยิ้มรับได้กับทุกสิ่งที่เจอ . ความรู้สึกวันนี้ คล้าย ๆ ฟองสบู่ที่พยายามประคับประคองตัวเอง . ให้ลอยละล่อง ไม่แตกดับหรือฟองสบู่จะกลายเป็นระเบิดเวลาก็ไม่รู้สิ . ![]() . ยิ่งสูงยิ่งหนาว เป็นนิยามที่ใกล้ความเป็นจริง ทั้งหนาวเย็นและร้อนแรง . ความคาดหวังเยอะจนไหล่ลู่ลง จนอยากนั่งพักและทิ้งทุกอย่างช่างแม่งมัน . แต่ไม่เป็นไร ฉันจะเรียนรู้การเป็นผู้ใหญ่ เรียนรู้การเติบโตจากทุกสิ่งรอบกาย . ว่าฉันจะเติบโตอย่างไร ให้แข็งแรง และไม่ทำร้ายใคร . ด้วยการก้าวช้า ๆ ค่อยๆปรับเปลี่ยนและเรียนรู้ . ถ้า ถอยก็ไม่แกร่ง ถ้าไม่เรียนรู้ก็ไม่มีบันไดให้ก้าวเดิน . . ![]() . และสุดท้ายก็ยังไม่วายจะแอบหวาน . ด้วยการขอบคุณใครบางคน ที่คอยอยู่ข้าง ๆฉัน และอยู่ข้างๆกันบนโลกใบนี้ . และทำให้ฉันรู้ว่าระยะห่างของทางไม่ทำให้ฉันรู้สึกอะไร . เพราะเราไม่มีระยะห่างของหัวใจซึ่งกันและกัน . เพราะฉัน คือ ฉัน / เธอ คือ เธอ . . และเราคือ..กันและกัน ![]() สุดที่รัก |