วันนี้ไม่มีไรจะทำ เลยมานั่งนึกถึงอดีต (ชักเหมือนคนแก่เข้าไปทู้กที) เราจะมาย้อนวัยไปสมัยมัธยมกันนะคะ กี่ปีหว่า ไม่กี่ปีหรอกเนาะ เต้ยเนี่ยเรียนมัธยมที่สาธิตมช.ค่ะ มันมีดีตรงที่ว่า ไอ่พวกวิชาเลือกทั้งหลายกะกิจกรรมเนี่ย เราสามารถเลือกลงเรียนได้ตามชอบ มีแอด-ดรอบเหมือนมหาลัย ทีนี้ก็เสร็จเต้ยสิคะ ตอนแรกจะเลือกเรียนอะไรง่ายๆ แนวถนัดๆของตัวเอง แต่คิดไปคิดมา ไม่เอาอ่ะ ไม่หนุกๆ เรียนอะไรใหม่ๆดีกว่า ยิ่งถ้าเรียนกะอ.ฝึกสอนด้วยแล้ว สบายมาก (ยิ่งเป็นอ.หนุ่มๆนะ..เกรดสวยเชียว 555 ขำๆนะคะ อย่าคิดมาก) ทีนี้ ไอ่ที่เต้ยลงเรียนมาตลอดหกปีเนี่ย มันก็จะเป็นพวกสายคหกรรม การช่างไรพวกนั้น สนุกมากๆ

เริ่มกันที่ตึกคหกรรม โอ้โห เรียนมาหมดละค่ะ อาหารนานาชาติ อาหารท้องถิ่น ถนอมอาหาร อาหารหวาน เครื่องดื่ม กินได้นะคะกินได้ อร่อยด้วย(มั้งนะ) เวลาเรียนเนี่ยจะแบ่งเป็นกลุ่มย่อยค่ะ น่าแปลกที่วิชาพวกนี้ผู้ชายลงเรียนเยอะนะคะ มันคงกะมาเกาะสาวๆเอาคะแนน ก็แหม ทำไรไม่เป็นกันซักกะอย่าง แต่ที่ดีก็คือ มันเป็นแรงงานที่ดีค่ะ ทำงานเยี่ยงทาส ใช้ไปหยิบนู่นนี่นั่น ใช้เปิดแก๊ส(เพราะจขบ.กลัวไฟพรึ่บ) ที่สำคัญ..ใช้มันชิมก่อนค่ะ คือให้มันตายก่อนนั่นเอง เวลาเรียนจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่บ๊านแม่บ้าน ตอนเช้าก่อนเข้าแถว จะตุเรงๆไปตลาดกันค่ะ ไม่ไกลๆ อยู่หลังมอนี่เอง (ใครเคยไปชม.คงรู้จักกาดต้นพยอม) ไปซื้อวัตถุดิบทั้งหลายตามอ.สั่งค่ะ ซื้อเสร็จก็เอามาฝากแช่ไว้ที่ตึกคหกรรมรอเวลาไปชำแหละ  อ้อ..เวลาทำอาหารบังคับใส่ผ้ากันเปื้อนค่ะ เพื่อสุขอนามัยที่ดี ใครลืมมีโทษปรับค่ะ (พวกผู้ชายมันลืมทุกทีสิน่า) เต้ยมีหลายชุดค่ะเอาไว้เผื่อไอ่พวกขี้ลืม..คนดีเจงๆ 

สำหรับเมนูที่ทำๆมามันเยอะมากค่ะ แต่ที่จำได้ก็มีหลายอันอยู่ อย่างตอนทำหมูหยอง โหย..ทุบหมูกันจนปวดแขนไปสองวันกว่าหมูมันจะยุ่ย หรือตอนทำหมูอบสับปะรด นี่ก็เกือบทำหม้อระเบิดค่ะ ก็ไอ่พวกเต้ยเนี่ยเป็นสัตว์กินเนื้อไงคะ ใส่หมูมันเข้าไปเยอะๆ ผลปรากฏว่า “ล้น”ค่ะ เราเรียกเมนูนี้ว่า “หมูอึดอัด” เพราะเห็นแล้วดูมันแย่งกันออกจากหม้อเหลือเกินค่ะ รึอย่างตอนทำแกงเหลือง ไม่รู้ว่าใครมันเอาพริกมา ไม่ควรเรียกว่าพริกเลยค่ะ ใส่ไป 20 เม็ดไม่ยักกะเผ็ด รึเรามันลิ้นจระเข้ไม่รุ แต่ตอนอ.ชิม จำได้ว่าอ.น้ำตาไหลพราก คำเดียวพอ เธออย่ามาให้ครูกินอีกเลย

เมนูที่ไม่อยากนึกภาพแต่จำได้ติดตามาตลอดก็นี่เลยค่ะเดี๋ยวมีภาพประกอบ “ข้าวเงี้ยว” เป็นอาหารเหนือค่ะ ถามถึงรสชาติ อร่อยค่ะ แต่วิธีทำเนี่ย..น่าขนลุก เรื่องของเรื่อง เราต้องเอาข้าวสุกแล้วมาใส่กะละมังรอไว้ ละทีนี้แหละ เลือดหมูสดๆสีแดงฉานถุงโตๆ โอย...เต้ยจะเป็นลม เราต้องเทมันลงกะละมังเพื่อคลุกกะข้าวที่เตรียมไว้ วันนั้นเต้ยขอเป็นคนเห็นแก่ตัวค่ะ ขอทำเครื่องเคียงสบายๆ ล้างหม้อล้างไหตามคำสั่ง ยอมค่ะยอม ไม่ไหวเลยจริง ยิ่งตอนคลุกนะคะ แม้จะใส่ถุงมือ แต่เลือดอ่ะค่ะ เลือดดดดด เต้ยหลบไปนั่งอยู่อีกมุมห้องเลยค่ะ ทีนี้พอคลุกเสร็จ ปรุงๆ ก็เอาห่อในใบตองไปนึ่ง เสร็จค่ะ กินกับพริกแห้ง หอมแดง กระเทียมเจียว ก็อร่อยอยู่หรอกค่ะ นี่ไงคะหน้าตามัน...

.

.

.

บางเทอมเราจะจัดกิจกรรมกันค่ะ ขายบัตรอาหารเป็นชุด ใครจะซื้อเหรอคะ ก็เพื่อนๆ หน้าม้าทั้งหลายนี่แหละค่ะ งานนี้มีบังคับค่ะ เราจะมีอาหารเป็นเซตบริการ อร่อยแน่ๆค่ะ รับรอง เรียนทำอาหารเนี่ยมันสนุกตรงตอนทำค่ะ ละภูมิใจตอนทำเสร็จ ถ้าวิชาที่ทำขนมก็จะได้เก็บกลับไปฝากคนที่บ้านไม่ก็เพื่อนในห้อง ตอนนั้นทำเค้กช็อกโกแลต โว้วววว..เอาไปให้ผู้ชายกิน ไม่ได้เจียมตัวเร้ย เพราะเค้กก้อนนั้นมันแข็งโป๊กอ่ะ อายเค้าม้ายยยยย

วิชาพวกนี้ดีที่เน้นปฏิบัติค่ะ อย่าถามถึงทฤษฎี สอบทีไร กุมขมับทู้กที วันนี้เล่าเรื่องอาหารมายาวพอละมั้ง หลายคนอาจจะขี้เกียจอ่านละ คิดในใจว่าเมื่อไหร่มันจะจบซะที โอเคๆ จบละค่ะ แต่ยังไม่พอแค่นี้ คราวหน้าจะมาเล่าถึงวิชาอื่นๆกันมั่ง เรียนโรงเรียนที่เค้าให้อิสระกับเด็กก็ดีงี้แหละค่ะ เป็นผลดีต่อเด็ก

.

.

.

Edit... เต้ยพยายามแก้ตัวหนังสือละน้า..สุดท้าย มันก็ได้แค่นี้อ่ะ แก้ยังไง๊ยังไงก็ไม่ออกมาอย่างที่ควรจะเป็น น่าเบื่อจริงๆเร้ย ถ้ามันอ่านยากก็..ขอโทษค้าบบบบบ