เอาละค่ะ วันก่อนคุยกันเรื่องทำอาหาร ผู้หญิงๆกันไปแล้ว วันนี้มาเล่าต่อค่ะ ตึกตรงข้ามคหกรรมก็ตึกอาชีวะ เอ่อ..ไอ่ตึกพวกนี้เป็นของคณะศึกษาศาสตร์ค่ะ มันอยู่คนละฟากถนนกะโรงเรียนเต้ยพอดี หลังจากม.ต้นเราเฮฮากับการทำอาหารไปแล้ว ม.ปลาย โตขึ้นมาหน่อย เพื่อนกลุ่มใหญ่กว่าเดิม ถึงเวลาลงทะเบียนก็คิดกันแค่ว่า “ลงไรดีที่มันหนุกๆอ่ะ” ที่ลงๆไปที่จำได้ก็เป็นพวก งานปูนปั้น ปั้นดินปั้นหม้อปั้นไหไปเรื่อย งานไม้ งานเกษตร อ๊อกเหล็กนี่ยังไม่เคยนะคะ มันไม่มีให้เรียน อะไรอีกหว่า จำไม่ได้ละ

อย่างที่บอกค่ะ วิชาพวกนี้ส่วนมากจะเป็นอ.ฝึกสอน...หนุ่มๆ ป่าวนิสัยไม่ดีนะคะ แต่มันก็ต้องมีสร้างความหนิดหนมเอาไว้บวกคะแนนจิตพิสัยกันบ้างเท่านั้นเอง เวลาโดดเรียนจะได้ไม่โดนหักคะแนน รึเวลาทำงานจะได้มีคนช่วยทำ 555+ ไม่มีไรมากหรอกค่ะ กับอ.บางคนเราก็สนิท คุยเล่นกันได้ อ.ผู้หญิงยิ่งซี้เลยค่ะ เดี๋ยวจะคิดว่าตีซี้เฉพาะผู้ชาย อ.ผู้หญิงนี่ถึงกับไปนั่งร้องไห้ด้วยกันมาแล้วก็มีค่ะ

งานปูนปลาสเตอร์นี่สนุกสุดแล้วค่ะ ต้องหล่อแบบ ดินที่ตึกหมดไปกับการเอามาปั้นเล่นกันมากกว่าทำงาน ปูนนี่ก็เททิ้งเป็นว่าเล่น เพราะตอนแรกๆผสมไม่เก่งค่ะ มันไม่พอดีจะเอามาทำงาน เปลืองของหลวงจริงๆ พอทำได้อันนึง ก็อยากทำอีกหลายๆอัน กลับมาบ้านเอาเลยค่ะ ซื้อปูนมา ดินก็ไปขโมยเอาที่ตึกกลับบ้าน (นิสัยไม่ดีอีกแล้ว) ทำเล่นจนพื้นที่บ้านขาวไปด้วยเศษปูน ของที่ได้ก็ไปไล่แจกเค้าไปเรื่อย เค้าไม่อยากได้ก็ยัดเยียดมันเข้าไป

พอตอนเปลี่ยนจากใช้ดินทำแบบมาเป็นทำพิมพ์ยางพารา อันนี้ทรมานค่ะ ในห้องเรียนปกติ..ที่ไม่ใช่วิชาเลือก ทั้งห้องจะอบอวลไปด้วยกินแสบจมูกของน้ำยายางพาราค่ะ ละที่สำคัญ กว่าครึ่งห้องเรียนวิชานี้ด้วยกันค่ะ เพื่อนที่ไม่ได้เรียนก็เศร้ากันไป ทนกันไป นั่งเรียนอยู่ก็หยิบขวดน้ำยามาหล่อแบบกันบนโต๊ะนั่นแหละค่ะ ก็แหม..เดี๋ยวแบบมันแห้งไม่ทันใช้งาน แต่ไอ่ยางเนี่ยถ้ามันติดมือกว่าจะลอกออกได้นี่เจ็บใช่เล่นนะคะ ทีนี้เวลาเทปูนแล้วก็ต้องเอาไปตากแดด ก็ต้องนั่งเฝ้ากันล่ะค่ะ เพราะเคยเกิดเหตุการณ์โดน “เหยียบ” กันมาแล้ว คนทำยืนมองอย่างเศร้าใจ ไอ่ปูนเนี่ยต้องตากให้แห้งจริงๆนะคะ เคยทำงานกันละรีบกลับบ้าน เอาไปฝากไว้ในตู้ของอ. ปิดเสาร์-อาทิตย์ กลับมาวันจันทร์ โอ๊ะโอ..ขึ้นรายกตู้ค่ะ ทำใหม่ยกห้อง

วิชาอื่นๆไม่ค่อยหนุกค่ะ หมายถึงกับสิ่งที่เรียนนะคะ แต่พวกเราเพื่อนๆสามารถสนุกกันเองได้ในทุกสถานการณ์ค่ะ เรียนเกษตร ปลูกอะไรไม่เคยขึ้นแต่ได้เกรด4 เพราะให้เหตุผลได้ว่าทำไมมันไม่ขึ้น อ.สุดยอดค่ะ ไม่ว่าไรเลยซักคำ บางครั้ง เต้ยไม่สบายนั่งทำงานอยู่ นั่งแกะปูนไป อ.ก็ไล่ไปนอนห้องพยาบาลละอ.ก็ทำงานต่อให้ เก็บให้ด้วยอีกตะหาก นี่ไงคะข้อดีที่ซี้กะอ. แต่เอาอีกแล้ว วิชาพวกนี้อย่าให้สอบเชียวนะ ดินอะไรเอาไว้ทำอะไร ผสมกะอะไร ไม่รู้หรอกค่ะ จำไม่ได้ ดีที่คะแนนปฏิบัติลากขึ้นจากนรกมาได้ ไม่งั้นไม่น่ารอด

เอ..คราวหน้ามาเล่าเรื่องอะไรอีกดี วิชากิจกรรมก็ยังไม่ได้พูดถึง ละที่จริงก็ยังมีวิชาแนวๆงานประดิษฐ์ เย็บปักถักร้อย งานศิลปะอีก สนุกอีกเหมือนกัน เรื่องสมัยประถมก็น่าเล่า แต่เอ๊ะ..มันจะเก่าไปป่าวว้า แต่ก่อนไปมีรูปที่โรงเรียนมาให้ดูกันเล่นๆค่ะ

อันนี้เป็นตึกม.ต้นค่ะ (นี่เป็นโรงเรียนเมื่อ4ปีที่แล้ว ตอนนี้มันถูกทาด้วยสีฟ้า..ไม่รู้คิดได้ไง)

ตรงลานนี้แหละค่ะที่เราเคารพธงชาติกันและเป็นที่เตะบอลของพวกผู้ชายด้วย

ละที่หญ้ามันไม่เขียวอย่างที่ควรจะเป็นก้อเพราะมันหน้าแล้งและฝ่าเท้าน้อยๆของพวกเราเอง

อันนี้ตึกม.ปลาย เพื่อนถ่ายจากหน้าห้องเต้ยเอง

ชั้น2 หลังต้นไม้นั่นแหละค่ะ ห้องเรียนปีสุดท้ายของเต้ย วิวดีสุดๆ

สภาพห้องเรียนก่อนจบม.6 แต่ไม่ใช่ห้องเต้ยนะ แม้มันจะรกใกล้เคียงกัน

นี่ไงคะที่บอกว่าวิวจากห้องเต้ยมันดีสุดๆ 555 หนุ่มน้อยเล่นฮอกกี้อยู่หน้าตึก กรี๊ดดดดดด

ปล. ภาพพวกนี้เพื่อนกร้อยเป็นคนถ่ายค่ะ เต้ยป่าวถ่ายเอง ยกเว้นภาพสุดท้าย อิอิ ขอบคุณค้าบบบบ