เหลือเวลาอีกไม่กี่วันเราก็จะได้รวมกันลงประชามติว่าจะรับหรือไม่รับรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550  หรือไม่  แต่อดเป็นห่วงไม่ได้ว่าถ้ามีผู้ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญดังกล่าวนี้แล้วผลต่อมาจะเกิดอะไรขึ้น   ผมเองเห็นการออกมพูดของนักวิชาการหลายฝ่ายเกี่ยวกับเนื้อหาของรัฐธรรมนูญ  ซึ่งแนวโน้มแล้วจะไม่เห็นด้วย  หลายมาตราดูหรูเกินไปแต่ในทางปฎิบัติแล้วแทบไม่มีประโยชน์   แต่บางมาตราผมเองในฐานะส่วนตัวก็ไม่เห็นด้วยเพราะผิดหลักธรรมชาติและการมีส่วนรวมของประชาชนในการที่จะปกครองประเทศ เสนอแนวความคิดต่างๆ   การที่รัฐธรรมนูญได้มีการคุมกำเนิดของ ส.ส. และ สว  นั้น  โดยเฉพาะ ส.ส. นั้น ห้มีน้อยกว่ารัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2540   ด้วยซ้ำไปกลายเป็นว่า ส.ส. นั้นต้องเป็น ส.ส.ของคนทั้งประเทศ การเข้าถึงความเดือดร้อนของประชาชนย่อมไม่ทั่วถึง การที่มีนักวิชาการได้ออกมาให้เหตุผลสนับสนุนผมเคารพในความคิดเห็นของท่านเหล่านั้น  แต่ผมเห็นว่า  การมี ส.ส. มากยิ่งดีเพื่อให้มีการใกล้คิดกับประชาชนของเขาอย่างเต็มที่  ควรจะมี ส.ส. ตามสัดส่วนการเพิ่มขึ้นของประชากร ไม่ใช่ตั้งกฎไว้ตายตัวเช่นนี้ 

    อีกประการหนึ่งการให้ประชาชนมีสิทธิเข้าชื่อถอดถอน ส.ส. ในทางปฎิบัติแล้วจะมีข้อยุ่งยากซึ่งควรให้เป็นระบบรัฐสภาในการดำเนินการจะดีมากกว่า หากให้ประชาชนทำได้ในการถอดถอน ส.ส. นั้น เห็นจะก่อให้เกิดความวุ่นวาย  เพราะในขณะนี้ได้มีกลุ่มอำนาจเก่าและมีประชาชนบางส่วนยังให้การสนับสนุนอยู่  หากได้ใช้ช่องว่างตรงนี้เข้ามาใช้สิทธิขับไล่นักการเมืองพรรคอื่นตรงกันข้าม  เห็นว่าจะทำให้การปกครองไม่สงบร่มเย็นอย่างแน่นอน 

         รัฐธรรมนูญ ฉบับ ปี 50 นี้  หากจะเปรียบกับต้นไม้แล้วเห็นว่ามีแต่อดกและใบเท่านั้น  ส่วนต้นและกิ่งไม้นั้นยังไม่แข็งแรงมากพอสักวันหนึ่งคงต้องหักโค่นลงมาอีกเช่นเดิม  ดังนั้นจึงควรเป็นหน้าที่ของทุกฝ่ายที่จะทำให้ประชาชนที่ไม่เข้าใจรัฐธรรมนูญได้เห็นสิ่งดีงามของรัฐธรรมนูญและประโยชน์ที่จะได้รับจากการใช้รัฐธรรมนูญ  การร่างรัฐธรรมนูญไม่ใช่เพื่อจะเป็นการป้องกันหรือปรามนักการเมืองที่ไม่ดีที่ผ่านมา  แต่หากเป็นการปลูกฝั่งในสิ่งดีๆ ไว้จะดีกว่าอะไรที่ผ่านไปแล้ว  ให้อภัยเข้านะครับ ทุกวันนี้คนที่คิดไม่ได้ต่อประเทศชาติก็ไม่เห็นว่าจะมีความสุขเลย 

                ร่วมกันพาประเทศของเราให้เป็นสุขด้วยนะครับ