ความวุ่นวายของกระแสโลกที่มุ่งแน้นแต่การพัฒนาทางด้านวัตถุเท่านั้น    แต่จิตใจของคนเราทุกวันกำลังจะกลับ  กลายเป็นเป็นดังวัตถุสิ่งของที่มนุษย์สร้างขึ้น ผมรู้สึกเหนื่อยกับการเล่นแง่สาดน้ำลายด่าทอกันไปโดยไม่มีใครที่จะสนใจลงมือทำงานกันอย่างไรจริงจังหรือรับผิดชอบหน้าที่ของตนที่ได้รับมอบหมาย  

         ผมเห็นว่าระบบความเป็นอยู่ของคนไทยทุกวันนี้กำลังแย่           ทุกคนต้องการความสะดวกสบายและเงินทองมากกว่าที่จะขยันทำงาน     รัฐบาลก็ใช้อำนาจที่มีอยู่ในการสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกสบายมากจนเกินไปไม่มีก็ต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาจากต่างประเทศ  เพื่อนำมาลงทุนก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก   เราทุกคนลืมคำสอนของในหลวงไปกันหมดแล้ว  ไม่มีความพอเพียงในสิ่งที่มี        ตอนนี้ทุกคนไม่มีเงินจับจ่ายใช้สร้อยไม่รู้ว่าจะทำมาหากินอย่างไรเพราะไม่เยได้ฝึกอาชืพ จบจากโรงเรียนมาก็เข้ามาทำงานที่โรงงานอย่างเดียวเมื่อโรงงานปิดก็ตกลง  บางคนก็ออกมาประกอบอาชืพลักขโมย   เพื่อนำเงินมาจับจ่ายใช้สร้อย

        ทุกคนทุกวันนี้ไม่ได้มองเห็นอนาคตของตนเอง    ว่าจะเป็นอย่างไร  อีก  2-3 ปี ข้างหน้า  ขอให้วันนี้มีความสุขก็พอ หรือให้ตัวเองอิ่มท้องไม่ต้องสนใจผู้อื่น  

               อยากจะปิดตาตัวเองไม่อยากรับรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในประเทศไทยต่อไป