(การเดินทางของเม็ดฝุ่น #16)    ..ความแค้น ..ที่ ยัง คง อยู่ !!                           

ผมจำได้ว่า นับจากวันที่เหี้ยเสพสังวาสกันหลังตึกไทยคู่ฟ้า จนกระทั่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 เข้าทำงานในทำเนียบในวันถัดมา กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ผมลอยไปที่ สภากาแฟชาวฝุ่น เพื่อหวังจะพบลุงฝุ่น โปรเฟสเซอร์ผู้ใจดี ผมต้องพบกับความผิดหวังทุกครั้งไป ไม่มีใครตอบได้ว่าแกหายไปไหน? มีเพียงลุงหมอฝุ่นหนวดฮิตเล่อร์ ที่บอกว่า แกมาลาไปข้างนอกเพื่อ เดินทางหาข้อมูลต่าง ๆ..และไม่ได้บอกว่าเมื่อไรถึงจะกลับมา

 ผมได้แต่เฝ้ามองดูความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆที่เกิดขึ้นในทำเนียบรัฐบาล เริ่มตั้งแต่ ครั้งแรกที่เห็นตัวจริง เสียงจริง ของนายกฯ คนนี้ ร่างใหญ่ ผิวเข้ม ลงพุงเล็กน้อย อายุราว ๆ  70 กว่าปีเห็นจะได้ หน้าตาแปลก ๆ โดยเฉพาะส่วนที่เรียกว่า จมูก ดูต่างจากคนทั่ว  ๆไป เรียกว่าเห็นครั้งเดียวจำได้ติดตา ทั้งเสียงที่แกพูดดู กระโชกโฮกฮากพิกล เสียงดัง และมักพูดติดต่อกันเป็นประโยคยาว ๆ ต่อเนื่อง ทั้งน้ำเสียงมักจะแสดงให้ผู้ฟังรับรู้ถึงอารมณ์ที่ค่อนข้างฉุนเฉียว ผมเคยเห็นแกโต้ตอบนักข่าว ด้วยน้ำเสียงและแววตาที่ดุดัน ไม่เฉพาะนักข่าวชาวไทยเท่านั้น แม้นักข่าวต่างประเทศ แกก็ออกอาการอย่างเดียวกัน..

 พวกเราชาวฝุ่น ต่างรู้กันดีว่า ถ้าจะลอยไปใกล้ ๆแก ต้องระวังพอสมควร ลุงหมอฮิตเลอ่ร์ เคยเตือนผมว่า                                                                                                                      “..อย่าเที่ยวลอย สะเปะ สะปะ ไปล่ะ..ถ้าไปใกล้ ๆ เขาน่ะ..อย่าไปลอยแถวใบหน้าเขา เดี๋บวเอ็งจะโดนสูดเข้าไป ในรูจมูก ไม่รู้ตัว..” 

 ด้วยคำเตือนนั้น ทำให้ผมระวังอย่างยิ่ง ผมจำได้ว่า สมัยรัฐบาลคุณ สุรยุทธ์ ที่ผมถูกดูดเข้าไปในเครื่อง ฟอกอากาศ ไปพบฝุ่นนักเลงจากอาจสามารถที่ติดขาแว่นคุณทักษิณมา ตอนนั้นยังเกือบเอาตัวไม่รอด ถ้าถูกดูดเข้าไปในร่างของนายกฯหน้าตาประหลาดคนนี้ ผมคงไม่มีชีวิตรอดเป็นแน่ทีเดียว

“ ข้าก็คิดถึงเขาเหมือนกัน ” ลุงหมอฮิตเล่อร์หมายถึงลุงฝุ่นโปรเฟสเซ่อร์ “ เขาเป็นฝุ่นที่รู้เรื่องราวของสังคมไทย ดีกว่าทุกฝุ่น ที่ข้าเคยรู้จัก แล้วก็เป็นคนมีเมตตาด้วย..” 

 ผมพยักหน้าแสดงความเห็นด้วย สายลมโชยมาอ่อน ๆจากทางด้านวัดเบ็ญจฯ ภายใต้เงาของพุ่มเข็มที่นั่งคุยกัน ทำให้รู้สึกโปร่งสบาย

“ เออ ! ลุงหมอคิดว่า การเมืองไทย ตอนนี้เป็นยังไง? แล้วตานายกฯ เสียงดุ ๆนั่น เขาเป็นหัวหน้า พปช. จะพาประเทศไปทางไหน? ” ผมตั้งคำถามด้วยความอยากรู้

 “ คือ มันยังงี้..เอ็งต้องย้อนคิดไปถึงเรื่องราวตอนเลือกตั้งเมื่อ 23 ธันวาฯ โน่น เพราะ มันเป็นเรื่องเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยง แล้วพอคิดไปถึงตรงนั้น ก็ต้องคิดเลยไปถึง เรื่องราวที่ทำให้ตาเหลี่ยม นายกฯ ที่ต้องไปตระเวนเป็นสัมภเวสี ที่ลอนดอนเกือบ 2 ปี แล้วตอนนั้นคุณสุรยุทธ์มาเป็นนายกฯ จัดการให้มีเลือกตั้ง ตามรัฐธรรมนูญ ปี 50 แล้วช่วงเลือกตั้งนั่นคุณทักษิณเขาก็ตั้งพรรคตัวแทน เรียกว่า นอมินี่ มีตาหมัก..นายกฯ เสียงดุ ที่เอ็งเรียกนั่นแหละ เป็นคนดูแลพรรค พปช. ต้องพิจารณาแบนี้ จะดูเฉพาะเหตุการณ์ช่วงนี้ไม่ได้ เหตุปัจจัยมัน เชื่อมร้อยมาเป็นเปลาะ ๆ..”  ลุงหมอฮิตเล่อร์กล่าวเนิบ ๆ

ผมพยักหน้ารับรู้ และคิดตามที่แกพูด ย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ต่าง ๆในรอบสองปีที่ผ่านมา ซึ่งให้บังเอิญว่าผมเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์นั้นด้วย โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่ นปก.ไปก่อความรุนแรงที่ หน้าบ้านสี่เสา ที่ทำเอาผมเกือบเอาชีวิตไม่รอด ในครั้งกระโน้น..

 “แต่สาระสำคัญ อยู่ตรงที่ว่า..” ลุงหมอฯ หยุดกระแอมนิดหนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อ “ ภาวการณ์ การแตกแยกของคนไทย มันเป็นสองขั้ว ขั้วหนึ่งคือ เอาทักษิณ ชอบทักษิณ อีกพวกหนึ่งปฏิเสธทักษิณ ไม่ใช่ ไม่รับเฉพาะตัวคุณทักษิณนะ..เขาหมายถึงไม่ยอมรับระบบทักษิณ ที่มีอยู่ในประเทศนี้ แล้วทีนี้ไอ้ระบบนี่ก็หยั่งรากลึกลงไปถึงระดับรากหญ้า ที่ชื่นชอบกับประชานิยม แล้วพวกลูกน้องที่จงรักภักดีคุณทักษิณ ก็ยังมีบทบาทมากมาย พอเลือกตั้งเสร็จ พปช. ก็ได้ตั้งรัฐบาล ใคร ๆ ก็รู้ว่า ใครอยู่เบื้องหลังพรรค แต่การเลือกตั้งก็ไม่ได้หมายความว่า มันจะลดภาวการณ์ขัดแย้งในสังคมลงไปได้..มันยังคงดำรงอยู่ ยิ่งการตั้ง รอมอตอ. มาบริหารงาน ที่บอกว่าขี้เหร่ แล้วนายกฯเองดันพูดว่าแกเป็น โลว์คอสต์ กุมสภาพพรรคไม่ค่อยได้ มันก็เห็นกันโต้ง ๆว่า ใครชักใย อยู่เบื้องหลัง.. ” 

 “ อ้าว !! ก็เห็นแกโยกย้ายราชการกันเพียบ ทำไมบอกกุมสภาพไม่ได้..” ผมขัดขึ้นมาเบา ๆ

 “ มันคนละประเด็น ” แกทำสีหน้ารำคาญที่ผมถาม “ การบริหารประเทศเรื่องหนึ่ง การบริหารพรรคเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เข้าใจมั้ย? ” เห็นผมพยักหน้าแกจึงกล่าวต่อ “ ตาหมักแกไม่ได้ลงทุนอะไร? เพียงแต่แกต้องทำหน้าที่ เป็นหัวหมู่ทะลวงฟัน ให้ชนะการเลือกตั้ง อาศัยภาพ แล้วก็ปากของแกนั่นแหละ ทีนี้พวกลูกหม้อไทยรักไทย ระดับพันธุ์แท้ อยู่ในพรรคเพียบ พวกนี้ รู้อยู่แล้วว่าอะไรเป็นอะไร? ตาหมักเอาพวกนี้ไม่ค่อยอยู่หรอก ก็ยอม ๆ กันไปตามเกม ตามการณ์ เข้าใจหรือยัง?  แล้วที่สำคัญคือภารกิจในการปลดล็อก ไอ้ 111 คน ที่เป็นจำเลยการเมือง เล่นการเมืองไม่ได้ 5 ปี ไอ้พวกนั้น ระดับ เจ๋งทั้งนั้น มันก็เลยต้องส่งลูกเมีย พี่ป้าน้าอา มาทำหน้าที่แทน เห็นละยังว่า มัน ไม่นอมินี่เฉพาะนายกฯ แล้ว มันนอมินี่ไปถึง รอมอตอ.ด้วย..ดังนั้นสิ่งที่สำคัญคือเรื่อง การแก้รัฐธรรมนูญ เพราะมันจะทำให้ องค์กรที่ตรวจสอบคุณทักษิณ อย่าง คตส. ต้องสิ้นสภาพ กลายเป็นโมฆะ งานที่ทำมาในเรื่องจะเอาผิดทักษิณ อาจจะจบสิ้น เลิกล้มก็เป็นไปได้ เงินทองหลายหมื่นล้านที่อายัด ก็จะได้คืน ทั้งยังอาจกลับมาผงาดในทางการเมืองได้ด้วย..เห็นละยังว่า..ตรงนี้แหละที่จะขยายความขัดแย้ง พวกพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตย เขาไม่ยอมอยู่แล้ว ลงทุน สู้มาเป็นปี ๆ จู่ ๆจะมาแพ้ซะงั้น ..มันยอมกันไม่ได้..” ลุงหมอพูดเสร็จ ระบายลมหายใจยาว

“ ลุงหมายความว่า การแก้รัฐธรรมนูญ เนี่ยะ จะทำให้ประเทศยุ่ง..”

 “..ไม่ใช่แค่ยุ่ง มันอาจจะเป็นชนวนให้เกิดความรุนแรงทีเดียวล่ะ..ยิ่งคุณทักษิณ เข้ามาป้วนเปี้ยนในประเทศ ด้วยยิ่งแล้วใหญ่..”

“ ก็เขาบอกเขาวางมือการเมืองแล้วนี่ จะทำเฉพาะการกุศลกับงานสาธารณะ เท่านั้น ” ผมค้าน

ลุงฝุ่นฮิดเล่อร์ มองหน้าผมด้วยแววตาแปลก ๆ เหมือนสมเพชนิด ๆ

“ คนที่รู้ไม่ทัน แบบพวกชาวไร่ ชาวนา หรือพวกสนับสนุนแกคิดแบบนี้ทั้งนั้น..แกมันเหนือชั้นอยู่แล้ว ศึกษาดูสิ..แกไม่เคยทำจริงอย่างแกพูดซักที..แกพูดอย่างทำอย่างมาตลอด..ลองไปทบทวนดูสิ..ทุกเรื่อง..อีกอย่างหนึ่ง ข้าได้ยินมากะหู..อันนี้ไม่เคยเล่าให้ใครฟัง นอกจากจะบอกเอ็ง แล้วก็โปรเฟสเซ่อร์ ถ้าเขากลับมานะ..”

“..มันอะไรล่ะ..ดูเป็นความลับจัง ! ”

“ ใช่ !! ลับสุดยอด เอ็งเห็นภาพที่คุณทักษิณ กราบที่สนามบินมั้ยล่ะ..” แกพูดกระซิบกระซาบ จริงจัง

“ วันนั้น..ข้าไปที่นั่น อยู่ตรงนั้นเลย ตรงที่เขาก้มกราบน่ะ ใครจะไปเห็น ฝุ่นเม็ดเล็ก ๆอย่างเรา  ”

“ แล้วไง? ” สุดยอดเลย  นี่เป็นความลับ ผมอยากรู้จนตัวสั่น

                      ลุงหมอฮิตเล่อร์ ก้มลงมากระซิบที่ข้างหูผม แผ่วเบา

                   “ ..ตอนที่เขากราบน่ะ..คุณทักษิณ เขา พึมพำ เบา ๆ ว่า..

         แม่พระธรณี ขอให้ลูกชนะทุกอย่าง  ขอให้ลูกกลับมาเป็นใหญ่ในแผ่นดินนี้..”

                                ..........................................

                                  .....นายเม็ดฝุ่น เองครับ...                                                   

                                                  14 เมษายน 2551