นี่แหละ ! ที่ เรียก ว่า ทุกขลาภ !!

                  “ตาหมัก ตอแหล กลางสภา...” เริ่มต้นข่าวที่โปรยในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง

พออ่านเจอ ก็ให้อดสูใจซะจริง ๆ เพราะ “ ตาหมัก” หมายถึง นายสมัคร สุนทรเวช ตำแหน่ง บริหารสูงสุดของประเทศ ที่เรียกว่า นายกรัฐมนตรี ผู้นำรัฐนาวาของประเทศ ( ป๋าเหนาะ เรียกว่า ไต้ก๋ง) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีเกียรติและศักดืศรี เป็นหน้าตาของสังคม และประเทศ

ถามว่า..แล้วทำไม? หนังสือพิมพ์ไม่ให้เกียรติเลย กล้า เขียนคำว่า “ ตอแหล” ขึ้นต้นข่าวอย่างนั้น แล้วถามต่อว่า เราควรตำหนิ นสพ.ฉบับนั้นไหม?

ถ้าย้อนดูความเป็นมาของการเข้าสู่อำนาจ การปฏิบัติหน้าที่ การปฏิบัติตัว ของ ไอ้กระพ้มนายสมัคร สุนทรเวช ที่มีแต่สร้างเรื่องราว ที่ไม่เป็นเรื่อง กล่าวหาคนอื่น ด้วยวาจาที่ไม่เหมาะสม เหมือนไร้วุฒิภาวะผู้นำ อย่างที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน ก็นับได้ว่า เป็น นยม.  ที่สื่อมวลชนจะ “ กระแทก” อย่างจงใจ และไม่ให้เกียรติอะไรทั้งสิ้น...

                          มิฉะนั้น สมาคมวิชาชีพสื่อมวลชน คงไม่ออกแถลงการณ์เกี่ยวกับพฤติกรรมของนายกฯ รวมถึง ต้องเอาจิดแพทย์ มาวิเคราะห์ พฤติกรรม แล้วประกาศ สู่สังคมหรอก

ผู้เขียนกับชื่นชม นสพ. ฉบับนั้น ที่มีความกล้าหาญ แสดงจุดยืนที่ชัดเจนอย่างนั้น...

และขอชมเชย “ ตาหมัก” ว่า ท่านเป็นผู้มีศิลปะชั้นสูงอย่างยิ่ง ที่ใช้เวลา เพียง 3 เดือน ในการทำให้ตัวเอง เป็นที่ ขยะแขยง น่าเกลียดน่าชัง ได้อย่างยอดเยี่ยม อย่างที่ยังไม่มีใครทำได้..ในช่วงสั้น ๆ อย่างนี้

                                ( ขอปรบตีน..เอ้ย ! ขอปรบมือให้..)

..จริง ๆ ก็มีคนเตือนแกเยอะแยะมากมาย (ขนาดกลุ่มแพทย์ อาวุโส ที่ไม่สังกัดการเมือง 3-4 คน รวมอายุเกือบ ห้าร้อย ยังต้องมานั่งแถลงข่าว เตือนสติรัฐบาล) ด้วยความปรารถนาดี และจริง ๆ แกก็ต้องรู้ว่า การอยู่ในตำแหน่ง สาธารณะ อย่างนั้น ต้องทนทานต่อ “ ไซโคลนการวิจารณ์” จะมาตีอกชกหัว ด่าพ่อ ล่อแม่ กะใครเขาเหมือนคนทั่วไปมันไม่ได้ จะมากระเหี้ยนกระหือรือ พูดเหมือนว่า ใครว่ามา กูก็ว่าไป..ใครด่ามา กูก็ด่าไป เหมือนผู้คนบนถนนรนแคมธรรมดา มันจะใช้ได้ที่ไหน?

                        ( แบบนั้น มันเป็นพวก ไอ้หอกหัก เฮงซวย..ฮา)

ขี้เกียจพูดตักเตือนกันแล้ว โต ๆ ด้วยกันทั้งนั้น ( โต จน แมว เลีย ตูด ไม่ถึง แล้ว) รู้อยู่ว่า ยังไง ๆ แกก็ฟัง ดร.ลง ฮ่องเกี่ยม อยู่คนเดียว (ในฐานะจอมขมังเวทย์ เศกมนต์ใส่) น่าเสียดายชื่อเสียงเกียรติยศ ปู่ย่า ตาทวด มามัวหมอง เพียงเพราะลูกหลาน คนนี้ มันฝันอยากเป็นนายกฯ

                  แล้วก็โคตรจะเจ๋ง เลย ได้เป็นตามแรงปรารถนาซะด้วย

                  ...แต่ก็เถอะ ขาขึ้น ก็มิได้สง่างาม ระหว่างเป็น ก็ถูกด่าระงม..

                           ...ยังจะพอเดาออกมั้ย? ว่า..อีตอนขาลงเนี่ยะ ..

                  คงจะหน้าตา แหก จมูก จะแหมก คงแถก ถลอก..ปอกเปิก !!!

                  (...อะ..ยี้ส์. !!.อึ๊ยย์..!!.หวาดเสียว..ไม่รู้พูดทำหอกอะไรวะเนี้ยะ !)

                                    ..............................................