...มัน ต้อง รู้ จัก แยก แยะ..!!

ขอยืนยันให้ผู้อ่านได้ทราบว่า ผมเขียน บทความนี้ ขณะที่ หูขวา ฟังการอภิปรายในสภา(พิเชษฐ์ พันธุ์วิชาติกุล กำลังถลกหนัง หมอเลี้ยบ) และหูซ้าย ฟัง น้าซู ร้องเพลงที่สะพานชัยมรุเชฐ ...

                    ..ว้าวส์..อยู่ประเทศนี้ต้องรู้จักแยกแยะประสาทขนาดนี้เชียวเรอะ !!

                                         ..ผมค้นพบอะไร?

ประเด็นแรก      

 พลังของแก็งค์ข้างถนน สร้างประเด็นที่มีพลังสู่สภาฯ ทุกประเด็น ที่ถกกันมา 30 วัน

ประเด็นที่สอง   

  ครั้งแรกในโลก ที่ จำเป็นต้องใช้หมอ วินิจฉัยโรคนายกรัฐมนตรี กลางสภาฯ

ประเด็นที่สาม    

 ผมตั้งข้อสังเกตว่า ประเทศนี้ นอกจากมี ม็อบเติมเงินแล้ว ยังมี สส.เติมเงินอยู่ในสภาฯ

(ไอ้พวกที่ชอบประท้วงแบบทุเรศๆ อาทิ จตุพร/สุนัย/เชาวรินทร์/ณัติวุฒิ/ประชา ฯลฯ)

ประเด็นที่สี่      

  ผม และคนทั้งประเทศ ต้อง อาย ที่มีนายกฯ ซึ่งมีวุฒิภาวะทางอารมณ์ที่ต่ำมาก(วัดจากวิธีการตอบข้ออภิปรายของ นายกฯ ที่ จัดอยู่ในประเภท ไปไหนมา สามวาสองศอก แถมยังชอบส่อเสียด ผู้อภิปราย )

ประเด็นที่ห้า    

  ต้องขอบคุณ นายกฯ ที่ทำให้ คำพังเพยที่ว่า ไปไหนมาสามวาสองศอก เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ว่า หมายความว่าอย่างไร?   รวมถึงคำพังเพยที่ลงท้ายด้วย..เฒ่าเพราะอยู่นาน

ประเด็นที่หก    

  ผมเห็นว่า “ขุนฆ้อน”  รองประธานสภาฯ ทำหน้าที่ได้(ค่อนข้าง)ดี แต่สำหรับ พิณไอ้เนว่อ

(พ่อไอ้เนวิน) ประธาน โมเช่ ควรไปด่าลูกตัวเองว่า “ มึงทำพ่อเดือดร้อนตอนแก่” 

ประเด็นที่เจ็ด   

  เวลาทีเรา จะพูดถึง นายเหลี่ยม เราต้องเรียกเขาว่า อดีตนายก พันตำรวจโท ด้อกเตอร์ ทักษิณ ชินวัตร(ตามที่ โกโบริ คนที่เคยหลอก อนย. บินไปหาทอง ที่ ทองผาภูมิ..ฮา)

ประเด็นที่แปด   

 เวลาอภิปรายเรื่อง ของ กระทรวงการคลัง (โดยกรณ์ จาติกวนิช) ไอ้พวก สส.เติมเงิน ไม่รู้ จะประท้วงยังไง? (เพราะ..ฟังแล้ว กูงงไปหมด !!) ..ประท้วงก็ผิวๆ..ไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไร

                                            ...  (ฮา)

ประเด็นที่เก้า 

 ..บุรุษ หัวเขียง ตาพอง (นายตู่) พยายามใช้โอกาส..สร้างมูลค่าเพิ่ม..(ฮา)

ประเด็นที่สิบ    ..ถ้าผมเป็นตาหมัก ..จะกลับไปถามเมียว่า..

                          ฉันควรจะกลับมาเลี้ยงแมว จะดีกว่ามั้ย?

ประเด็นสุดท้าย... สองวันที่ผ่านมานี้..ตัวผมอยากไปร่วมกับ แก้งค์ข้างถนน แต่ อยากฟัง ก๊วนในทำเนียบ แล้วก็ต้องเขียน entry นี้...ท่ามกลาง เสียงป่าวร้องข้างทำเนียบ กับ เสียงพวกผู้บริหารที่ขายผ้าเอาหน้ารอด....ในวินาทีเดียวกัน..

                   ...เพียงเพื่อ จะ ยืนยันว่า..ผม(นี่แหละ) เป็นกลางตัวจริง !!! 

                                         ................................................