ก่อนอื่นก็ต้องกราบ อรุณสวัสดิ์ทุกๆ ท่านเลยครับ อิอิ เพิ่งกลับมาจากงาน เลี้ยงรับปริญญาของรุ่นพี่มาครับ แหม! เห็นรุ่นพี่เขามีความสุขกันจัง ในวันที่จะได้รับปริญญากัน ตัวผมเองยังคิดอยู่ในใจเลยว่า ถ้าวันนี้ของเรามาถึงจะรู้สึกยังไง อิอิ  ลองพยายามยามตั้งใจเรียนดู เราจะต้องมีวันนี้ให้ได้คิดอยู่ในใจ ว่าแล้วก็วกไปถึงเรื่องหนึ่งที่อาจารย์ท่านได้เล่าให้ฟังว่า มีรุ่นพี่คนหนึ่ง เรียนคณะนิติศาสตร์ นะครับ แกเป็นคนที่ไม่เอาไหนเสียเลยกับเรื่องของการเรียน แล้ว เพื่อนเขาเรียนกันแต่กลับโดดเรียนไม่มาเรียน พอสอบออกมาผลการเรียน ตก ครับ พอถึง ปีสุดท้ายเพื่อนๆเขาเรียนจบกันหมดแต่ พี่แกยังคง ไม่ไปไหนเป็นปู่ในมหาลัยตามระเบียบ  เลยไป คุยกับอาจารย์ท่าน ว่า จะทำยังไงดี เพราะอับอายเพื่อนๆเหลือเกินเพราะระยะเวลาที่ผ่านมาไม่เคยตั้งใจเรียนเลย จนถึงบัดดนี้เพื่อนๆเขาจบกันไป แต่ตัวเองยังเรียน เป็นปู่ ในมหาลัย อาจารย์ท่านก็เลยพูดให้ข้อคิดไป ว่า คนเรามันมีโอกาสที่ผิดพลั้ง พลาดกันได้ โอกาศของคนเราไม่เหมือนกันในหน้าที่การงาน คนจบก่อนก็ไม่ได้หมายความว่า จะได้ดิบได้ดีเสมอไป พี่แกได้ฟังดังนั้นเลยตั้งใจศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดี และจบการศึกษาในปีต่อมา จากคนที่ เคยโดนเพื่อนๆ ดูถูก ดูแคลนว่าเป็นคนไม่เอาไหน ปัจจุบันนี้ ท่านเป็นผู้พิพากษาอยู่ในจังหวัดหนึ่งในประเทศไทยนี่แหละครับ อิอิ เป็นคนเดียวในรุ่น ของแก ที่เรียนมาด้วยกันที่ได้เป็น ผู้พิพากษา ซึ่งบัดนี้ ท่านได้ประสบความสำเร็จกับชีวิตแล้ว เพราะว่า ท่านเชื่อใน คำพูดของอาจารย์ที่บอกว่า โอกาส ในหน้าที่การงานของคนเรานั้นไม่เหมือนกัน  นั่นเองแหละ ครับ   ความพยายามยามอยูที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น เป็นบทความที่ ไม่มีวันตายและเป็นความจริงอย่างยิ่ง นะครับ ยังไง ก็ ยังไม่สายสำหรับผู้อ่านทุกๆ ท่าน ที่เคยกระทำผิดพลาดพลั้ง ในชีวิต จงสู้ต่อไป เพราะโอกาส ของคนเรามันไม่เหมือนกันนะครับ ขึ้นอยู่กับตัวเรา ว่าจะ คว้ามันมาได้หรือไม่ ครับ  สุดท้ายนี้ กราบขอบพระคุณพี่กิต http://www.oknation.net/blog/kit2550  ที่คอยเป็นกำลังใจเข้ามาทักทายกันทุกๆวัน เป็นกำลังใจในการที่ทำให้ผม เขียนบล้อกต่อไปครับ อิอิ และหวังว่า เรื่องนี้ จะมี คอมเม้น ของพี่กิตอยู่ด้วยนะครับ  สำหรับเช้านี้ ขอตัวบายๆ นอนก่อนละครับ มึนเมา นิดหน่อย โชคดีทุกท่านนะครับ