วันนี้สังคมไทย เป็นสังคมที่สื่อสารกันได้รวดเร็วทันใจเฉพาะกล่ม และบางกลุ่มก็ไม่มีทางเลือก  ในแง่มุมของผมในฐานะผู้รับสารคนหนึ่ง ทุกวันนี้เห็นข่าวทางทีวี ทางหนังสือพิมพ์ รายงานข่าวด้านเดียว หรืออาจรอบด้านเฉพาะกลุ่ม เป็นการนำเสนอข่าวที่สื่อ(คิดว่า) สังคมกำลังติดตาม แต่จริงๆแล้วไม่รู้ใช้มาตฐานอะไรเป็นตัวชี้วัด ว่าประชาชนในประเทศต้องการรับรู้อะไรบ้าง เช่น วันนี้นายกฯมีกำหนดการอะไรบ้าง ไปตลาดใหนบ้าง กินข้าวกับอะไร ร้านใหน อร่อยหรือไม่ หรือการถ่ายทอดสดการเดินทางกลับประเทศของประชาชนคนหนึ่ง หรือตัดเข้าสู่รายการข่าวด่วน รวมถึงการรายงานข่าวนาทีต่อนาที คือจริงๆแล้วสื่อไม่ได้กำหนดทิศทางข่าวหรือมีอิสระแค่ใหนกับบทบาทตนเอง เพราะเมื่อนายก รมต. หรือคนธรรมดา(แบบพิเศษ)เป็นคนกำหนดทิศทางการนำเสนอข่าว ก็ไม่ได้สะท้อนความเป็นไปของสังคมอย่างแท้จริง ไม่วิเคราะห์ประเด็นที่มันหลากหลาย นำไปสู่การแก้ไขปัญหาของประชาชน ก่อนหน้านี้เรามีความหวังกับไทยพีบีเอส แต่เมื่อสังเกตดูช่วงข่าวเช้า ข่าวภาคค่ำ ไม่ได้แตกต่างกับทีวีช่องอื่นๆเลย วันนี้ประเทศไทยกำลังกลับสู่สภาวะก่อน 19 กันยายน 2549 เต็มทนแล้ว แม้ว่านักวิชาการหลายท่านจะอ้างว่าองค์ประกอบต่างกันก็ตาม ผมเชื่อว่าองค์ประกอบใหม่มีศักยภาพไม่แตกต่างกัน เพราะมาตรการต่างๆส่งสัญญานชัดเจนยิ่งขึ้น

ฉะนั้น พื้นที่สื่อสาธารณะ จะช่วยค้ำจุนระบอบประชาธิปไตยให้ยั่งยืนได้ สื่อทุกแขนงต้องนำเสนอทัศนะทางการเมืองอย่างไม่มีข้อจำกัดใดๆ เป็นตลาดเสรีทางความคิด สะท้อนสภาพสังคมอย่างเที่ยงตรงปราศจากอคติ ประชาชนมีสิทธิแสดงความคิดเห็น แสดงทัศนะที่แตกต่างและทุกเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมโดยรวม

วันนี้สื่อถูกครอบงำโดยระบบตลาด ระบบนี้จะทำลายระบอบประชาธิปไตยที่เราช่วยกันสร้าง ที่เรารอคอย ยิ่งกว่าการรัฐประหารเสียอีก !