โค้งสุดท้ายก่อนการเลือกตั้งในเขมร.. ใครสามารถปลุกกระแสรักชาติไม่ว่าพรรครัฐบาลหรือ พรรคฝ่ายค้านได้มากกว่าก็สามารถซื้อใจประชาชนของเขาได้ แล้วส่งทหารมาเจรจากัน ทหารทั้งสองฝ่ายต่างก็เข้าใจกันว่ากำลังเป็นเบี้ยให้นักการเมืองจับเดินเพื่อยันกันอยู่ แล้วยันกันนานแค่ไหน ก็ไม่รู้นอกจากรอผลการเลือกตั้งปลายเดือนนี้.. ส่วนฝ่ายไทยก็รอดูว่ารัฐบาลจะไปรอดปลายเดือนนี้ด้วยหรือไม่?

ต่างฝ่ายต่างอ้างว่าติดขัดที่ข้อกฎหมาย ซึ่งเป็นข้ออ้างที่บอกถึงความรับผิดชอบของทหารในขณะนี้ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจาการตรึงกำลังไว้ หากจะให้รบเพื่อแย่งชิงพื้นที่คืนดูจะเป็นคำสั่งที่ง่ายกว่า แต่ขณะนี้หากไม่มีใครล้ำเขตแดนใครก็ไม่มีการรบพุ่งกัน นั่นหมายความว่า ขณะนี้รู้ว่าเส้นแบ่งเขตแดนชัดเจนแล้วคืออยู่ระหว่างแนวตรึงกำลังกันอยู่นั่นเอง ก็แบ่งกันซะให้เรียบร้อย แล้วร่วมกันเขียนแผนที่ให้ประจักษ์ต่อชาวโลก และที่แน่ๆก็คือ ปราสาทพระวิหารซึ่งเคยเป็นของเขมรทั้งหมดบัดนี้ขึ้นทะเบียนมรดกโลกไปแล้ว (ภายใต้การดูแลของยูเนสโก)

การเขียนแผนที่ใหม่ สำหรับไทย ย่อมมีผลถึงการได้หรือเสียดินแดน รัฐบาลจึงต้องหารือรัฐสภาตามมาตรา๑๙๐ สำหรับเขมรก็เป็นเรื่องของเขมร (ไม่รู้รัฐธรรมนูญเขมรมีข้อความเหมือนกันกับของไทยหรือไม่?) ซึ่งต้องรอรัฐบาลใหม่ หากไม่รีบร้อนรบกันเสียก่อนก็รอเจรจากันอีกรอบหรือหลายๆรอบ... ไม่มีอะไร..สบายใจได้.. ใช่ไหมพี่น้อง...