" ต่อจาก ความหลังเมื่อครั้งก่อน "

http://www.oknation.net/blog/a-little-tree/2007/11/21/

กลับมาแล้วจ้า หายไปนาน อย่าเพิ่งลืมกันหมดนะ ไม่มีเวลาจริงๆจ้ะ

 ยังไงก็เอากลอนมาฝากอยากให้ช่วยติ ด้วยนะ...

... วาดวิมาน ซ่านซึ้ง คะนึงคิด

หวังได้ชิด แนบหนุน กรุ่นกลิ่นเจ้า

หวังได้รวม ร่วมอยู่ คู่แนบเนาว์

หวังได้เคล้า เคลียคลอ ลออนาง

                                                   ... แต่เส้นทาง ความจริง สิ่งที่พบ

                                                     ดูเหมือนหลบ หลีกไป ให้ไกลห่าง

                                                    อุปสรรค สะสม ถมทุกทาง

                                                     แต่ละย่าง ย่ำไป ใจร้าวราน

... ไม่อาจแกร่ง แข็งกล้า ท้าทานไว้

เส้นทางใจ แบ่งไป เป็นสองด้าน

ยิ่งฉุดรั้ง รังแต่ ทรมาน

ไม่อาจก้าว ข้ามผ่าน ด่านวัดใจ

                                                ... จำต้องเดิน หันหลัง แยกฝั่งฝัน

                                              จำต้องผัน เปลี่ยนเส้น เว้นทางใหม่

                                               ปล่อยน้องนาง สู่ทาง ที่ห่างไกล

                                               ปล่อยหัวใจ ลอยไป  ในสายลม

... เก็บความรัก ฝังไว้  ให้มันลึก

ความรู้สึก ซ่อนไว้  ใจขื่นขม

วิมานวาด ที่ปรารภ- ถนาชม

ปล่อยให้ล่ม จมหาย ละลายไป

                                            ... บทสุดท้าย จึงได้ แค่ความหลัง

                                               ไม่เป็นดั่ง ใจคิด นิมิตไว้

                                               จบเจ็บจาก จดจำ ย้ำข้างใน

                                               นานเพียงไร หัวใจ ไม่เคยลืม

.. ปล. จบไม่สวยเท่าไหร่เลยเน๊อะ ทั้งเนื้อหา และภาษา

คิดไม่ออกจริง ๆ ใครอ่านแล้วก็ติให้ด้วยนะจ้ะ