ที่ห้องอัดหมายเลข 1 อีเอ็มไอสตูดิโอ ลอนดอน คืนนี้เป็นไฮไลท์ของ Sgt. Pepper's sessions คืนหนึ่งอย่างแน่นอน

พอลเป็นคนตัดสินใจว่าพวกเขาจะเติมช่องว่าง 24 บาร์ใน A Day In The Life ด้วยเสียงออเคสตร้า โดยจะใช้นักดนตรี 90 คนเล่นไล่จากโน้ตที่ต่ำที่สุดไปยังโน้ตสูงสุดที่จะทำได้ของเครื่องดนตรีแต่ละคน จอร์จ มาร์ตินเป็นผู้เขียนสกอร์ให้ในงานนี้อีกเช่นเคย (เขาได้ค่าจ้างไป 18 ปอนด์) ในคำแนะนำแก่นักดนตรีของมาร์ตินว่าไว้ดังนี้

1. ให้ท่านเริ่มอย่างเบามากๆและจบอย่างดังมากๆ

2.เริ่มต้นด้วยเสียงที่ต่ำมากๆและจบด้วยเสียงที่สูงมากๆ

3.ไล่สเกลด้วยตัวของท่านเอง โดยไม่ต้องสนใจเพื่อนนักดนตรีข้างๆ

แม้ว่ามาร์ตินจะจ้างนักดนตรีมาได้แค่ 40 ท่าน ไม่ใช่ 90 อย่างที่พอลต้องการ แต่ด้วยเทคนิคการอัดทับซ้อน 4 ครั้ง เสียงที่ได้ยินจึงประหนึ่งมาจากการบรรเลงของนักดนตรี 160 คน

(ใครอยากทราบชื่อนักดนตรีติดต่อหลังไมค์นะครับ)

คอนดักเตอร์สำหรับคืนนี้สลับกันไประหว่างพอลกับมาร์ติน ส่วนเจฟฟ์ เอเมอริกเฝ้าห้องคอนโทรลคอยปรับ faders อย่างเคร่งเครียดเพื่อที่จะจับเสียง crescendo เอาไว้ให้ได้ การบันทึกเสียงในคืนนี้ใช้ระบบ 'ambiophonics' ที่เป็นลิขสิทธิ์เฉพาะของอีเอ็มไอ โดยใช้ลำโพง 100 ตัวฝังไว้ในกำแพงทั้ง 4 ด้านอย่างสมมาตรกัน และมีการปล่อยสัญญาณที่ผ่านการหน่วงเวลาออกมาในระยะเวลาต่างๆกัน เสียงที่ได้ออกมาพวกเขาเรียกว่า 'ambiophony'

(อย่าแปลกใจถ้าอ่านแล้วงงๆ ไว้ผมจะศึกษาอีกทีจากหนังสือของเอเมอริกครับ)

เรื่องเทคนิคก็ว่ากันไป แต่ความเป็น event ของค่ำคืนนี้ที่กินเวลาตั้งแต่สองทุ่มถึงตี 1 อยู่ที่... Beatles ขอร้องให้นักดนตรีผู้ทรงเกียรติแต่ละท่านแต่งตัวเป็นชุดกลางคืนเต็มยศ แต่มีของแถม... อาทิ นักไวโอลิน เดวิด แมคคัลลัม ได้รับจมูกตัวตลกสีแดงไปสวมใส่ ส่วนนักไวโอลินนำอีกคน อีริช กรูเอ็นเบิร์กได้อุ้งมือกอริลล่าไปใส่เล่นๆระหว่างสีไวโอลิน ทุกๆคนใส่หมวกตลกๆหรือไม่ก็อะไรซักอย่างที่ให้อารมณ์ของเฟสติวัล นักเป่า bassoons สองท่านได้ลูกโป่งไปติดตรงปลายเครื่องดนตรีของเขา มันจะยุบหนอพองหนอตามการเป่า

หลังจากวงออเคสตร้ากลับบ้านกันไปแล้ว Beatles และเพื่อนจำนวนหนึ่งยังอยู่กันต่อ เพื่อพยายามบันทึกเสียงท่อน coda ตอนจบของเพลง (ที่สุดท้ายคือเสียงกระแทกคอร์ดเปียโน) แต่ในขั้นตอนนี้ไอเดียของพวกเขาคือทำเสียง "ฮืมมมมมมมม" ยาวๆพร้อมๆกัน พวกเขาลองกันสามเทคและก็จบลงด้วยการขำกันก๊าก แต่เทคที่ 4 ก็ดีเพียงพอที่จะเอาไปโอเวอร์ดับลงในเทปสี่แทร็คได้ สำหรับคืนนี้นี่เป็นไอเดียที่ดีที่สุดในการจบเพลง A Day In The Life จนกว่าการมาถึงของคอร์ดเปียโนอันโด่งดังนั้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์

มีการบันทึกภาพยนตร์ของช่วงออเคสตร้านี้ไว้ด้วยจากการโปรดิวซ์ของ Tony Bramwell โดยใช้กล้องมือถือเจ็ดตัวบันทึกเหตุการณ์อันอลหม่านนี้ไว้ ฟิล์มนี้ได้รับการตัดต่อเพื่อเป็นคลิปสำหรับ A Day In The Life แต่ก็ไม่เคยได้ออกอากาศในเวลานั้น ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียดายยิ่ง เพราะคลิปนี้ได้โชว์ความวุ่นวายอันน่าอัศจรรย์ของคืนนั้นไว้ได้หมดจด ไม่ว่าจะเป็นนักดนตรีคลาสสิกที่แต่งตัวประหลาดๆดังกล่าวเดินงุ่นง่านทั่วห้องอัด ได้เห็นภรรยาของจอร์จ-แพ๊ตตี้ และเพื่อนคนอื่นๆที่ Beatles เชิญเข้ามาในวันนั้น อย่าง มิก แจ็กเกอร์, แมริแอนน์ เฟธฟูล, คีธ ริชาร์ด, ไมค์ เนสมิธ,โดโนแวน หนังนี้ยังทำให้เราได้เห็นเหตุการณ์ที่ นีล แอสไพนัล จับแฟนเพลงสาวๆโยนออกห้องอัดไป และฟองสบู่ที่ลอยฟ่องทั่วห้องอัด....

เหตุผลหนึ่งที่คลิปนี้ไม่ได้ออกอากาศคือพวกเขาดึงมันไว้เพื่อที่จะโชว์ในรายการทีวีพิเศษ Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band TV Special แต่น่าเสียดายที่จนแล้วจนรอดตลอดปี 1967 โปรเจ็คนี้ก็ล่มไปในที่สุด (โดยที่ยังไม่ได้เริ่มถ่ายทำด้วยซ้ำ)

ลองชมกันหน่อยไหมครับ? คลิก