วันจันทร์ที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๐

ห้องอัดหมายเลข 3 อีเอ็มไอสตูดิโอ ลอนดอน

   เมื่อ The Beatles ได้เริ่มต้นการบันทึกเสียงเพลง Being For The Benefit Of Mr. Kite! จอห์น เลนนอนบอกกับจอร์จ มาร์ตินว่าเขาต้องการเสียงซาวนด์เอ็ฟเฟ็คที่ให้อารมณ์บรรยากาศของการแสดงละครสัตว์ มาร์ตินพยายามติดต่อหายืม ออร์แกนท่อมาเพื่อเล่นเสียงที่จอห์นต้องการนี้ แต่ก็หาไม่ได้ เขาจึงจำเป็นต้องหาวิธีการใหม่ในการที่จะสร้างเสียงนั้นขึ้นมา...ในห้องอัดของ Abbey Road นี้เอง มาร์ตินไปหาเทปเก่าๆของเสียง calliope จากวง Salsa marches และสั่งให้เจฟฟ์ เอเมอริคจัดการหั่นเทปนี้ออกเป็นชิ้นๆ โยนขึ้นไปในอากาศและเก็บมันมาต่อใหม่(ด้วยกาว)ในแบบสุ่ม เพื่อให้ได้สุ้มเสียงที่วุ่นๆในแบบละครสัตว์อย่างที่จอห์นอยากได้ (การตัดเทปและมาต่อใหม่แบบสุ่มนี้ ทีมงานนี้เคยทำมาแล้วในเสียง brass ของ Yellow Submarine)

<< calliope (steam organ)

   งานนี้ใช้เวลาตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนถึงตีสองสิบห้า แต่เอ็ฟเฟ็คนี้ยังไม่ได้เอาไปแปะในเพลง Mr. Kite! จนกระทั่งวันที่ 29 มีนาคม ในวันนี้พวกเขายังทำโมโนมิกซ์หยาบๆสำหรับ Good Morning Good Morning เพื่อนำไปตัดแผ่นครั่งอีกด้วย

<< The poster that inspired Lennon

อังคารที่ ๒๑ กุมภาพันธ์

   กลับมาที่ห้องอัดหมายเลข 2 พวกเขาทำโอเวอร์ดับและรีดักชั่นมิกซ์สำหรับ Fixing A Hole ที่ได้มาจากการบันทึกเสียงที่ Regent Sound เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ มันเป็นหนึ่งในเพลงที่ซับซ้อนน้อยที่สุดใน Sgt. Pepper's

   หลังจากโอเวอร์ดับเสร็จพวกเขาก็ทำโมโนมิกซ์กันเลย ซึ่งใช้เวลาหลายครั้งอยู่ สุดท้ายก็ได้มาสเตอร์จากการตัดต่อมิกซ์ที่สามและหกเข้าด้วยกัน วันนี้ใช้เวลาตั้งแต่ หนึ่งทุ่มถึงเที่ยงคืนสี่สิบห้า

พุธที่ ๒๒ กุมภาพันธ์

   พวกเขายังคงถกกันอยู่ว่าจะจบเพลง A Day In The Life หลังจากวงออเคสตร้าหยุดกันยังไงดี เสียง 'choir' ที่พวกเขาทำกันไว้ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ก็ถือว่าเข้าท่าดี แต่บางทีอาจจะไม่ทรงพลังเพียงพอ

   ไอเดียใหม่ในวันนี้ที่เป็นการบันทึกเสียงกันตั้งแต่หนึ่งทุ่มถึงตีสามสี่สิบห้าคือการให้จอห์น พอล ริงโก้ และ มาล อีแวนส์ เล่นเปียโนสามตัว และกระแทกคอร์ด Emajor พร้อมๆกัน (พอลกับริงโก้เล่นเปียโนตัวเดียวกัน) แค่นี้ก็ต้องเล่นกันถึง 9 เทค เพราะมันไม่ง่ายที่จะทำให้ทั้งสี่คนกดคีย์ได้พร้อมกันในเวลาเดียวกันจริงๆ เทคที่ 9 ถือว่าดีที่สุด และมีการโอเวอร์ดับลงไปอีกสามครั้งพร้อมกับจอร์จ มาร์ตินเล่นฮาร์โมเนียมประกบไปด้วย จนกระทั่งเทป 4 แทร็คเต็มพอดี ผลที่ได้คือเสียงที่หนาแน่นประหนึ่ง wall of sound ลากยาวนานถึง 53 วินาที (ในแผ่นเสียงจะ fade ไปเร็วกว่านิดหน่อย) มันเป็นการจบ A Day In The Life อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่เท่านั้นมันยังเป็นการปิดท้าย Sgt. Pepper's อย่างไม่มีที่ติอีกด้วย

   พวก Beatles นั่งดูการทำโมโนและสเตอริโอมิกซ์ของเพลงนี้กันต่อ เท่านั้นยังไม่พอ พวกเขายังมีแรงเหลือพอที่จะบันทึกเสียงเพลงแนวทดลองต่ออีกหนึ่งเพลง งานนี้ริงโก้เป็นพระเอก ในชื่อเพลงว่า Anything ทั้งเพลงที่ยาว 22 นาที 10 วินาทีเต็มไปด้วยเสียงกลองด้วยการสนับสนุนจากแทมโบรีนและคองก้า ยังไม่มีใครทราบว่าพวกเขาตั้งใจจะเอามันไปทำอะไร และมันก็ไม่เคยถูกนำไปใช้หรือเผยแพร่ที่ไหน (ยังไม่มีการมิกซ์ด้วยซ้ำ)

(หมายเหตุ-วันนี้จอร์จ แฮริสันโดดงาน และโผล่มาตอนจบ session พอดี )

ตอนหน้าพบกับเพลงที่ขึ้นต้นด้วยตัว L สองเพลง...