เมื่อไม่กี่วันก่อนเพิ่งได้ไฟล์รวมเล่มหนังสือ The Beatles Book Monthly จำนวน 77 เล่ม ที่ออกในช่วงปี 1963-1969 ถือเป็นไฟล์ในฝันของผมเลยครับ

มาอ่านบทความแรกที่เขียนถึงจอห์น เลนนอน ในปี 1963กันครับ ตอนนั้นเขายังเป็นแค่ดาวดวงเด่นของวงการดนตรีอังกฤษ คงไม่มีใครคิดว่าต่อไปสถานภาพเขาจะยกระดับขึ้นถึงขั้นเทพแห่งป๊อบ ไอคอนแห่งยุคสมัย

---------------

กาลครั้งหนึ่งยังไม่ค่อยนานเท่าไหร่ สองหนุ่มจากลิเวอร์พูลเล่นดนตรีให้ผู้ชมที่สุดจะปลื้มพวกเขาที่ Reading, Berkshire

ในนามของ The Nurk Twins หนึ่งในนั้นคือ พอล แมคคาร์ทนีย์ ส่วนอีกคนคือจอห์น เลนนอน....จอห์น วินสตัน เลนนอน มือริธึ่มกีต้าร์ของสี่เต่าทอง The Beatles

ลือกันว่า....

จอห์น เลนนอน ตาสีน้ำตาล ผมก็สีน้ำตาล นอกจากเล่นกีต้าร์แล้วเขายังเล่นฮาร์โมนิกา ตีกลอง และเผลอก็ยังแอบไปเคาะเปียโนด้วย

จอห์นเป็นคนสายตาสั้นขนาดหนัก สั้นเสียจนมีข่าวลือร้ายๆกันไปทั่วในขณะนี้ว่าเขากำลังจะตาบอดในไม่ช้า นี่ไม่จริงเลย แต่จอห์นก็ยอมรับว่า "ในตอนซ้อมดนตรี หรือเวลาส่วนใหญ่ที่ไม่ได้อยู่บนเวทีผมจะใส่แว่นหนาเปอะจริงๆ บนเวที เมื่อไม่ได้ใส่แว่น ผมจะมองคนดูได้ไม่ไกลนัก นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมไม่อาจมองเห็นสีหน้าของแฟนๆที่ไม่พอใจการแสดงของเรา อา...นี่กลับกลายเป็นการช่วยให้ผมมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น ผมรู้ถึงการมีอยู่ของแฟนๆจากเสียงของพวกเขาเท่านั้น-เสียงกรีดร้องทั้งหลายนั่นแหละ"

จอห์นสูง 5 ฟุต 11 นิ้ว ("แหม ก็เขียนไปเลยว่าหกฟุตไม่ได้เหรอ") จอห์นสูงเท่ากับจอร์จและพอล เขายังเป็นบีเทิลส์ที่ตัวหนักที่สุด ที่ 11 สโตน 5 ปอนด์ หนักกว่าพอลหนึ่งปอนด์

นักเรียนศิลปะ...

จอห์นจบการศึกษาจาก Dovedale Primary School, Quarry Bank Grammar School และต่อที่ Liverpool
College Of Art และวิชาศิลปะเป็นวิชาที่จอห์นฉายแววออกมาอย่างจริงจัง "เลขและวิทย์แสดงให้เห็นถึงความทื่อมะลื่อของผมมามากกว่าหนึ่งครั้ง" จอห์นระลึก "อะไรที่ต้องเกี่ยวกับตัวเลขทำให้ผมเดี้ยงทุกที" เขากล่าวยิ้มๆ "แต่ตอนนี้ผมบอกได้เต็มปากเลยว่าตัวเลขเป็นอะไรที่ผมสนใจที่สุดในชีวิต....!!"

ครอบครัว......

ความสนใจในด้านดนตรีของจอห์นเริ่มมาจากแม่ของเขา, จูเลีย น่าเสียดายที่เธอเสียชีวิตก่อนที่เขาจะกลายมาเป็นสตาร์ในวงการ แต่เธอก็มีบทบาทสำคัญในชีวิตการเล่นดนตรีของจอห์น ปัจจุบันจอห์นอาศัยอยู่กับป้ามิมี่ ผู้ซึ่งรู้สึกเหมือนโดนหมัดน็อคเข้าปลายคางกับหนทางที่บีเทิลส์เดินขึ้นสู่จุดสุดยอดแห่งป๊อบ

"แม่ผมชอบร้องเพลงคลอไปกับแบนโจ" จอห์นเล่า "พ่อก็ร้องเหมือนกัน แต่ทุกวันนี้มันไม่มีเวลาสำหรับครอบครัวอีกแล้ว  ตอนนี้ผมก็มีแค่ Julia กับ Jacqueline (น้องสาวคนละพ่อ) ที่อยู่ด้วยกัน แต่แม้ว่าเวลาว่างของเราจะกระเบียดกระเสียนนักแต่ผมก็ไม่คิดว่าผมจะอยากแก้ไขอะไรในชีวิตทุกวันนี้ เว้นแต่พยายามที่จะหลีกเลี่ยงธุรกิจอุบาทว์ๆที่ต้องตื่นตั้งแต่ตีห้าในบางวันเพื่อเดินทางไปแสดงในที่ไกลๆ"

"ใครๆชอบถามผมว่าผมจะทำอะไรกินถ้าไม่ได้เป็นนักดนตรีอีกต่อไป มันคงเป็นฝันร้ายของผมถ้าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นจริงๆ แต่แน่นอนว่าผมคงจะทำงานเขียนต่อไป ผมใช้เวลาว่างเขียนอะไรต่างๆและผมคาดว่าเป้าหมายหลักของผมก็คือการเขียนเพลงฮิตต่อไป"

ความฝันสุดหรู....

"แต่ผมต้องทำละครเพลงเวทีซักวันนึงแน่ๆ มันต้องเป็นความท้าทายชิ้นโตแต่ผมจะสนุกไปกับมัน บอกตรงๆว่าผมมีความสุขกับการเขียน เขียนอะไรก็ได้ มันทำให้ผมหัวเราะ คุณเข้าใจที่ผมสื่อออกมานี่ไหม"

เรื่องมุกฉลาดๆนั้นจอห์นไม่เคยช้ากว่าใคร เช่นเดียวกับการหาไอเดียทางดนตรีจากที่ต่างๆ ถ้าโปรดิวเซอร์รายการวิทยุขอให้เขาเล่นอะไรสดๆเดี๋ยวนั้น จอห์นจะสงเคราะห์ให้ทันควัน ไม่มีความลังเลหรือเขินอายให้เห็น สมองอันปราดเปรื่องของเขาจะสแกนหามุกต่างๆและเขาก็จะหยิบมุกเด็ดสุดในสถานการณ์นั้นๆออกมาทุกครั้งไป

เขาพูดเร็ว และมักจะแฝงอารมณ์ขันอยู่เสมอๆ เวลาเขาปล่อยมุกโหดๆจอห์นจะหน้าตายเสมอ ดังนั้นจึงต้องใช้เวลาสักพักนึงคนถึงจะฮาในบางที

"ความบ้าคลั่งที่เกิดขึ้นกับบีเทิลส์นี้เป็นเรื่องสุดเจ๋ง" จอห์นบอก "ผมได้เจอผู้คนที่น่าสนใจมากมายในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา แน่นอน เงินทองเป็นสิ่งที่น่าพิสมัยด้วยล่ะ บางทีวันหนึ่งผมอาจจะแยกตัวออกไปจากวงการธุรกิจดนตรีแต่ไปทำธุรกิจกับอะไรบางอย่างที่ต่างกันออกไป อาจจะเป็นร้านเสื้อผ้าหรูหรา-พอผมเป็นเจ้าของร้านเมื่อไหร่จะได้ให้ส่วนลดพิเศษกับตัวเองเสียที"

ไม่มีสีสดๆ...

"รสนิยมเรื่องเสื้อผ้าของผมมีตั้งแต่หนังกลับยันหนังไม่กลับหรือไม่ก็คอดูรอยหรือเดนิม สิ่งเดียวที่ผมไม่ชอบคืออะไรก็ตามที่มีสีแจ๋นสุดๆ"

วันเกิดของจอห์นคือ 9 ตุลาคม เขาอายุแค่ 22 อดีตนักเรียนศิลปะผู้ซึ่งแต่งเพลงมากกว่า 100 เพลงกับพอล แมคคาร์ทนีย์ นักดนตรีคนโปรดของเขาคือ Sonny Terry และเขายังฟังแผ่นเสียงของศิลปินเหล่านี้อย่างชื่นชม Little Richards, Chuck Jackson, Chuck Berry, Mary Wells และถ้าเป็นวงก็ต้อง The Miracles, Shirelles, Chiffons และ Marvelettes เขาไม่วิเคราะห์รสนิยมของตัวเอง "ผมก็แค่ชอบสไตล์การร้องแบบนั้น...."

บางทีเขาก็ผ่อนคลายด้วยการไปดูหนัง โดยเฉพาะถ้าหนังเรื่องนั้นมี บริจิตต์ บาร์โดต์อยู่ด้วย แต่เขารักการนอนเป็นที่สุด ส่วนเรื่องการขับรถหรือรถนั้นจอห์นไม่เอาด้วยเลย

จอห์น เลนนอน เป็นคนง่ายๆที่ซับซ้อนอยู่ในที แต่เขาก็ตั้งเข็มไว้แล้วว่าจะเป็นนักเขียนมือหนึ่ง เผลอๆอาจจะทำให้คนลืมไปเลยว่าเขาเป็นนักร้องนักดนตรีมาก่อน.....