พิมพ์หน้านี้
|
ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าอยู่ลิบๆ ฉันนั่งเหม่อมองแสงสลัวสีแดงอันไกลโพ้นท่ามกลางความมืดที่เริ่มคลี่ม่านขี้นเหนือท้องฟ้า แสงสีแดงระเรื่อนั้นคล้ายกองไฟของนักเดินทาง ที่ความอบอุ่นของมันขับไล่ความหนาวเหน็บของสายลมและความมืดมิด มันจากฉันไปแล้วในยามนี้ และม่านแห่งความมืดมิดก็กำลังปิดฉากละครบนแผ่นดินที่ฉันยืนอยู่ แต่อีกฟากของแผ่นดิน ม่านแห่งความมืดกำลังเปิดออก และแสงตะวันกำลังเริ่มฉายลงบนแผ่นดินนั้น ชีวิตมักเป็นเช่นนี้ การดับสูญของสิ่งหนึ่ง มักกลับกลายเป็นการก่อกำเนิดของอีกสิ่งหนึ่งเสมอ แต่เราอาจไม่เคยคิดเลยว่า เราจะมีคุณค่าพอที่จะให้สิ่งหนึ่งดับสูญไปเพื่อการก่อกำเนิดของเราหรือไม่... adisonarch 17/3/2001 |
| my life as an architect | ||
my work |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||